Nadat ik de grutto zo mooi op zijn paal had kunnen fotograferen, reed ik een paar honderd meter verder. Daar zette ik de auto in de berm op het plekje dat ik vooraf in gedachten had. Ik had er goed zicht op het plasdras-gebied verderop in het weiland …
Voordat ik de kans kreeg om mijn camera daar op te richten, verscheen er veel dichterbij echter een knobbelzwaan in beeld die mijn aandacht opeiste …
Hij vertoonde gedrag dat ik nog niet eerder had gezien. Rustig voorwaarts stappend, leek hij na elke stap een hap droge stalmest of iets van dien aard in zijn snavel te pakken om die vervolgens met een boogje een stukje verderop weer op de grond te werpen …
Geen idee wat hij daarmee beoogde, ik vond het in ieder geval een bijzondere aanblik …
Dat geldt zeker ook voor de weersverwachting. Zoals een trein bij ons in Fryslân plotseling een mooie zonsondergang kan verduisteren, zo kan ook het draaien van de wind van zuid naar noord hier in het noorden zomaar een trui schelen …
Op dit moment voelt het met nog geen 12 ºC op de thermometer onder goeddeels bewolkte hemel in ieder geval nog allerminst voorjaarsachtig aan. Ik wacht maar af wat de zonsopkomst morgen brengt, denk ik …
Hij leek onderweg te zijn naar zijn favoriete visstekje. Van de grauwe ganzen die zich daar luidruchtig ophielden was hij niet gediend. Vriendelijk edoch dringend verzocht hij ze op te krassen …
Ginds staat de vogelkijkhut met zijn poten in het water. Het was me te koud en te grijs om er naar toe te lopen, vooral ook omdat er vrijwel geen vogels te zien waren …
Toen ik mijn camera op een windmotor aan de zuidkant van de polder richtte, kwam er ergens halverwege een blauwe reiger uit het riet tevoorschijn …
Afanja's Weblog 