Na een goeddeels grijs verlopen week scheen gisteren de zon weer eens volop. Aan het begin van de middag besloot ik daarom weer eens een fotokuiertje te maken naar de dobbe in het Weinterper Skar, het zou vast goed toeven zijn op één van mijn favoriete bankjes ..
Halverwege het pad naar de dobbe liep ik Geert tegen het lijf. Hij kwam net terug van de dobbe, maar hij besloot spontaan rechtsomkeert te maken, waarna we samen onze weg naar de dobbe vervolgden. Enkele minuten later streken we samen op het bankje neer …
Terwijl een paar kuifeenden rustig op het wateroppervlak dobberden en drie reeën in gezwinde spoed het open veld aan de andere kant van de dobbe overstaken, hebben we bijna twee uur lekker in de zon op het bankje zitten bijpraten over de dagelijkse ditjes en datjes des levens.
Noflik noemen we dat in Fryslân, genoeglijk in goed Nederlands …
Rond 15:00 uur vond Geert het welletjes. Terwijl hij de terugweg aanvaardde, besloot ik nog even wat rond te struinen bij de dobbe, want ik had tenslotte nog geen foto gemaakt. Veel meer dan wat landschappelijke plaatjes en een enkel stilleventje aan de waterkant was er niet te fotograferen …
Af en toe fladderde er nog een vlinder rond, maar even ergens rustig gaan zitten poseren was er niet bij. Ook de laatste juffers en libellen bleven ongedurig heen en weer vliegen, maar na enige tijd kon ik toch nog een juffertje vastleggen. Kijkend naar de stand van de vleugels lijkt het me een pantserjuffer te zijn, wellicht een houtpantserjuffer …
Het was een heerlijke middag, waarop ik weer heel wat vitamientjes heb kunnen bijtanken. 🙂
