Vandaag nemen we afscheid van een eerder deze week overleden tante.
Na een langdurig ziekbed is ze maandag op de gezegende leeftijd van 92 jaar voor altijd ingeslapen …
Tagarchief: fotografie
Skywatch Friday 234
Het is nog steeds winter in Nederland, vorige week vrijdag toonde ik al een aantal schaatsers in mijn Skywatch Friday 233 …
It’s still winter in the Netherlands, last Friday I showed some shots of the first skaters in my Skywatch Friday 233 …
Op die dag maakte ik wat zonnige foto’s van schaatsers bij de poldermolen “Ypey” in de Ryptsjerksterpolder (kaartje Google Maps)…
On that day I made some sunny shots of skaters near the windmill “Ypey” in the Ryptsjerksterpolder (Google Maps) …
De molen, die in 1858 is gebouwd, is een beeldbepalend bouwwerk in het polderlandschap …
The mill is built in 1858 and it’s a remarkable building in the flat polder landscape …
Een tijdlang was het lekker in de zon, maar toen de zon zich verschool achter de wolken, werd het koud op de vlakte, tijd om naar huis te gaan …
First it was rather nice in the sun, but when the sun hided behind the clouds, it became quite cold, time to go home …
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Vallen, opstaan en weer doorgaan
Het jongetje waarvan ik hier gisteren wat foto’s liet zien, ben ik bij het ijs al snel uit het oog verloren. Hem heb ik dus niet meer zien krabbelen, maar bij de molen kreeg ik al snel een andere jonge debutante in beeld …
Het onbeholpen gekrabbel van jonge kinderen die voor het eerst op schaatsen staan, staat eigenlijk altijd garant voor mooie plaatjes. Ik blijf het in ieder geval een erg leuk onderwerp vinden …
Terwijl Jetske, die zich wat verder op het gladde ijs had gewaagd, op de achtergrond bezig was met het portretteren van drie vriendinnen, die haar daar om hadden gevraagd, richtte ik me op dit meisje in het rood met haar roze schaatsen …
Het was fascinerend om te zien hoe ze haar best deed. Na enige tijd was ze zo ver, dat ze de stoel liet staan waar hij stond. Voetje voor voetje zocht ze wankelend en schuifelend haar weg op de dubbele ijzers …
Natuurlijk ging dat met vallen en opstaan, maar dat maakte deze kleine, maar o zo dappere meid niets uit. Ze zocht houvast aan het gras en krabbelde gewoon weer overeind om onverdroten door te gaan …
En dat plukje gras, dat ging gewoon mee … Je weet tenslotte maar nooit hoe zoiets onderweg nog eens van pas kan komen … Lang duurde het niet voordat ze opnieuw onderuit ging, maar ze bleef er lol in houden …
Terwijl heit en mem (vader en moeder voor niet-Friestaligen) rustig bij de buggy met haar acht maanden oude broertje stonden te wachten, klauterde ze lachend weer overeind om haar weg stralend te vervolgen …
Voor ’t eerst op de schaats
Nadat we vorige week donderdag wat foto’s hadden gemaakt van het Elfstedenbruggetje tussen Gytsjerk en Lekkum, maakten Jetske en ik op de terugweg een tussenstop bij de Ryptsjerksterpolder (kaartje Google Maps). Daar wilden we wat schaatsers fotograferen. Vanaf de parkeerplaats liepen we samen met deze jongeman en zijn moeder naar het ijs …
Het mannetje had schaatsen gekregen van pake (opa voor niet-Friestaligen), en nu zou hij dan eindelijk voor het eerst gaan schaatsen. Het was nog een hele klus om met de stoel bij het ijs te komen, maar hij had er zin in en het zou best wel lukken, want hij was al heel sterk …
Net als bij de Jan Durkspolder werden de schaatsers ook hier welkom geheten met een spandoek van It Fryske Gea, de provinciale vereniging voor natuurbescherming in Fryslân. De vereniging beheert momenteel meer dan vijftig verschillende natuurgebieden met een totale oppervlakte van 20.000 hectare, waaronder de Ryptsjerksterpolder …
Jetske en ik richtten de blik inmiddels op de molen in de verte. Omdat het me tegenwoordig veel teveel energie kost om me op glad ijs staande te houden, besloten we over de rechter oever van de ijsvlakte naar de molen te lopen …
Het was nog een fikse kuier over het oneffen en hier en daar toch knap glibberige terrein, maar eenmaal bij de Ypeymolen aangekomen was het zeker de moeite waard. We hebben er een tijdje al fotograferend en links en rechts een praatje makend rond gestapt, daarna ben ik even lekker in de luwte van de molen gaan zitten om mijn benen wat rust te geven …
Toen we later terug liepen naar de auto, zagen we onze jonge schaatsheld in de dop weer terug. Moegestreden van het gekrabbel over dat akelig gladde ijs had hij het zich intussen gemakkelijk gemaakt … 🙂
Bij Artmus zag ik gisteren “een paar slimme anti slip gevallen“. Toch maar eens kijken of die hier ook ergens te krijgen zijn, want dat zou mijn mobiliteit en daarmee mijn winterpret nog net weer wat kunnen vergroten …
Waaghalzen op dun ijs
Nadat ik vorige week woensdag een bezoekje had gebracht aan de rietsnijders in de Weerribben, was het de volgende dag tijd om me in eigen omgeving weer op het ijs te gaan richten. Voordat ik naar de Jan Durkspolder zou gaan, waar vast al volop geschaatst zou worden, besloot ik even een kijkje bij de Leijen te nemen. Schaatsers verwachtte ik daar nog niet aan te treffen, maar ik was wel benieuwd hoe het ijs erbij zou liggen. Terwijl ik bij Doktersheide (kaartje Google Maps) naar het prieeltje op de oever van de Leijen liep, werd ik opnieuw geconfronteerd met rietsnijders, die ook hier profiteerden van het mooie winterweer. Het perceel bij het prieeltje was pas gemaaid en een deel van het riet wachtte nog op vervoer naar de weg …
Bij het prieeltje aangekomen, kon ik meteen vaststellen dat het ijs er ronduit fantastisch bij lag, zelden zo’n mooie ijsvloer gezien. Waar ik me over verbaasde, was dat er vlak voor het prieeltje al sporen van een schaatser op het ijs te zien waren. Veel meer dan 4, misschien 5 cm ijs zou er toch nog niet kunnen liggen, leek me …
Terwijl ik daar zo wat over stond te peinzen, meende ik vanuit de richting Opeinde het kenmerkende krassende geluid van een schaatser over het zingende ijs dichterbij te horen komen. En jawel, al snel zag ik door de rietkraag aan de rechterkant van het prieeltje een schim naderen …
Vriendelijk groetend passeerde hij me … de gek … De Leijen is weliswaar op de meeste plaatsen niet erg diep, maar het is op verschillende plaatsen toch wel diep genoeg om er te kunnen verdrinken. Omdat er vrijwel altijd stroming is tussen het Opeinder Kanaal aan de zuidkant van de Leijen en de Lits en de Burgumermar aan de noordkant van de plas, is het ijs op de Leijen op bepaalde plaatsen altijd wat langer onbetrouwbaar …
Ik vind het onbegrijpelijk dat zo’n man zich op zijn Friese noren, bijna in zomertenue en zonder ijsprikkers al na een paar nachten op deze ijsvloer waagt. Hemelsbreed hier 6 km vandaan ligt de Jan Durkspolder, daar groeit het gras bij wijze van spreken door het ijs heen, zo ondiep is het er … Ga daar dan toch schaatsen zo lang het buitenijs niet is vrijgegeven door de IJswegencentrale …
Verschillende reddingsacties om door het ijs gezakte schaatsers weer op het droge te krijgen hebben de afgelopen week weer handenvol geld gekost, en intussen is gistermiddag na een lange zoektocht in de Nieuwkoopse Plassen de eerste verdronken schaatser gevonden. Voorzitter Jan Oostenbrug van de Friesche IJsbond -dat is de vereniging van IJswegencetrales in Frylân- pleitte er gisteren voor dat mensen die zich op te dun ijs wagen en daar doorheen zakken, zelf de kosten van een reddingsactie maar moeten betalen. In zekere zin valt daar wel wat voor te zeggen, maar zo ver zal het voorlopig wel niet komen …
Natuurlijk, uit eigen ervaring weet ik dat er voor de liefhebber niets mooier is dan de eerste streken te kunnen zetten op zo’n maagdelijke ijsvloer, maar zeker aan het begin van zo’n winterperiode heb ik het verstand toch altijd wel laten prevaleren, en dat zouden meer mensen moeten doen!
Tuinvogeltelling
Ook dit jaar was ik weer snel klaar met de tuinvogeltelling. Een tiental huismussen, twee koolmezen, een pimpeltje, twee merels, een houtduif en een vlaamse gaai, daarmee had ik ’t wel gehad. Die gaai op de onderstaande foto telt voor de telling eerlijk gezegd niet mee, want die brutale vlerk heeft zich hier niet meer laten zien, nadat hij begin vorige week in enkele dagen tijd alle pinda’s uit ons tuintje had weggekaapt.
Bij lezeres Joke te D. was er meer werk aan de winkel tijdens de tuinvogeltelling. Ze schreef er dit gedicht over:
De lange witte winter (10)
In de 17-delige serie “De lange witte winter” wordt m.b.v. foto- en videomateriaal een beeld geschetst van de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân. Ieder filmpje duurt ongeveer 10 minuten …
Deel 10 is getiteld “IJspret” en begint met een voor Nederland bijzonder verschijnsel, dat zich alleen bij strenge vorst voordoet: poolsneeuw. Daarna gaan we door het besneeuwde en berijpte landschap op weg naar de Jan Durkspolder bij Earnewâld. Begin januari 2010 kon daar net als nu volop worden geschaatst op het ondergelopen land. Het belangrijkste verschil met nu is, dat er toen eerst een baan geveegd moest worden, terwijl we hier deze week nog steeds geen vlokje sneeuw hebben gehad, maar dat zou vandaag (zondag 20 januari 2013) wel eens kunnen veranderen …
Zondag 27 januari volgt deel 11: “Meer wit”. We waren nog lang niet van de sneeuw af, een nieuw pak sneeuw bracht op 10 januari opnieuw overlast voor het verkeer met zich mee. In dit deel onder andere aandacht voor de tuinvogels en een groep zwanen in een besneeuwd weiland …
Heb je intussen genoeg van de winterse witheid? Dan kun bij Sjoerd van Bvision kijken naar een transformatorhuisje temidden van ontluikend lentegroen aan de Mersken onder Ureterp: http://tinyurl.com/ajbd87f
Afanja's Weblog 