Mijn week van de grutto (3)

Nadat ik al meteen een mooie serie had kunnen maken van de grutto uit het vorige logje, had ik natuurlijk kunnen stoppen. Mijn doelstelling had ik inmiddels al gehaald tenslotte. Maar het was nog vroeg en het was mooi weer, daarom besloot ik eerst maar even een stukje te gaan wandelen ….

Al snel diende de volgende aardige scène zich aan. Aan de andere kant van de weg stond aan beide kanten van een hek een grutto op een paal, links mevrouw en rechts meneer. Terwijl ik al fotograferend aan ze voorbij wandelde, bleven ze mooi zitten. Mooi, hè …, de vraag is alleen hoe lang nog …

– wordt vervolgd –

Mijn week van de grutto (2)

Vanaf het kijkplatform heb je een mooi uitzicht over de Strobosser Mieden, maar het is niet de meest geschikte plek om mooie vogelfoto’s te kunnen maken. Daarvoor is een lager camerastandpunt beter. Daarom heb ik al snel een plekje in de berm opgezocht …

Ik nestelde me op een strategisch plekje van waar ik zicht had op drie hekken en het dubbele aantal palen. Daar hoefde ik niet lang te wachten, voordat er een grutto plaatsnam op de paal van één van de hekken. Of hij jeuk had of zijn toilet aan het maken was, weet ik niet, maar hij maakte er een mooi showtje van …

Nadat de klus geklaard was, keek de grutto nog eens spiedend in het rond. Toen duidelijk was dat er geen onmiddellijk gevaar dreigde, besloot hij even een knippertje te doen …

– wordt vervolgd –

 

Mijn week van de grutto (1)

Eind mei ben ik nog eens naar de Strobosser Mieden onder de rook van Gerkesklooster-Stroobos gereden. Hier ligt nog een stuk oud weidegebied dat tegenwoordig eigendom is van Staatsbosbeheer. Vanaf een klein platform heb je een mooi uitzicht over het gebied …

Nadat ik daar in april samen met mijn fotomaatje een mooie fotoserie had gemaakt van o.a. grutto’s en kemphanen, had ik mezelf nog twee opdrachten gesteld:
1. een wakende grutto op een paal fotograferen
2. weer eens wat gruttokuikens in beeld vangen …

De beste kans van slagen om mijn opdrachten af te kunnen vinken ligt denkelijk in dit gebied. Ook eind mei waren de weilanden er nog mooi nat, zodat vogels er gemakkelijk wormen uit de grond kunnen halen. Hier en daar liep wat vee om voor de nodige natuurlijk bemesting te zorgen en dat is dan weer goed voor de bloemen die smakelijke insecten aantrekken voor de vogels …

Palen en grutto’s waren er ook in overvloed. Het lukte me dan ook al snel om een grutto op een paal te kunnen kieken. Daarmee kon ik de eerste opdracht in feite al afvinken. Maar het bleef niet bij die ene grutto op zijn paal. In de loop van de week zullen er hier nog diverse exemplaren voorbij komen …

En dan die andere opdracht, jonge grutto’s in beeld vangen … Laat ik het er eerst maar bij houden, dat ik eerder een grutto met een oranje zandoogje had gefotografeerd dan een grutto met jongen …

– wordt vervolgd –

Grutte rinkelbel en de wetterpinksterblom

Nadat ik mijn collectie orchisfoto’s weer had aangevuld met voldoende verse exemplaren, besloot ik rustig terug te scharrelen naar de auto. Dat duurde toch nog weer wat langer dan ik had ingeschat. Onderweg ontdekte ik al snel een plant waar ik een week eerder tevergeefs naar had gezocht …

De Grutte rinkelbel of Grote ratelaar liet zich net als de orchis tot voor kort gemakkelijk vinden en fotograferen langs het pad waar eind 2016 een bankje is geplaatst. Ik ben blij dat ik ze weer heb gevonden, want ze zijn in de loop der jaren echt bij mijn voorjaarsbeleving gaan horen  …

Intussen was ik in de buurt van de sloot beland. Boven het wateroppervlak leken leken talloze witte sterretjes te zweven. Van enige afstand lijkt de Wetterpinksterblom of Waterviolier maar zo’n onooglijk bloemetje …

Van dichtbij bekeken zijn het echter prachtige bloemetjes met fijne kleurnuances. Daar schuilt ook meteen het probleem in, want het valt niet mee om er dicht bij te komen zonder te water te raken. Aan echte macro’s heb ik me daarom veiligheidshalve maar niet gewaagd …

Terug naar ’t Skar

Had ik al verteld, dat ik een week nadat ik er met mijn fotomaatje was, nog eens terug ben gegaan naar het Weinterper Skar? Op 20 mei konden we er maar met moeite enkele orchissen vinden. Een week later waren ze als paddenstoelen uit de grond geschoten …

Het veld waar ze van oudsher in grote aantallen stonden te pronken, zag er nog steeds dor en doods uit. In het veld naast de parkeerplaats kon je echter nauwelijks een stap tussen de boterbloemen zetten zonder een brede orchis te raken …

Grutsk op ús beammen

Omabaard vroeg gisteren: “Wat stelt het bouwwerk rechts op de foto voor …?”
Eigenlijk vertelt het verhaal zichzelf d.m.v. twee Friestalige bordjes die er bij staan. Om het jullie op deze stralende junidag niet al te moeilijk te maken, heb ik er gemakshalve maar even een vertaling van gemaakt. Maar eerlijk is eerlijk, het origineel klinkt ook hier een stuk beter …

Trots

Bedacht en gemaakt door een
groepje inwoners van De Tike

Wij zijn erg blij met en
trots op onze bomen

Trots

Wakker worden
met de kop vol zweet en hars
uit een groene droom
van takken blad
en boom
en bij de koffie
nog steeds denken
dat het niet zo ging
echt niet zo was

Maar dan
in ‘t monster van blik en wielen
op naar ‘t werk
die leegte van de kale koppen
de schrik van weg die schaduw en
weg die stammen
houten tranen
gebroken bomen
gezaagd zonder afscheid

Maar deze grote jongen
van hout van hier
van u van mij
blijft bont en blijft bij ons
de reus die roept en schreeuwt het uit
geeft iedereen een kus
zo trots.

Andries de Jong / juni 2019
(Vertaling: Jan K. alias Afanja / juni 2020)

Het zal intussen duidelijk zijn … Er sneuvelt wel eens een boom die je lief is, b.v. door storm, ziekte of ouderdom. Een groepje inwoners van het dorp De Tike gaf een boom uit hun dorp een tweede leven. Dit kunstwerk, dit bouwwerk, dit project of hoe je het wilt noemen, staat aan het eind van het doodlopende weggetje Doktersheide (Google Maps) aan de westkant van de Leijen. De Tike ligt verscholen achter de bomen aan het eind van de vaart op de onderstaande foto. Ergens daarginds zal de boom hebben gestaan …

1 juno 2020 – terrasdag

De dag die je wist dat zou komen … de terrassen mogen weer open …

Doe mij toch dit rustig gelegen bankje met uitzicht maar …