Tijd voor wat licht en kleur op deze grijze zondag …
In het Weinterper Skar trof ik deze fraai schimmel aan …
Wat het is …? Verder dan dat het waarschijnlijk een tremella of trilzwam is, kom ik niet …
Maar ik was eerlijk gezegd met alleen de aanblik ook al tevreden … fijne zondag verder! 🙂
De onderstaande borden en hekken staan intussen twee weken aan de westzijde van de Nije Heawei. Je zou toch zeggen dat dit beeld voor zichzelf spreekt: deze weg is afgesloten voor doorgaand verkeer …
Toch trof ik gistermiddag aan de oostelijke kant van de Nije Heawei het volgende tafereel aan: twee dames waren met hun autootje blijkbaar tussen de hekken aan de westkant door geslalomd, waarna ze bijna aan het eind van de weg werden geconfronteerd met een wel erg grote en brede tegenligger. Door stapvoets voorwaarts te rijden, trachtte de chauffeur van de vol beladen kiepauto enige tijd om de dames ertoe te bewegen om achteruit terug te rijden naar de plaats waar ze vandaan gekomen waren …
Vanuit de verte was goed te zien dat achteruit rijden niet echt de sterkste kant was van de bestuurster. Er zat voor de chauffeur van de zware truck dan ook niets anders op dan zelf maar een stukje achteruit te rijden, zodat de dames o zo voorzichtig ter hoogte van de kruising met het oostelijke pad van het Weinterper Skar door de modder konden passeren. Het recht van de sterkste ging dus uiteindelijk toch niet helemaal op … 🙂
Deze week was de lucht hier vrijwel steeds bewolkt en grijs …
The sky was almost always cloudy and gray this week …
Deze foto’s heb ik op woensdag 2 november vanaf één plek gemaakt …
I made these pictures on Wednesday, November 2 standing at one place …
Op de Hooivaartsweg bij Gersloot stond ik precies tussen 3 passerende buien in …
Near the small village Gersloot I stood right between 3 passing showers …
Zo lang je dit soort buien vanuit de verte kunt bekijken, leveren ze fraaie plaatjes op …
As long as you can see this kind of rain from a distance, they make beautiful pictures …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Het viel me na de lange, warme zomer niet makkelijk om mijn fotokuiertjes weer op te pakken. Daarom heb ik sinds enige tijd ter stimulering van mezelf een appje op mijn telefoon, dat me er toe aanzet om op zijn minst een half uur per dag flink in beweging te zijn. Dat werkt op zich prima, maar ik heb het deze week ietwat overdreven, vrees ik …
De kunst is altijd om de juiste balans te vinden, en dat valt vaak niet mee. Daarom doe ik het vandaag maar weer eens een dagje rustig aan met een paar foto’s die ik eind oktober heb gemaakt in het toen nog lekker zonnige herfstbos bij Heidehuizen …
Om dergelijke laag bij de grondse macro’s te kunnen blijven maken, heb ik sinds het voorjaar altijd een superlicht aluminium viskrukje in de auto liggen. Het regelmatig doen van gymnastische kniel- en hurk tijdens een fotokuiers vergt onnodig veel kracht en energie. Wie niet sterk is moet maar weer slim zijn …
En dan nog even over de foto’s: ik weet natuurlijk ook wel, dat dit een porseleinzwam is, maar ik vond het met al die vliegjes op zijn kleverige hoed eigenlijk toch ook wel een mooie vliegenvangzwam. Maar kijkend naar de laatste foto, had ik hem eigenlijk net zo goed pompeblêdzwam kunnen noemen … 🙂
Vanaf een uur of drie begon het verlies van de Democraten zich afgelopen nacht heel langzaam, maar toch wel onafwendbaar af te tekenen in de Verenigde Staten. Ik nestelde me nog maar eens lekker in mijn stoel, want dit zou wel eens een historisch nacht kunnen worden, met een afloop waar ik allerminst gelukkig mee was. Toen The New York Times vannacht tegen vijf uur met een prognose van 95% voor President Trump kwam, besloot ik mijn bedje maar eens op te zoeken. Daar heb ik mezelf zachtjes in slaap gehuild …
Er was vanmorgen rond elf uur maar één oogopslag voor nodig om na het openen van mijn iPad te zien, dat een boze droom was uitgekomen: Donald Trump wordt de volgende president van de VS. Nadat ik bij een pittig bakje koffie mijn Twitterlijn had bekeken en een rondje langs diverse media had gemaakt, ben ik rond het middaguur eerst maar eens in de auto gestapt om een ritje naar het Weinterper Skar te maken …
Het was er stil, want de wegwegwerkers hadden zich in hun keet teruggetrokken om pauze te houden. Omdat het noordelijke pad naar de dobbe absoluut niet toegankelijk is vanwege een dikke laag modder, ben ik begeleid door een waterig zonnetje rustig naar de zuidelijke vennetjes gelopen. Nadat ik het plastic tasje dat ik voor dit doel altijd bij me heb op het natte bankje had uitgespreid, heb ik daar even frisjes, maar toch wel genoeglijk aan de waterkant zitten mijmeren …
Dat ik toch de hele dag een beetje van ’t pad lijk te zijn, ontdekte ik bij thuiskomst, toen ik mijn plastic tasje zoals gebruikelijk tevoorschijn wilde halen om het even netjes te laten drogen … Dat ligt dus nog op het bankje in It Skar (als het nog niet weggewaaid is tenminste). Nou ja, dan moet ik er morgen maar weer naar toe …
“Wat een felle reacties op je weblog …,” zei Aafje gisteravond, nadat ze mijn blogje ‘De sloop van een boomwal‘ en de reacties daarop had gelezen.
“Ja,” verzuchtte ik, “hun boosheid lijkt hier en daar intussen groter te zijn dan de mijne. Het ziet er naar uit, dat ik een stukje verder in het verwerkingsproces ben dan de meeste van mijn trouwe lezers. Maar ja, ik banjer de laatste weken dan ook elke dag in het Weinterper Skar rond, en daarbij krijg ik stapje voor stapje een beter beeld van hetgeen Staatsbosbeheer voor ogen heeft met het gebied. De Nije Heawei zal ik uit puur eigen belang wel altijd blijven missen, maar de veranderingen komen het gebied op termijn toch wel ten goede, geloof ik …”
Om de gemoederen even wat tot bedaren te brengen, schotel ik jullie vandaag geen gekapte bomen en zware machines voor, maar een gewoon lief, klein vliegenzwammetje. Ik heb de afgelopen jaren geleerd, dat het een stuk prettiger leven is met een half vol glas dan met een half leeg glas. Oog hebben en houden voor mooie kleine onderwerpen te midden van de grote boze wereld kan daar positief aan bijdragen …
Nadat ik in het begin vooral de herinrichtingswerkzaamheden aan de oostkant van het Weinterper Skar had gevolgd, heb ik me vorige week woensdag tussen de buien door eens gericht op de westelijke kant. Ook aan die zijde is de Nije Heawei afgesloten voor alle doorgaande verkeer …
Verder leek er in eerste instantie weinig aan de hand, maar dat veranderde zodra ik voorbij de eerste flauwe bocht in de weg was. Om van het gebied aan de noord- en de zuidkant van de weg weer een geheel te maken, werd een complete boomwal aan de noordkant van de weg verwijderd …
Het groffe werk werd gedaan met de rupskraan. Met meer of minder geweld werden de bomen uit de grond getrokken. De man met de kettingzaag zorgde voor de verdere verwerking …
Het gaat me nog steeds aan het hart om te zien hoe mens en machine mijn favoriete natuurgebied te lijf gaan. Maar eerlijk is eerlijk, naar mate de werkzaamheden vorderen en de nieuwe contouren van het Weinterper Skar beter zichtbaar worden, krijg ik langzaam maar zeker meer begrip voor hetgeen Staatsbosbeheer voor ogen staat …
Voordat ik It Skar weer achter me liet, heb ik mijn blik nog een keer over het zuidwestelijke deel van het gebied laten gaan. Dit open heidegebied aan de zuidkant van de Nije Heawei gaat straks zonder hindernissen over in het open gebied aan de noordkant van de weg, en dat heeft toch ook wel wat …
Afanja's Weblog 