Terwijl we vorige week zaterdag aan het eind van de ochtend nog genoeglijk aan de koffie zaten, streek er ineens een kievit neer op de bevroren sloot voor het huis …
Af en toe wat glibberend begon hij met zijn parmantige kuifje wapperend in de koude wind aan een verkenningstochtje, waarbij hij af en toe trachtte iets op te pikken van de harde ijsvloer …
Zelden heeft een kievit zijn kleurrijk glanzende verendek zo mooi aan me getoond als dit exemplaar …
Onderweg naar de arctisch aandoende Wadden, kwamen Jetske en ik vorige week woensdag langs Hegebeintum. Omdat ik vermoedde dat Jetske nog nooit voet op die terp had gezet, vroeg ik haar om even een parkeerplekje te zoeken …
Met een hoogte van 8.80 m is de terp van Hegebeintum – of wat daar nog van over is – de hoogste terp van ons land. In de periode 1870 en 1928 is de terp net als veel andere terpen grotendeels afgegraven vanwege de vruchtbare grond …
Het was nog een hele klim om boven te komen, maar bij een gevoelstemperatuur van ca. -17 ºC was stilstaan om onderweg even te genieten van het uitzicht geen optie …
Door daling van de grond is de hoogte van de terp in de loop der tijd afgenomen, in het verleden moet de met blote handen opgeworpen terp nog hoger zijn geweest. De omvang van de terp bedroeg oorspronkelijk ongeveer 9,5 hectare en de doorsnee ongeveer 300 meter …
De kerk boven op de terp is tegenwoordig eigendom van Stichting Alde Fryske Tsjerken en kan bezichtigd worden.
Erg lang hebben we het er niet uitgehouden, want onze vingers dreigde na verloop van tijd vast te vriezen aan de ontspanknop van onze camera’s. Vanuit de auto heb ik nog even een laatste foto gemaakt van deze bezienswaardigheid …
Het windwak in de vijverpartij is de afgelopen dagen mooi dichtgevroren, zodat er nu een prachtige zwarte ijsvloer ligt …
Vrijdagochtend zag ik de eerste schaatsers aan ons tijdelijke verblijf voorbij schuiven, en al snel volgden er meer …
Deze knaap had er duidelijk heel veel lol in, met een grote paarse ballon zwierde hij lustig in het rond …
Enige tijd later verscheen hij opnieuw, nu zonder ballon maar met een paar vrienden …
Woensdagmiddag heb ik enige tijd in de snijdende kou in de Ryptsjerksterpolder gestaan om schaatsers te fotograferen, deze foto’s heb ik vanuit de warme woonkamer gemaakt, dat is wel zo lekker en makkelijk …
Maar eerlijk is eerlijk, het begint wel te kriebelen … Ik zou bijna spijt krijgen, dat ik de schaatsen die ik 12 jaar geleden op symbolische wijze letterlijk aan de wilgen heb gehangen niet heb meegenomen …
Dit is verreweg de koudste week in Nederland deze winter …
This is by far the coldest week in the Netherlands this winter …
Dinsdag trokken er vrijwel de hele dag regelmatig sneeuwbuien over het Wad vlak ten noorden van ons …
On Tuesday, there were regular snow showers all day long over the Wad area just north of us …
Het leverde de hele dag prachtige wolkenpartijen op, en laten wij nou net deze week vakantie hebben …
It provided beautiful clouds all day long, and let us just have a holiday this week …
Af en toe dreef er vanaf de kustlijn een sneeuwbui wat verder het land op …
Occasionally there was a small snow storm from the coastline a little further up the country …
Lang duurde dat als gevolg van de harde wind nooit en de meeste sneeuw was weg voordat ’t de grond kon raken …
This never lasted long because of the strong wind and most of the snow was gone before it could hit the ground …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Alsof het landinwaarts nog niet koud genoeg was, besloten Jetske en ik gisteren om een kijkje te nemen op een plek waar de gemene kou zich door de striemende oostenwind het best laat voelen …
Het doel van de rit was de pier van Holwerd (Google Maps). Ameland zouden we door de zware ijsgang op het Wad niet kunnen bereiken, de eerstvolgende afvaart van de veerboot was verschoven naar 18:00 uur en de Waddentaxi ging het Wad helemaal niet op …
De laatste keer dat ik hier in vergelijkbare omstandigheden was, was in februari 2012 op de dag waarop het bestuur van de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden moest besluiten dat de zestiende Elfstedentocht op dat moment niet kon worden uitgeschreven …
In 2012 struinde ik hier met een dik ingeduffelde en nauwelijks meer herkenbare Johan van Aken over de pier, ditmaal durfde Jetske het dus aan om de strijd met het ijselijke gebrul van de Siberisch beer aan te gaan …
Omdat we in februari 2012 een langere winterperiode hadden gehad dan nu, lag er een dikkere laag ijs op het Wad, maar met een maximumtemperatuur van -7 °C (gevoelstemperatuur ca. -17 °C) was het er gisteren nog een stuk kouder dan 6 jaar geleden …
Aan de voet van de pier lagen her en der wat eenden die de winterperiode in overlevingsmodus proberen te doorstaan …
Nadat wij onze blik nog even over de arctisch ijsvelden naar het in de verte gelegen besneeuwde Ameland hadden laten gaan, werd het tijd om in het restaurant op te warmen met een beker warme chocolademelk en een Berenburgje, want het lukte door kou en wind nauwelijks meer om onze camera’s stabiel te houden …
Het windwak waarover ik hier zondag schreef, is gisteren nog wat verder gegroeid …
Daarbij werd het goed gemarkeerd door een miniem laagje sneeuw op het omringende ijs …
Afgelopen nacht is het wak dichtgevroren. Als het nu weer gaat sneeuwen, wordt het pas echt gevaarlijk …
Zodra het magisch aandoende laagje zwart ijs van een centimeter dik van zo’n oud windwak met sneeuw wordt bedekt, is het gevaar aan het oog onttrokken … krak, dus toch een wak …
De tennisbal heb ik gek genoeg (nog) niet terug kunnen vinden.
Gistermiddag lag er een tennisbal op het ijs van de onderstaande vijverpartij. Vanmorgen tegen tienen zag ik dat de wind ondanks een nacht met matige vorst had toegeslagen …
De tennisbal balanceerde nu plots op de rand van een groot windwak …
Een uurtje later dobberde de tennisbal hopeloos verloren in het windwak …
En het windwak … dat groeide gestaag verder vandaag. De schaatsen kunnen nog wel even in het vet blijven, vrees ik …
Afanja's Weblog 