Tagarchief: It Fryske Gea

Bij het Mandefjild

Geplaatst op door

In het weekend leek er voorgoed een eind te zijn gekomen aan het rustige herfstweer. Donker weer en buien vielen ons ten deel. Vandaag schijnt de zon echter weer volop. Een prima dag om nog eens het bos in te gaan, maar na een gebroken nacht staan mijn benen dat niet toe. Maar ik heb vanmorgen al wel een paar keer van het mooie weer kunnen genieten in de tuin …

niet ver van de rode heksenbol nemen huismussen een bad in hun vogelbad in de tuin

De komende dagen publiceer ik eerst maar eens wat foto’s of fotoseries, die tot nu toe zijn blijven liggen, omdat ik indertijd andere foto’s voorrang heb gegeven. Om te beginnen wat foto’s die ik op een zonnige herfstdag in oktober heb gemaakt in de omgeving van Bakkeveen …

tussen geschoren maisakkers bij Bakkeveen met op de achtergrond een bosrand
tussen geschoren maisakkers bij Bakkeveen met op de achtergrond een bosrand
tussen geschoren maisakkers bij Bakkeveen met op de achtergrond een bosrand

Onderweg heb ik o.a. een paar foto’s gemaakt van een geschoren maisveld met op de achtergrond de langzaam verkleurende bosrand. Daarna heb ik iets verderop nog een tussenstop gemaakt om vanaf de weg een paar plaatjes te schieten van het mooie natuurgebied It Mandefjild, één van de pareltjes van It Fryske Gea …

bij het Mandefjild bij Bakkeveen
bij het Mandefjild bij Bakkeveen
bij het Mandefjild bij Bakkeveen

Terug bij Huize Olterterp

Geplaatst op door

Na meer dan een week zagen we gisterochtend eindelijk de zon weer. Ik besloot na de koffie meteen de koe bij de hoorns te vatten en naar de bossen van Olterterp-Beetsterzwaag te rijden. Onderweg kom je dan automatisch langs de landschapstuin van Huize Olterterp, waar It Fryske Gea haar hoofkwartier heeft. Daar maakte ik de eerste stop …

de oprijlaan naar het hoofdkwartier van It Fryske Gea

Hoewel veel bomen hun bladeren al waren verloren en de kleurenpracht in de afgelopen grijze week goeddeels was verdwenen, lukte het toch om nog wat mooie krentjes uit de pap te vissen. Ik liep eerst maar eens naar het heuveltje voor in de tuin met het kunstwerk van beeldhouwer Anne Woudwijk …

herfstbladeren aan één van de bomen in de landschapstuin
de heuvel in de landschapstuin waar een kunstwerk ligt

Anne Woudwijk was kennelijk al bezig met de (terugkeer van) de wolf naar ons land, voordat daar echt sprake van was. De titel van het kunstwerk is ‘Wanneer de maan het landschap verandert, huilen de wolven’. Samen met nog twee andere kunstwerken, die Park Huize Olterterp in één rechte lijn verbinden met de natuurgebieden het Ketliker Skar en de Lendevallei, vormt het een ‘Ode aan de wolf’...

het kunstwerk ‘Wanneer de maan het landschap verandert, huilen de wolven’ van beeldhouwer Anne Woudwijk
het kunstwerk ‘Wanneer de maan het landschap verandert, huilen de wolven’ van beeldhouwer Anne Woudwijk
het kunstwerk ‘Wanneer de maan het landschap verandert, huilen de wolven’ van beeldhouwer Anne Woudwijk

Vanaf het heuveltje heb je mooi zicht op de door het park slingerende paden. De Engelse landschapstuin is ontworpen door de tuinarchitecten Lucas Pieter Roodbaard en Gerrit Vlaskamp. Morgen lopen we wat verder het park in …

de Engelse landschapstuin is ontworpen door de tuinarchitecten Roodbaard en Vlaskamp
het landhuis waar de provinciale vereniging voor natuurbescherming I Fryske Gea gevestigd is

– wordt vervolgd

Paddenstoelen bij Huize Olterterp

Geplaatst op door

De dag begon zonnig gisteren. Daarom ben ik na de koffie meteen in de auto gestapt om een ritje te maken. Om mijn rug en benen te ontzien, had ik me voorgenomen om hier en daar wat herfstfoto’s te maken op korte afstand van de auto …

parktuin Huize Olterterp

De eerste stop was bij Huize Olterterp waar de provinciale vereniging voor natuurbescherming It Fryske Gea haar hoofdkwartier heeft. Vorig jaar had ik een topdag toen ik daar was en heb ik rondom foto’s gemaakt van het oude landhuis. Gisteren heb ik me beperkt tot het voorste deel van de parktuin. Daar heb ik wat foto’s gemaakt van paddenstoelen die daar in het gras stonden te pronken …

paddenstoelen bij Huize Olterterp
paddenstoelen bij Huize Olterterp
paddenstoel bij Huize Olterterp
niet alleen bladeren ...

De earrebarren by Earnewâld

Geplaatst op door

De Friese naam van de ooievaar is ‘earrebarre’ (spreek uit als: jerrebarre). Voordat ik vanaf de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder koers naar huis zette, wilde ik nog even bij de earrebarren bij Earnewâld kijken. Daarom besloot ik nog even langs het rietland en de ooievaarsnesten ten noorden van Earnewâld te rijden. Gewoon even een relaxed ritje ter afsluiting van de dag …


Op de paal tegenover de gaswininstallatie aan de Dominee Bollema Van der Veenweg (Google Maps) zat een ooievaar mooi te zijn. Het hek van It Fryske Gea stond open, daarom besloot ik even om het nest heen te lopen, zodat ik ze nog even vanaf de andere kant zou kunnen portretteren …


Terwijl ik aan de paal voorbij liep, bleef de ooievaar me met zijn blik volgen. Zodra ik mijn camera aan de andere kant weer op de ooievaar richtte, draaide ze haar kop en nek weer keurig in profielpositie. Intussen kwamen de rietsnijders, die achter me in het rietveld werkten, langzaam dichterbij met een nieuwe lading riet …


Nadat ze hun vracht even later hadden gelost, raakten we aan de praat. Terwijl we met zijn drieën stonden te praten, landde ook de tweede ooievaar weer op het nest …

Hardwerkende krasse knarren

Geplaatst op door

Op weg terug van de vogelkijkhut naar de auto hoorde ik iets verderop met korte stoten het geronk van een motorzaag. Bijna terug bij het pad kon ik ook mannenstemmen horen …


Een aantal vrijwilligers en een betaalde kracht van de Friese natuurbeschermingsorganisatie ‘It Fryske Gea’ waren een stukje verderop bezig met het knotten van de wilgen daar. Nadat ze eerder de wilgen langs het pad al onder handen hadden genomen, waren nu de wilgen in het rietland aan de andere kant van de sloot kennelijk aan de beurt …

Dus denk bij het passeren van zo’n oude knotwilg niet dat het maar een oude dode boom is, waarvan de gaten als prullenbak bedoeld zijn. Nee, die voor ons landschap zo kenmerkende oude knotwilgen zijn in de loop der jaren vaak met zorg gevormd in een hechte samenwerking van moeder natuur en een legertje hardwerkende krasse knarren …

Waar zouden we zijn zonder alle actieve vrijwilligers?

Ik vrees dat er zeer grote problemen zouden ontstaan op het vlak van natuur, cultuur, sport, verenigingswerk, zorg & welzijn, politiek, wijk- en buurtwerk, sociale hulpverlening, onderwijs & scholing. Ik durf de stelling wel aan dat onze samenleving goeddeels in zou storten zonder vrijwilligerswerk.

Tussen winter en voorjaar

Geplaatst op door

Maandagochtend ben ik na de koffie weer eens naar de Jan Durkspolder gereden. Er werd hard gewerkt door de rietsnijders, die hun overtollige ruigte aan het verbranden waren …


Ook langs de Geau (Google Maps) en langs het paadje naar de grote vogelkijkhut was weer hard gewerkt. De wilgen waren weer keurig geknot door vrijwilligers van It Fryske Gea …


De plas in de polder lag er heerlijk rustig en dromerig bij. Het eerste wat me opviel, was dat de gele lissen voor de hut waren verwijderd. Er zwommen her en der wat zwanen, sommige daarvan leken voorzichtig het voorjaar in de kop te krijgen, maar daarover later meer …

Er zweefde een blauwe reiger voorbij en een stuk verderop in de richting van de molen maakte een grote zilverreiger op subtiele wijze een dansje in het water. Ook die grote zilverreiger komt een deze dagen nog eens uitgebreid in beeld …