Skywatch Friday 456

Onder de rook van schaats- en sportstad Heerenveen staat in het kleine dorpje Terband een grote vierkante fabriekshal. Midden in het vlakke Friese polderland bouwt de firma Mondial Rides hier enorme attracties zoals reuzenraden, observatietorens en diverse thrillrides …

Under the smoke of skating and sports city Heerenveen in the small village of Terband is a large square factory hall. In the middle of the flat Frisian polder land, Mondial Rides builds enormous attractions here such as ferris wheels, observation towers and various thrill rides …

De attracties van Mondial Rides zijn te vinden in pretparken op diverse continenten. Het bedrijf uit Terband tekende onder meer voor de ‘Roue de Paris’ op de Place de la Concorde in Parijs, met 70 meter het hoogste verplaatsbare reuzenrad ter wereld. Meestal zie je er weinig of niets van, maar toen ik er half februari langs kwam, waren ze aan het proefdraaien met het nieuwste eindproduct …

The attractions of Mondial Rides can be found in amusement parks on many continents. The company from Terband signed for the ‘Roue de Paris’ at the Place de la Concorde in Paris, with 70 meters the highest mobile ferris wheel in the world. Usually you see little or nothing of it, but when I came by mid-February, they were testing with the latest end product …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Wishing you all a wonderful weekend

’t Warme weer van februari 2019

Het was weer wonderlijk gesteld met het weer de afgelopen maand. Het begon nog heel normaal met een gemiddelde temperatuur van -0,4 ºC en zelfs een klein laagje sneeuw op 1 februari. Nog één keer lag de tuin er licht ‘besuikerd’ bij. Nog één keer had ik ook de kans om het sneeuwborstje in licht winterse omstandigheden te portretteren …

Daarna was het gedaan met datgene wat voor winter door moet gaan. Van sneeuw was geen sprake meer. De eerste tien dagen van februari viel er dagelijks wel wat regen. Grote hoeveelheden vielen er in onze regio niet. Volgens het KNMI viel er gemiddeld over het land ca. 45 mm neerslag, bij ons bleef het beperkt tot een schamele 26 mm. Het neerslagtekort houdt dus nog altijd aan …

Veel neerslag viel er dan wel niet, echt vrolijk werd je hier de eerste helft van de maand ook nog niet van het weer. Vrijwel elke dag was het grijs en bewolkt …

Met maar drie nachten met heel lichte nachtvorst leek het eigenlijk niet eens op winter. Vanaf de 14e steeg de temperatuur bijna elke dag tot boven de 10 graden en raakte het weerbeeld helemaal van slag. Drie keer steeg de maximumtemperatuur in ons tuintje eind februari tot boven de 15 ºC, met een topper van 18,3 ºC op 27 februari. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uit op 6,4 ºC, tegen een langjarig gemiddelde van 2,3 ºC over de periode 1971-2000 …

Het uitzonderlijk vroege voorjaarsweer leverde tal van bijzondere plaatjes op. Neem nu de koeien die op 25 februari al in de wei liepen. dat is toch al gauw 3 tot 4 weken vroeger dan normaal. Of de zee van krokussen die ieder jaar weer verschijnt in een aantal Drachtster plantsoenen, die laat zich toch ook een week of twee eerder zien dan normaal …

Het was een raar gevoel, die warmte afgelopen week. Maar stiekem vond ik het toch ook wel lekker in de zon …, en natuur en landschap fleurden er ook weer zo lekker van op. Weet je waar ik nou zo bang voor ben …? Dat maart wel eens een heel vervelende en saaie maand kan worden. Maar gelukkig heb ik nog een heleboel vrolijk stemmende foto’s van de afgelopen week, waarmee ik de stemming er nog wel even in kan houden.   🙂

De wereld op zijn kop

Ik weet het, ik had jullie beloofd dat we het hier vandaag over de nijlgans zouden hebben, maar ik werd weer eens ingehaald door de actualiteit. Terwijl ik gistermiddag bij Oudega over de Wolwarren reed, werd namelijk ineens het beeld bevestigd dat de wereld echt op zijn kop staat momenteel …

Niet eerder heb ik al op 25 februari de eerste koeien weer in de wei zien lopen, maar gistermiddag was het dan toch zo ver. Natuurlijk heb ik de auto meteen even in de berm gezet, zodat ik in alle rust wat foto’s kon maken …

Daar moesten de nijlganzen dus echt even voor wijken. Die moeten trouwens ook de kievit die ik gistermiddag zag poedelen nog even een dagje voor laten gaan. Maar uiteindelijk krijgen ze allemaal het plekje dat ze hier verdienen. Komt goed! Fijne dag verder.

UPDATE: het was vanmiddag om 15:00 uur op ons terras 18,1 ºC.

Skywatch Friday 454

Vorige week maakte ik weer eens een ritje over het Friese platteland …

Last week I made another ride over the Frisian countryside …

Grijze, laaghangende bewolking dreef traag over de uitgestrekte weilanden …

Gray, low-hanging clouds slowly drifted over the vast meadows …

Flets zonlicht wist af en toe even door het wolkendek heen te breken …

Pale sunlight could occasionally break through the cloud cover …

Bij Nes (Akkrum) werd het Watertorenhotel even heel zacht in het zonnetje gezet…

Near Nes (Akkrum) the Watertorenhotel was put in a soft spotlight …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Reeën in wit en groen land

In mijn weeroverzicht van januari liet ik twee foto’s zien van de snelle conversie van de sneeuw- en ijsvlakte bij de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder naar een grote watervlakte. In de omringende weilanden was het al niet anders. Zo was het er even wit, enkele dagen later was ’t alweer groen …

Hoe dan ook, ik prijs me rijk om in een gebied te wonen waar reeën zich ongeacht de weersomstandigheden bijna met de regelmaat van de klok laten zien. Omdat ik weet dat er verschillende volgers zijn die zelden of nooit een ree te zien krijgen, meteen maar even een mooie serie …

Want hoe vaak je ze ook ziet, ’t is altijd weer een bijzonder en feeëriek schouwspel om die ranke dieren te zien …

Zon over de polder

’t Is om te janken … Kijkend naar de pluim lijkt zelfs lichte vorst er deze winter nauwelijks meer in te zetten, om over echt winterweer maar te zwijgen. En dat in de week waarin we hier in het noorden terugdenken aan de zware sneeuwstorm van 14 februari 1979. Het openbare leven in de provincies Fryslân, Groningen en Drenthe werd dagenlang ontregeld en het leger moest eraan te pas komen om wegen en spoorwegen vrij te maken …

Hoe anders is de situatie nu. In de tuin schieten sneeuwklokjes en krokussen de grond uit. Als het volgens de pluim dan toch geen winter meer wordt, laat dan het voorjaar ook maar komen …

De Jan Durkspolder biedt met wat zon een heel andere aanblik dan laatst met sneeuw en ijs. Het met pas geknotte wilgen omgeven betonnen pad naar de grote vogelkijkhut ligt er glinsterend bij …

Badend in het zonlicht ligt de plas er rustig bij. In de directe omgeving van de vogelkijkhut is geen vogel te zien …

En toch is er altijd leven op het water. Gebruik makend van de mogelijkheden van mijn camera is mooi te zien dat er aan de zuidkant o.a. aalscholvers, ganzen en grote aantallen smienten op het water dobberen …

Weerbeeld januari 2019: grijs en wit

Het nieuwe jaar begon met grijs en rustig weer. Vooral in de eerste helft van januari was het dag in, dag uit erg somber met temperaturen die ruim boven het langjarig gemiddelde lagen …

Pas vanaf de 17e januari hadden we ruim een week met wat winter. Er volgden welgeteld elf koude nachten, waarbij het drie maal tot matige vorst kwam en ik heb zelfs twee ijsdagen kunnen noteren, omdat de maximumtemperatuur op 23 en 24 januari niet boven het vriespunt kwam. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op 2,9 ºC, en dat is dan toch weer 0,7 ºC hoger dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Landelijk was het beeld weinig anders …

Heel even was het winter in Fryslân. Een paar dagen lag er een fotogeniek laagje sneeuw en op enkele plaatsen kon er zelfs heel voorzichtig even worden geschaatst. Lang duurde die winterpret helaas niet, kijk maar eens naar deze beide foto’s van de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. In vijf dagen van winter (bijna) naar voorjaar …

Hoewel het bijna geen dag echt droog was, viel er in ons tuintje de afgelopen maand minder neerslag dan normaal, 42 mm tegen normaal ca. 67 mm. Van 22 t/m 25 januari viel de neerslag vooral in de vorm van sneeuw. In onze omgeving is naar schatting zo’n 5-6 cm sneeuw gevallen …

En over sneeuw gesproken …
In de reacties op ‘Een koepel met witte randjes’ kwam het al even ter sprake, als het even kan, laat ik geen gelegenheid voorbij gaan zonder dat ik even blootsvoets in de sneeuw heb gestaan. Niet te lang natuurlijk, aan bevroren tenen heb je tenslotte ook niks, maar gewoon even een paar minuten. Nadien gaan je voeten er zo heerlijk van tintelen. En ik denk dat die tintelingen bij mij nog wat worden versterkt door de MS … Let it snow, let it snow … 🙂