Tuinklussen (2)

Nadat mijn zwager het zware werk had gedaan, konden Aafje en ik beginnen met de finishing touch. Om te beginnen werd de heksenbol weer op zijn plek gezet. Aafje verrichtte nog wat snoeiwerk rondom de hazelaar …

Daarna gaven we een paar stukken boomstam van de in maart gevelde hazelaar een plekje in de tuin. De tuin heeft die hazelaar jarenlang gevoedt, nu is het tijd voor de restanten van de boom om wat terug te geven …

En zo had het geheel vanaf het terras alweer een heel ander aanzien gekregen …

Ook van dichterbij ziet het er achter in de tuin weer een stuk beter uit nu de erfscheiding opnieuw is opgetrokken. Op de afgezaagde stammen van de hazelaar die zijn blijven staan, heb ik op provisorische wijze een voederplek voor de vogels gemaakt. Daar heb ik nu ook vanaf het terras en vanuit huis mooi zicht op …

En zo ziet het er ’s avonds uit. Laat maar komen die mooie, lange zomeravonden …

Tuinklussen (1)

Ergens in oktober vorig jaar vonden twee van de schuttingdelen in onze tuin het na 25 jaar welletjes. Op zich niet zo’n probleem, want de buren hebben aan hun kant een eigen schutting opgetrokken, toen ze hier een jaar of 8 geleden kwamen wonen. Maar onze tuin is er met het zicht op een stuk zwart zeil en de restanten van de palen niet fotogenieker op geworden. In de winterperiode heb ik zoveel mogelijk geprobeerd om dat buiten beeld te houden, nu laat ik het een keer vol in beeld zien …

Gelukkig heb ik een ontzettend handige zwager, die ons bij dergelijke klussen graag uit de brand helpt. Vorige week lukte het hem om een paar middagen voor ons vrij te maken. In plaats van een paar nieuwe houten schuttingdelen, hadden Aafje en ik ditmaal gekozen voor een constructie met betongaas en heidematten …

Met een paar nieuwe hardhouten palen en het gaas zag het er een paar uur later al heel anders uit …

De volgende dag werden de heidematten aan het gaas bevestigd …

Op mijn verzoek was mijn zwager ook nog wel genegen om het deel van de boomstam dat in maart was blijven staan, nog wat verder in te korten. Daar had ik intussen namelijk ook plannen mee. Morgen het vervolg van deze tuinklussen …

Maar eerst nog even dit …

In het nest van het zeearendkoppel in de Alde Feanen zijn afgelopen weekend twee pluizige grijze kuikens uit het ei gekropen. Ze lijken de ouders nu al luid piepend het vlees uit de snavel te trekken. Je kunt ze hier live volgen:

Zeearend

Vaccineren? Ik zeg doen!

De keren dat ik in een kerk kom, zijn op één hand te tellen. Maar zaterdagochtend heb ik met alle plezier een uitzondering gemaakt. De huisarts had de kerk tegenover de huisartsenpraktijk afgehuurd t.b.v. de COVID-16 vaccinaties … Ik kan niet anders dan zeggen dat het uitstekend georganiseerd was. Een kwestie van aanmelden, gegevens checken, doorlopen en prikken maar. Zomaar klaar …

De verplichte 15 minuten wachttijd na afloop van de prik kon in de grote zaal worden doorgebracht. Bij binnenkomst werd je gewezen op een scherm voor in de zaal, waarop de tijd van binnenkomst en je geplande vertrektijd te zien waren. Ik besloot vooraan plaats te nemen, zo vaak kom ik er tenslotte niet …

Gisteren kon ik de hele dag nauwelijks op mijn benen staan, ik was zó vreselijk moe. Maar goed, dat is één van de belangrijkste kenmerken van mijn MS. Vermoeidheid speelt me eigenlijk elke dag parten, de dubbele vermoeidheid van gisteren maakt in elk geval duidelijk dat ik geen placebo heb gekregen …

Op dit moment voelen mijn benen in ieder geval al weer wat beter aan dan gisteren. Ik ben er bij mee!

De kievit showt zijn kuif

Langs een van de sloten verscheen op zeker moment een kievit – een ljip in het Fries – die zijn kuif wel even wilde showen. De kievit is met zijn fraaie kuif van oudsher één van de meest kenmerkende vogels in het Friese weidelandschap. In mijn kinderjaren zat ik elk voorjaar rondom tussen de hun eigen naam roepende kieviten. Tegenwoordig moet je ze zoeken, en ook hun kenmerkende roep hoor ik nauwelijks meer …

Op het eerste oog is de kievit een wat saaie zwart/wit gekleurde vogel. Maar als hij even goed in het zonlicht gaat staan, dan zie je een mooie groen-paarse metallic glans over het verendek verschijnen …

In de lucht is de kievit ook een bijzondere verschijning. Met zijn brede vleugels maakt hij in het voorjaar wonderlijke en spectaculaire buitelingen. Daar had dit exemplaar blijkbaar even geen zin in. Maar terwijl de kievit bij de sloot vandaan scharrelde, landde er wel een volgende weidevogel in beeld, de tureluur …

Daar komt zwaan PP91 aan

De ene zwaan was nog maar net opgestegen, of een aantal anderen maakte zich al klaar om de landing in te zetten. Ze kwamen vanuit noordelijke richting en landden in een sloot ter hoogte van de zuivelfabriek …

Eén van deze zwanen droeg een gele halsband met het nummer PP91. De Zwanenwerkgroep van de vereniging Avifauna Groningen doet langjarig onderzoek naar de aantallen, verspreiding en trends in de populatie knobbelzwanen. Een aantal knobbelzwanen heeft in het kader van dat onderzoek behalve een gekleurde ring om een poot ook een gele halsband gekregen. Deze nummers zijn op afstand gemakkelijk af te lezen met een verrekijker …

Zo’n band lijkt nogal strak te zitten, maar dat valt volgens de onderzoekers van SOVON heel erg mee. Je kunt er meer over lezen op: https://www.sovon.nl/nl/actueel/nieuws/kleurringen-en-halsbanden-bij-knobbelzwanen en https://www.sovon.nl/nl/content/ganzen-met-plastic-halsbanden-waarom
Zwaan PP91 komt deze week nog vaker voorbij, want hij of zij had een drukke dag …

Enkele minuten later zag ik een klein stukje verderop in dezelfde sloot het volgende lieflijke tafereeltje …

Ecokathedrale fotokuier 28

We schrijven maart 2020 als de wereld ineens op zijn kop komt te staan door een pandemie. Vanuit China waaiert het coronavirus COVID-19 over de hele wereld uit. Vanaf 15 maart gaat ons land in een langdurige ‘intelligente lockdown’.

Eigenlijk veranderde er in eerste instantie niet eens zo gek veel voor mij. Een druk sociaal leven hadden we toch al niet meer en mijn fotokuiertjes in de Friese natuur, waar het nog stiller was dan normaal, konden op de meeste plaatsen gewoon doorgaan. Omdat de noordelijke wind het op vlakte nog een tijdlang allerminst aangenaam maakte, was de Ecokathedraal tussen de bomen een tijdlang bijna wekelijks een fijn toevluchtsoord. Het was en is geen straf om daar tussen het ontluikend groen af en toe eens op een stenen muurtje in de zon te zitten …

Steun het ‘Aanvalsplan grutto’

Voordat ik volgende week verder ga met de huidige serie over de weidevogels wil ik jullie als liefhebbers van grutto’s, kieviten, tureluurs, etc. graag even op het volgende wijze. Zoals bekend gaat het ontzettend slecht met de gruttostand in ons land. Van alle Europese grutto’s broedt 80 procent in Nederland en daarvan broedt weer drie kwart in Fryslân.

Weidevogels nemen, ondanks zware inspanningen van boerenlandvogelboeren en vrijwilligers, nog altijd razendsnel in aantal af. Er worden al jarenlang te weinig grutto’s groot gebracht om de populatie op peil te houden. We verliezen ze, als de overheid geen regie neemt en veel nadrukkelijker kiest voor een toekomst mét weidevogels. Daarom zou ik jullie willen vragen om de petitie ‘Aanvalsplan grutto’ te ondertekenen …

Het Aanvalsplan Grutto in een notendop

  • Dertig gebieden van 1000 hectare waar boeren en natuurbeheerders zich maximaal inzetten voor weidevogels
  • Open weidegebieden met een hoog waterpeil en bloemrijk grasland waar laat in het jaar wordt gemaaid
  • Boeren krijgen een goed inkomen door onder andere langdurige overeenkomsten voor agrarisch natuurbeheer en extra geld voor de melk
  • Kosten voor de overheid 35 miljoen per jaar: voor maar 2 euro per Nederlander per jaar redden we de grutto!

Teken het ‘Aanvalsplan Grutto’

Deze oproep wordt gesteund door: Vogelbescherming Nederland, Landschappen Nederland, Natuur- en Mileufederaties, Natuurmonumenten, Natuur & Milieu, Staatsbosbeheer, Wereld Natuurfonds, Kening fan de Greide.