Categorie archief: Fryslân

Territoriumstrijd in de Alde Feanen

Geplaatst op door

Kort nadat ik de lepelaars uit het vorige logje had gefotografeerd, liep ik door de corridor van knotwilgen terug in de richting van de auto. Halverwege het pad zag ik ineens op enkele meters afstand naast me een grote zilverreiger staan. Zodra hij de klik van mijn camera hoorde, maakte hij dat hij weg kwam …

Een andere grote vogel heb ik zes jaar geleden niet ver hier vandaan eens heel aardig kunnen fotograferen. Die ‘vliegende deur’, zoals de zeearend ook wel wordt genoemd, bevond zich toen een stuk verder verder bij me vandaan dan de bovenstaande zilverreiger. Met zijn spanwijdte van ruim 2 meter is met afstand de meest indrukwekkende vogel die ik ooit heb gefotografeerd …

Sinds 2017 broedt er jaarlijks een zeearendskoppel hier in Nationaal Park de Alde Feanen. De afgelopen jaren zijn er in totaal 4 jongen groot gebracht. Ook dit jaar is het zeearendspaar weer teruggekeerd. Net als voorgaande jaren gaat dat echter niet van een leien dakje. Ook dit jaar wordt er weer heftig gestreden om het enorme nest. De zeearenden moeten hun territorium namelijk delen met o.a. een paar buizerds en een havikskoppel, die ook hun zinnen op dat nest hebben gezet …

een havik
het buizerdspaar

Dat is allemaal te volgen via de webcam van It Fyske Gea en Vogelbescherming NL. De afgelopen dagen heb ik ons grootste liefdeskoppel al zien paren op de grote tak aan de ander kant van het nest. Maar ook een paar buizerds zijn er al eens neergestreken. Het meest lastig en agressief zijn ook dit jaar de haviken weer. Als ik het me goed herinner, zijn die vorig jaar uiteindelijk als winnaars en heersers van het nest uit de strijd gekomen. Hoe het dit jaar zal aflopen is nog volstrekt onduidelijk. Wat wel zeker is, is dat de webcam van de zeearenden met de terugkeer van het herfstachtige weer een aangename afleiding kan bieden …

een zeearend
het zeearendskoppel

TIP: wanneer het nest leeg is of wanneer er langere tijd een rustig vogel op het nest zit, laat ik beeld en geluid op een tabblad open staan, zodat ik zelf andere dingen kan doen. Als het niet te hard waait, klinkt er dan regelmatig gezellig gekwinkelier van vogels in de omringende bomen door de kamer. Zodra het weer interessant genoeg is om te kijken, laat één van de roofvogels dat over het algemeen luidkeels horen.   🙂

Fryslân, fris en grien

Geplaatst op door

Na het verslag over het witte winterse staartje uit maart 2005 keer ik vanaf vandaag eerst weer eens terug naar de actuele situatie. Zondagmiddag zijn we vanuit Leeuwarden via de zuidelijke route over landelijke wegen huiswaarts gereden. Terwijl Aafje in haar rol van chauffeur de ogen netjes op de weg hield, had ik de vrijheid om onderweg wat foto’s te maken …

De rit voerde door hetzelfde gebied waar ik 15 jaar geleden de schier eindeloze witte weilanden uit de voorgaande blogs heb gefotografeerd. Op dit moment ligt Fryslân er weer fris en groen bij. Het wachten is nog op stabiel voorjaarsweer met wat hogere temperaturen en de terugkeer van de weidevogels …

Het staartje van de winter van 2005 (4)

Geplaatst op door

Ook op de derde dag na de zware sneeuwval van 2 maart 2005 heb ik weer een ritje door de provincie gemaakt. Het was weliswaar mooi zonnig weer, maar het was wel de tweede ijsdag op rij, want de temperatuur kwam overdag niet boven het vriespunt. Dat dikke pak sneeuw zorgde samen met een hogedrukgebied voor een winterse situatie waarin het die week enkele nachten streng vroor …

Hieronder nog een deel van de foto’s van die rit door de besneeuwde Friese vlakten. Het was ook de laatste dag waarop ik nog foto’s van de sneeuw heb gemaakt. In het weekend volgde een periode met guur, herfstachtig weer. Daarna viel geleidelijk de dooi in …

Het staartje van de winter van 2005 (3)

Geplaatst op door

Op donderdag 4 maart 2005 – twee dagen na de zware sneeuwval – waren behalve de doorgaande wegen ook de meeste landelijke wegen weer goed begaanbaar. Na twee dagen in de sneeuw rond huis, besloot ik een ritje over het platteland te maken, en dan vooral door het weidegebied ten westen van Drachten. Het werd de eerste van twee prachtige dwaaltochten over schier eindeloze witte vlakten …Het was een bewolkte dag met af en toe wat lichte sneeuwval. Dat maakte het fotograferen er niet makkelijker op, maar vooral met de minimale landschappen aan het eind van deze serie ben ik toch wel erg blij …

– wordt vervolgd met zonovergoten sneeuwlandschappen –

Het staartje van de winter van 2005

Geplaatst op door

Deze week neem ik jullie even mee terug naar de eerste dagen van maart 2005, precies 15 jaar geleden.

De winter van 2004-2005 was met een landelijk gemiddelde temperatuur van 3,6 °C aan de zachte kant geweest. Het had af en toe wel wat gevroren en er was wel eens wat sneeuw gevallen, maar spectaculair was het allemaal niet geweest. Toch zouden we dat tegenwoordig al een vrij koude winter noemen, denk ik. Begin maart volgde er echter  nog een echt geniepig koud en wit staartje …

Volgens de weersverwachting zou er in de nacht van dinsdag 1 op woensdag 2 maart sneeuw van betekenis vallen in het noorden van het land. En zo was het ook. Vlak na middernacht begon het licht te sneeuwen. Dat was voor dit ‘kind van de winter’ het sein om de stevige stappers nog maar even aan te trekken voor een korte nachtelijke sneeuwwandeling …

’s Ochtends was het al vroeg weer dag, want nadat ik in november 2004 de diagnose MS had gekregen, moest ik me op die 2e maart voor het eerst melden bij het UWV in Leeuwarden. Het was echter al snel duidelijk dat daar niets van terecht zou komen. Fryslân, Groningen en Drenthe waren ingesneeuwd. Over een brede strook was ruim 30 tot 50 cm sneeuw gevallen, met als gevolg dat het maatschappelijk verkeer ontregeld was …

Hoewel de nachtelijke sneeuwwandeling zijn sporen had achtergelaten in mijn benen, kon ik het ’s middags toch niet laten om nog eens een fotokuier door de wijk te maken. Moe maar voldaan kwam ik een uurtje later weer thuis, bijna een kwartier eerder dan mijn linkerbeen, want dat had steeds meer moeite om mee te komen …  😉

Die avond kwam Omrop Fryslân TV met een sneeuwjournaal …

– wordt vervolgd –

De waardeloze winter van 2020

Geplaatst op door

Formeel wordt de periode van 1 december tot 1 maart nog steeds de meteorologische winter genoemd, maar in dit geval leek het meer op een verlengde herfst. Vooral de laatste weken hadden we dat voor een groot deel te danken aan de straalstroom, die de ene stormdepressie na de andere over de oceaan naar onze contreien voerde. Het gevolg: relatief hoge temperaturen, veel regen en vooral ook heel veel wind. Ik heb er dan ook geen lyrisch verslag met mooie winterse plaatjes van kunnen maken dit jaar …

Lang leek het erop dat het de zachtste winter uit mijn meetreeks zou worden, maar dat zat er toch net niet in. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uiteindelijk uit op 5,6° C tegen ca. 2,6 °C normaal over de periode 1971-2000. Daarmee was deze winter de op één na zachtste winter sinds ik het weer in ons tuintje in 2003 ben gaan bijhouden. Alleen de winter van 2006-2007 was met 5,7 °C nog net wat zachter.

Landelijk komt het KNMI tot een vergelijkbaar beeld. “Met een gemiddelde temperatuur van 6,4 °C tegen 3,4 °C normaal was de winter uitzonderlijk zacht. Daarmee was deze winter de op één na zachtste winter sinds het begin van de metingen in 1901, na de winter van 2006-2007 met 6,6 °C,” schrijft het KNMI in haar verslag over de winter van 2019-2020 …

Vorst van betekenis heb ik in ons tuintje helaas niet kunnen noteren deze winter. Verder dan 10 keer een lichte nachtvorst ben ik niet gekomen. De laagste temperatuur was -3,2 °C op 28 december, de hoogste temperatuur was 12,3 °C op 16 februari …

De winter van 2006-2007 mag dan zachter geweest zijn dan die van dit jaar, toen hebben we wel een paar maal wat sneeuw gehad. En toen er heeft hier en daar zelfs even een dun laagje ijs gelegen. Van dat alles was dit jaar geen sprake, de bovenstaande foto van ons ‘vijvermeisje’ met een heel iel laagje sneeuw stamt dan ook uit februari 2007 …

De neerslag viel hier afgelopen winter eigenlijk alleen maar in de vorm van regen en een paar maal wat lichte hagel. In december en januari viel ongeveer de normale hoeveelheid neerslag, maar februari was ruim driemaal zo nat als normaal. Toch kon de winter van 2019-2020 ook in dat opzicht niet echt potten breken. De bovenstaande grafiek maakt duidelijk dat er niet meer in zat dan een toch wat schamele vierde plek …

Het is maar goed dat we ook in de 21e eeuw nog steeds terug kunnen vallen op de vertrouwde stampende stoommachines van het 100 jaar oude Ir. D.F. Woudagemaal bij Lemmer. Het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld moet er in natte tijden als deze nog altijd voor zorgen dat we in Fryslân droge voeten houden. Op dit moment draait het gemaal alweer twee weken op volle toeren. Voor belangstellenden is het gemaal ook vandaag nog in actie te zien …

Visser op laag water

Geplaatst op door

Het is niet koud voor de tijd van het jaar, maar als gevolg van de defecte thermostaat in mijn lijf begonnen mijn benen na een kwartiertje toch vrij snel af te koelen. Daarom besloot ik de vogelkijkhut te verlaten en mijn ritje te vervolgen met het gebruikelijke rondje aan de noordkant van Earnewâld …

Daar was ik er korte tijd later getuige van dat een ooievaar in één van de petgaten een smakelijk hapje gevangen leek te hebben …

Even netjes afspoelen en weg was het …

Hé … zwemt daar nu ook nog wat voorbij …?

Dat viel blijkbaar tegen, waarna hij rechtsomkeert maakte en met ferme pas aan de terugweg begon. Ik startte mijn mobiele kijkhut weer en vervolgde mijn weg …