Als we vanavond tussen 20:30 en 21:30 uur in het kader van Earth Hour 2012 het licht allemaal eens een uurtje uitdoen. Dan ziet de wereld er toch net even anders uit …
Onze nationale trots astronaut André Kuipers doet ook mee aan Earth Hour. In het internationale ruimtestation ISS zal hij de lichten uitdoen in ruimtes waar op dat moment niet wordt gewerkt. Daarnaast gaat hij foto’s maken van de verschillende werelddelen die meedoen aan de actie. Jammer genoeg komt hij momenteel alleen in de vroege ochtenduren over ons land, het zou toch mooi zijn als hij eens een echt donker West-Europa kon fotograferen …
Gisteravond ben ik even naar de oostkant van de Leijen gereden om bij het paviljoen wat foto’s te maken van de zonsondergang en de samenstand van de maan, Venus en Jupiter …
Nog voordat de zon onder de horizon was verdwenen, verscheen de maan aan het firmament …
Al snel verscheen Venus rechtsboven van de maan …
Korte tijd later was rechtsonder van de maan en Venus ook Jupiter te zien …
Onderweg naar de parkeerplaats heb ik nog een laatste foto van het drietal gemaakt, waarbij Jupiter nog net door de takken van de boom schemert …
Op deze vijfde grijze dag op rij kan ik eindelijk weer wat vrolijke plaatjes met wat kleur tonen, want februari kende een prachtig begin. Over de eerste 12 dagen van de maand kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op -7,1 ºC, en dus konden de schaatsen al snel uit het vet worden gehaald …
Van 30 januari t/m 8 februari was er sprake van de 33e officiële koudegolf in ons land sinds 1901. Een koudegolf is een opeenvolging van minimaal vijf ijsdagen in De Bilt (maximumtemperatuur lager dan 0,0 °C), waarvan tenminste drie dagen met strenge vorst (minimumtemperatuur lager dan -10,0 °C). In ons tuintje kwam het gedurende 9 nachten tot strenge vorst (minimumtemperatuur lager dan -10,0 °C), waarbij er driemaal sprake was van zeer strenge vorst (temperatuur beneden de -15,0 °C). Landelijk werd de laagste temperatuur gemeten in Lelystad op 4 februari: -22,9 °C. De laagste temperatuur in ons tuintje was in diezelfde nacht -16,9 °C …
Op 12 februari sloeg het weer volledig om. Daarna was het zacht tot zeer zacht voor de tijd van het jaar. De landelijk hoogste temperatuur van 13,3 °C werd op 23 februari gemeten in Lelystad, in ons tuintje werd het op die dag 11,3 °C. Als gevolg van het zachte weer kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uiteindelijk precies uit op 0,0 °C, tegen normaal ca. 2,3 °C over de periode 1971-2000. Daarmee is februari 2012 de koudste februarimaand in de meetreeks in ons tuintje sinds 2003 …
Februari was ook een droge maand. Op 3 februari viel er in onze omgeving zo’n 5 cm sneeuw. Omdat het vanwege de kou erg lichte en droge sneeuw was, bleef daar amper 2 mm neerslag van over. In totaal viel er in ons tuintje deze maand 21 mm neerslag tegen normaal ca. 44 mm …
De winterse plaatjes in deze bijdrage heb ik op donderdag 9 februari geschoten op de Leijen. Behalve veel schaatsers waren er ook een ijszeiler en enkele ijssurfers actief. In de loop van volgende week zullen er ongetwijfeld nog wat winterse plaatjes volgen in het overzicht van de winter van 2011-2012 …
Er was weinig te beleven op en rond De Leijen gistermiddag. Er zaten een paar aalscholvers op een strekdammetje in de richting van het paviljoen bij Rottevalle en er vloog af en toe een meeuw langs. Meer vogels waren er niet te zien …
Mijn gedachten dwaalden terug naar de vlaggen in het rietland achter me. Waar zouden die toch voor dienen? Voor zover ik weet, zie ik die vlaggen elk jaar eigenlijk alleen hier bij Doktersheide in het riet verschijnen …
Het leek me niet erg waarschijnlijk dat ze dienen als routemarkering voor de rietsnijders, dat ze om de bomen heen moeten rijden, zal ook zonder die vlaggen duidelijk zijn …
Even om het hoekje van het prieeltje gluren … Kijk, daar kwamen de mannen net weer aan. De bak zat nog niet helemaal vol, daarom reden de rietsnijders de zon nogmaals tegemoet …
Omdat het nooit lang meer zou kunnen duren voordat de bak vol was, besloot ik alvast terug te lopen naar de weg. Voetje voor voetje schuifelde ik over het vlonderpad, dat hier en daar nog bedekt was met een verraderlijk laagje ijs …
Toen ik weer vaste, maar nog steeds glibberige grond onder mijn voeten had, maakte ik onderweg nog even een tegenlichtopname van een boom en de steeds donkerder wordende bewolking …
Even later kwam de rupsmaaier me zacht ronkend voorbij. De bak was vol, de 100 bossen riet werden -in afwachting van verder vervoer- in de achteruit naar de weg gebracht …
Bij de weg werden de losse bossen riet bijeengebonden tot een grote rol, die daarna uit de bak werd gekiept. Toen de mannen de bak hadden geleegd, knoopten we even een praatje aan …
Al snel kwam het gesprek op de film over de rietcultuur waar ik aan werk. De interesse van de beide mannen was meteen gewekt, en er ontspon zich een aardig gesprek. Na enige tijd kwamen ook de vlaggen in het rietland ter sprake …
Die vlaggen dienen -zoals Wieneke al vermoedde- als vogelverschrikkers. Om nog wat preciezer te zijn: ze worden -zoals Klaas al dacht- gebruikt om te voorkomen dat grote groepen (kolonies) spreeuwen het riet als rustplaats gebruiken. Hier en daar een vogeltje als de rietzanger of de kleine karekiet in het riet kan geen kwaad, maar als er een grote groep spreeuwen in het rietland neerstrijkt, dan knakt en breekt het riet, dat daarmee zijn waarde verliest …
Zo lang het om niet al te grote groepen spreeuwen gaat, zal er best een afschrikwekkende functie van die vlaggen uit gaan. Maar als honderdduizenden spreeuwen hun avonddans opvoeren en vervolgens een plekje voor de nacht zoeken -zoals dat in het voorjaar van 1994 het geval was bij Jubbega- dan is er geen houden aan … Dan helpen nog geen honderd vlaggen …
Tot slot nog even dit: het spreekt voor zich, dat Klaas als geboren rietsnijder buiten mededinging deelnam. De hoofdprijs -een gratis voettocht rond De Leijen- gaat dan ook naar Wieneke. 🙂
Afanja's Weblog 