Tagarchief: Friesland

Lit ús dreame

Geplaatst op door

Aan het begin van de coronacrisis raakten theaterregisseuse Karina Kroft en technisch ontwerper Remko Smids een deel van hun werk kwijt. Om actief te blijven, kwamen ze met het plan om met een beamer teksten te projecteren op gebouwen. Zeventig avonden lang verscheen er, net na zonsondergang, op gebouwen ergens in Leeuwarden en omgeving een verbindend, troostend, hoopgevend, aanmoedigend of grappig citaat …

'Lit ús dreame', een projectie van Kroft & Smids op een gebouw aan het Moleneind Noordzijde in Drachten

Sindsdien hebben beide kunstenaars onder de naam K&S in binnen- en buitenland naam gemaakt met hun projecties. Kroft & Smids vormde ook de artistieke leiding van het lichtfestival ‘Licht op Drachten’. Zij hebben alle kunstwerken verzameld en een route uitgestippeld. Aan de route hebben zijn een tiental van hun projecties en overpeinzingen toegevoegd. Tegenover het veld met de konijnen werd bij de passantenhaven de mooie en hoopvolle tekst ‘Lit ús dreame’ (‘Laten we dromen’) geprojecteerd op een gebouw aan de andere kant van de Drachtstervaart …

gekleurde fontein in de passentenhaven aan het Moleneind. Op de achtergrond branden de lichtjes van het skûtsje 'de Jonge Trijntje'
'Lit ús dreame' - 'Laat ons dromen'. Een projectie van Kroft & Smids'
gekleurde fontein in de passentenhaven aan het Moleneind. Op de achtergrond branden de lichtjes van het skûtsje 'de Jonge Trijntje'
'Lit ús dreame', een projectie van Kroft & Smids op een gebouw aan het Moleneind Noordzijde in Drachten
gekleurde fontein met weerspiegeling in de passentenhaven aan het Moleneind in Drachten

Tegenover schouwburg ‘de Lawei’ werd een fragment van Lewis Caroll’s ‘Alice in Wonderland’ geprojecteerd op een gebouw …

fragment uit 'Alice in Wonderland' van Lewis Carroll geprojecteerd op een gebouw tegenover schouwburg De Lawei in Drachten

Reeën bij Earnewâld

Geplaatst op door

Het was gisteren een frisse, maar zonnige ochtend in Drachten en omgeving. Na de koffie ben ik in de auto gestapt om een ritje te maken naar de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. Nog voordat ik aan de hut toe was, kon ik de camera al uit de tas halen om een sprong reeën te fotograferen …

Een frisse, maar zonnige winterochtend in Fryslân. Een sprong reeën staat te grazen in een weiland tussen Oudega en Earnewâld. Op de achtergrond loopt iemand over de Manjepetswei.

Zodra ik de ranke dieren zag, liet ik de auto rustig in de berm uitrollen. Een vijfkoppige sprong reeën stond rustig te grazen in een weiland. Af en toe keken één of twee van de dieren even op om te kijken of er gevaar dreigde. Ik vormde geen enkele bedreiging in mijn mobiele kijkhut. En ook de jonge vrouw die in de verte voorbij holde, bracht ze niet in beweging …

Het was een fijn fotografisch begin van de dag.

Schoorvoetend naderende schapen

Geplaatst op door

Na het eerste deel van mijn fotokuier nestelde ik me op het bankje bij het middelste vennetje in het Weinterper Skar. Het water lag erbij als een spiegel. Als onderdeel van de poëzieroute die door het gebied loopt, staat er aan de rand van het vennetje een bordje met daarop het gedicht ‘Aan een vijver’ van Rutger Kopland …

uitzicht over het middelste ven aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Links van de vijver staat het gedicht 'Aan een vijver' van Rutger Kopland. Het Weinterper Skar of Wijnjeterperschar is een natuurgebied van Staatsbosbeheer.

Intussen hoorde ik hoe er in de verte cijfers werden opgenoemd. De schapen waren kennelijk samengedreven om te ze kunnen controleren en inventariseren. Toen de hekken enige tijd later werd opengezet, kwam de kleine kudde schoorvoetend dichterbij. Ze vertrouwden me duidelijk niet en verzonnen een list. Door de droge greppel en over de daarachter liggende wal langs de boskant liepen ze zekerheidshalve met een wijde boog om me heen …

medewerkers van SBB lijken bezig tezijn met de inventarisatie van de kleine schaapskudde in het gebied.
terwijl hekken en netten worden opgeruimd komen de schapen mijn kant op
schoorvoetend komen de schapen dichterbij
de schapen hebben een list verzonnen en gaan met een omweg langs me
over de wal langs de bosrand lopen de schapen om me heen

Terwijl grijze wolken intussen langzaam weer de overhand kregen in de lucht, begaf ik me op weg terug naar de auto. Bijna op de helft heb ik bij het zuidelijke ven nog even weer halt gehouden om nog even te genieten van het roerloze wateroppervlak. Een kwartiertje later was ik terug bij de auto. Blij toe, want langer had deze kuier ook niet moeten zijn …

Vreemd volk in it Skar

Geplaatst op door

Aan het eind van het eerste, wel erg korte flitswintertje, neem ik jullie weer mee naar vorige week dinsdag. Het leek een mooie, licht bewolkte dag te worden. Na de koffie ben ik op pad gegaan en heb ik gewapend met mijn trekkingstokken voor het eerst sinds langere tijd weer eens een fotokuier gemaakt aan de zuidkant van het Weinterper Skar (Google Maps). Al terwijl ik over het fietspad liep, zag ik vreemd volk door het woeste heideland aan de kant van de N381 lopen …

vreemd volk in het Weinterper Skar

Terwijl ik even later het fietspad verliet om over het zandpad het gebied in te lopen, verdwenen ze in het bosje iets verderop in het Weinterper Skar in. Halverwege het meest zuidelijke ven klom ik even over de wal tussen pad en ven om even aan de waterkant te kijken. Het wateroppervlak lag er als een spiegel bij.

Er stond water genoeg, ook verderop in het heideland links van het pad was het erg nat. Aan de rechterkant van het pad trof ik nog een spannende scène aan. Nadat ik daar met een wijde boog omheen was gelopen, kreeg ik het bankje tussen de twee vennetjes in zicht. Daarmee had ik mijn doel voor die dag bereikt. Daar begon het me ook te dagen wat voor volk er door het land struinde. Maar dat is voor later …

het zuidelijke ven in het Weinterper Skar
het zuidelijke ven ligt er roerloos bij
het is nat in het woeste heideland
spannend schouwspel aan de bosrand
het bankje tussen de twee vennetjes

De merel lust wel ’n druifje

Geplaatst op door

We werden hier vanmorgen opnieuw wakker met een paar centimeter sneeuw. Meneer merel leek wat sneu te kijken, toen ik eerst de auto sneeuwvrij maakte om naar de fysiotherapie te gaan. Voor het strooien van voer voor hem en zijn vriendjes had ik eerst nog even geen tijd …

meneer merel staat op de rand van het besneeuwde vogelbad

Pas na de koffie had ik vandaag tijd voor onze zo vermakelijke tuingasten. Meneer merel was intussen niks tekort gekomen, Aafje had het laatste trosje waar nog enkele druiven aan zaten voor hem op het terrastafeltje gelegd. Daar wist hij wel raad mee, want meneer merel lustte nog best een druifje …

meneer merel lust nog wel een druifje (1)
meneer merel lust nog wel een druifje (2)
meneer merel lust nog wel een druifje (3)

Wij maken ons zo meteen eens op voor een ritje door besneeuwd. Hopelijk komen we Sinterklaas onderweg ergens tegen. In dat geval zou het wel eens laat kunnen worden. Daarom wens ik jullie nu alvast een gezellige avond, met of zonder sinterklaasfestiviteiten.

Smeltende sneeuw

Geplaatst op door

Rond één uur ben ik afgelopen nacht nog even de tuin in gelopen om wat foto’s te maken van de verse sneeuw. Op dat moment lag er ruim anderhalve centimeter sneeuw op de lampionnetjes. Daar was vanmorgen nog maar weinig van over gebleven …

smeltende sneeuw op een lampionnetje in de tuin

Hier en daar ligt nog wat sneeuw op de beplanting, maar het meeste is inmiddels als sneeuw voor de zon verdwenen. Mussen zoeken alweer naar zaadjes tussen sneeuwresten en herfstblaadjes. Op de hortensia zie ik behalve wat sneeuw nog een laat insect tussen de bloemblaadjes lopen. Langzaam gaan sneeuw en ijs weer over in hun gebruikelijke waterige gedaante …

4 december 9:30 uur, de meeste sneeuw in de tuin is alweer gesmolten
mussen zoeken zaadjes tussen sneeuw en herfstblaadjes
smeltende sneeuw en een vliegje op de hortensia
smeltende sneeuw op een takje van de haagbeuk
een mengeling van sneeuw, ijs en water

Een veld vol konijnen

Geplaatst op door

Drachten probeert zichzelf weer eens op de kaart te zetten, ditmaal met een lichtfestival met de originele titel ‘Licht op Drachten’. In het centrum van Drachten is een route uitgezet langs ruim 20 lichtkunstwerken. De route leidt grotendeels door het voetgangersgebied en ligt daarmee goeddeels buiten mijn actieradius. Daarom heb ik gisteravond even een kijkje genomen bij een paar kunstwerken aan de rand van de voetgangersgebied.

Om te beginnen het kunstwerk ‘Field of Moon Gazing Rabbits’, dat op een plantsoen bij de passantenhaven in het centrum te zien is …

Lichtfestival Drachten - Field of Moon Gazing Rabbits - AM Yang en Nelly Blessinga

In het programma van ‘Licht op Drachten’ staat: ‘Al eeuwenlang gelooft de mens dat de maan een speciale mysterieuze kracht bezit. Mythen en legendes hierover zijn te vinden in talloze culturen over de hele wereld. In Oost-Aziatische folklore bestaat er een bijzondere relatie tussen de maan en één bepaald dier: het witte konijn. In China vertegenwoordigt het witte konijn onzelfzuchtigheid, trouw en opoffering en het wordt vaak afgebeeld als de metgezel van Chang’e, de godin van de maan. Wanneer je goed naar de volle maan kijkt, kun je de silhouet van een staand konijntje zien …’

Lichtfestival Drachten - Field of Moon Gazing Rabbits - AM Yang en Nelly Blessinga
Lichtfestival Drachten - Field of Moon Gazing Rabbits - AM Yang en Nelly Blessinga
Lichtfestival Drachten - Field of Moon Gazing Rabbits - AM Yang en Nelly Blessinga
Lichtfestival Drachten - Field of Moon Gazing Rabbits - AM Yang en Nelly Blessinga
Lichtfestival Drachten - Field of Moon Gazing Rabbits - AM Yang en Nelly Blessinga

‘Field of Moon Gazing Rabbits’ is een project van AM Yang (China) en Nelly Blessinga (Amsterdam). Het kunstwerk viert het leven van een prachtig wit konijn en zijn bijzondere relatie met de maan.