Kryst – 2021 – Kerst

Ik had ons allen een mooie winterse kerst gegund in deze lockdown, maar dat zit er helaas weer niet in. Meer dan afwisselend wat regen, natte sneeuw, ijzel en lichte vorst lijkt er niet in te zitten. En dat alles dan ook nog eens met de nodige lokale en regionale verschillen. De weergoden lijken het ons makkelijk te willen maken. Het is weer om lekker binnen te blijven. Kortom: zet een lekker muziekje op, pak een boek, bekijk een mooie film op of ga creatief aan de slag …

Watst ek fan doel bist en watst ek dwaan silst …

Wat je ook van plan bent en wat je ook gaat doen …

Whatever you’re up to and whatever you’re going to do …

Gelukkig heb ik woensdag genoeg foto’s gemaakt om het winterse sfeertje hier de komende dagen nog even vast te houden.

Rijp rond de petgaten

Ben ik even blij, dat ik gisteren een paar uur heb kunnen genieten van de tijdelijk wit berijpte wereld! Vandaag ziet het er met regen en ijzel ineens weer een stuk minder mooi en winters uit. Maar met de foto’s die mijn ritje gisteren heeft opgeleverd, gaat het wel lukken om hier een winterse sfeertje vast te houden tijdens de kerstdagen …

De eerste tussenstop heb ik gemaakt bij het nieuwe gemaal aan de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop. Daar heb ik een korte kuier langs het noordelijk deel van het natuurgebied ‘Petgatten De Feanhoop’. Hieronder een blik van oost naar west met ’t winterse tegenlicht van de laagstaande zon …

Het is, omdat het over ijs van maar twee nachtjes lichte vorst lastig schaatsen is, anders zou je bij het onderstaande beeld elk moment kunnen verwachten dat er een schaatser achter het riet vandaan komt. Maar dat kan alleen in de Ryptsjerksterpolder. Daar waagden de eerste vermetele schaatsers zich gisterochtend zoals gebruikelijk wel weer over slechts 2 cm dik ijs. Intussen kunnen de schaatsen weer in het vet, want het regent hier bij een temperatuur net boven het vriespunt …

Wit berijpte Friese weilanden

De weilanden tussen Smalle Ee en De Veenhoop waren leeg vandaag, leeg en wit berijpt …

Hoewel, helemaal leeg waren ze toch niet …

Nu het vee op stal staat, raken de weilanden bevolkt door steeds meer ganzen …

Niet alle vee staat overigens op stal, deze bijzondere melkkoe trof ik bij Tijnje aan …

De ijspegels hangen aan de kop van het arme dier, maar goed dat hij tenminste een Friese sjaal om heeft …

Berijpte bladeren

Om 16:59 uur begint vanmiddag officieel de winter van 2021-2022. In ons tuintje is daar met een minimumtemperatuur van -4,8°C in de afgelopen nacht alvast een voorschotje op genomen …

Omdat dit winterse prikje maar enkele dagen zal duren, heb ik vanmorgen maar snel wat foto’s van de rijp in de voortuin gemaakt. Hoewel het me niet meeviel om bij de lage temperatuur geknield tussen de bladeren te zitten en vervolgens ook weer tot stand te komen, vind ik het toch weer een genot om die fijne ijskristallen te zien …

20 reeën op een dag

Nog één keer terug naar vorige week woensdag. De lucht was die dag lang redelijk open geweest, zonder dat de zon zich echt liet zien. Terwijl ik langzaam koers naar huis begon te zetten, werden de wolken donkerder en begonnen ze zich weer meer samen te pakken. Even gleed er een smalle streep zonlicht over een stuk weiland met op de achtergrond wat riet en een boomsingel. Ik kon net op tijd stoppen en het zijraampje naar beneden laten schuiven om er een foto van te maken. Daarna trok de lucht dicht en bleef dat vervolgens ook weer vier dagen op rij …

Niet veel verderop zag ik voor de derde maal die dag een sprong reeën in de wei. In dit clubje waren ze met zijn zessen, dat bracht het totaal die dag op 20. Hier liep de lunch schijnbaar ten einde, want er werd niet alleen gegeten, maar ook wat gespeeld of geklierd …

Veel foto’s kon ik er niet meer van maken, al snel trokken ze zich één voor één terug in de boomsingel op de achtergrond. Maar het was intussen ook mooi genoeg geweest. Hoewel ik toch wel wat gewend ben, kan ik me niet herinneren, dat ik al eens eerder 20 reeën had op één dag gezien …

Van achteruitkijkspiegel naar mist

Tijdens de persconferentie kreeg ik gisteravond even een déjà-vu van één van de eerste persconferenties. Daarin vertelde Hugo –met de mooie schoenen– de Jonge breedvoerig als altijd dat we in verband met een gebrek aan actuele info gedwongen waren om in de auto te rijden met alleen zicht in de achteruitkijkspiegel …

Na het wazige verhaal van Jaap –pratende baard– van Dissel had ik gisteravond het gevoel dat we weer volledig terug zijn bij af. Met een paar minimal art foto’s die ik in 2014 heb gemaakt, vervang ik die achteruitkijkspiegel hier vandaag visueel door mist in onbekend terrein …

Eigenlijk weten we dus nog steeds niet precies welke kant we op gaan en wat er op ons afkomt. Laten we voorlopig maar weer uitgaan van een positief scenario en hopen dat de lucht begin volgend jaar langzaam begint op te klaren. Want het kan natuurlijk ook zo zijn, dat de mist wordt verdreven door wind en aanstormende donkere wolken. Maar daar ga ik dus eerst maar niet van uit …