Wat het weer betreft zijn we na anderhalve dag met wat zon terug bij af: het is weer egaal grijs …
De tuin heeft er ook wel eens fleuriger bij gestaan, maar gelukkig brengen de vallende bladeren wat kleur …
De laatste, de mooiste, wilde ik maar opdragen aan allen die hun best doen om dag en nacht nu ook al letterlijk te vechten voor ieders gezondheid, welzijn en veiligheid …
Nadat ik nog enige tijd lekker op een muurtje in de zon had gezeten en een laatste foto van het kleurrijke bladerdek boven de ‘Inca-tempels’ had gemaakt, liep ik linea recta terug naar het voorste deel van de Ecokathedraal …
Daar liet ik me verleiden om bij de Porta Celi nog even af te dalen naar de vooral uit stoeptegels bestaande koepel, die toch wel één van de hoogtepuntjes van de ecokathedrale bouwkunst genoemd mag worden …
Moe, maar tevreden bekeek ik korte tijd later op het bankje in het voorportaal even de foto-oogst. Na een vluchtig weerzien met mijn fotomaatje en een kleurrijk bezoekje aan de Ecokathedraal was het tot dusver een mooie dag geweest, zodat ik rond half drie ’s middags met een voldaan gevoel huiswaarts kon tuffen …
Het achterste deel van de Ecokathedraal spreekt mij nog altijd het meest aan, en zeker met de bekroning van het goudgele bladerdek heerst er een bijzonder sfeertje …
Ik laat jullie nog even lekker ronddwalen … als er vragen of opmerkingen zijn, hoor ik het wel …
Eindelijk liet de zon zich vandaag weer eens volop zien. Ik heb de gelegenheid te baat genomen door het nuttige en het aangename maar weer eens te verenigen. Na een vluchtig oprit- en terrasbezoekje om mijn fotomaatje te verrassen, heb ik voor het eerst sinds eind september weer eens een fotokuiertje gemaakt in de Ecokathedraal bij Mildam …
In het voorportaal werd nog steeds driftig gebouwd aan diverse nieuwe stapelwerken, maar die besloot ik vandaag over te slaan. Ik had mijn zin erop gezet om vandaag weer eens tot bij de oude ‘Inca-tempels’ achterin de Ecokathedraal te komen, en om dat te halen kon ik maar beter niet teveel rond dwalen …
Nadat ik de majestueuze Porta Celi was gepasseerd, lachten de zon en een zee aan herfsttinten me toe. Ik laat jullie zonder verder commentaar even lekker rond dwalen tussen de oude tempels onder het zonnig herfstig bladerdek …
De foto’s van de koeien in de mist in november 2011 werden gisteren door velen in fotografisch opzicht wel gewaardeerd als vooruitgang ten opzichte van het saaie weer van de laatste weken, maar de hinder voor het verkeer drukte de pret voor menigeen …
Daarom probeer ik het vandaag eens over een andere boeg, want november kent vele gezichten. Zo saai als het weer deze novembermaand verloopt, zo wisselend verliep het in november 2005 …
Op 18 november 2005 trok er een fotogeniek buiengebied over de provincie. Een paar uur lang heb ik het gebied ten westen van Drachten die middag doorkruist, op zoek naar mooie wolkenformaties en fraaie valstrepen van neerdalende regen …
Pas tegen zonsondergang, toen er nog slechts donkere wolkenmassa en zwarte schimmen tegen de horizon te zien waren, ben ik die middag met een tevreden gevoel huiswaarts gekeerd …
Ook vandaag is het weer naargeestig, grijs en saai weer. Als het dan toch grijs moet zijn, laat het dan ook maar echt grijs zijn wat mij betreft. En daarmee bedoel ik, laat het dan maar eens een dagje mistig zijn …
Mist is weliswaar lastig voor het verkeer, maar het kan ook mooie plaatjes opleveren. Er is alleen één probleem: het aantal dagen waarop het mistig is, is de afgelopen 30 jaar flink afgenomen …
Het is natuurlijk nog wel eens mistig, zoals op 3 en 4 november, maar de mist die er nog wel is, is niet meer zo dik als vroeger. Dat is geen gevolg van de klimaatopwarming, maar het heeft wel gevolgen voor de klimaatopwarming …
Dat er minder mist is, komt vooral doordat de luchtkwaliteit beter is vergeleken met vroeger. Dit komt door de afgenomen luchtvervuiling, voornamelijk zwavel, die bij de stook van steenkolen en vuile olie vrijkwam. Mist ontstaat als waterdeeltjes zich kunnen hechten aan iets anders, zoals zwevende stof- en roetdeeltjes. De vorming van een mistdruppeltje begint als er zich water afzet op een stofdeeltje, zonder stofje kan zich geen druppel vormen. En zonder druppeltjes geen mist …
Doordat er minder mist is, warmt de aarde weer wat sneller op. Mistdruppeltjes houden namelijk zonnestraling tegen, zodat het overdag koeler blijft. De afname van nevel en mist heeft daarmee een kleine bijdrage geleverd aan de snelle opwarming in Europa sinds de jaren 1980 …
De foto’s stammen uit november 2011 en november 2014.
Bron: KNMI: https://www.knmi.nl/kennis-en-datacentrum/achtergrond/mist-en-nevel-afname-in-europa
November verloopt hier tot nu toe uitermate grijs en somber. Geen fotogenieke buien, druppels in de zon of fotogenieke mist …, het is allemaal niks de laatste tijd. Daarom heb ik maar even een greep in het archief gedaan …
Deze foto’s heb ik in november 2006 gemaakt van een enkele druppel, die achter in de tuin hing te schitteren aan een knop van de haagbeuk. En dan zie je wat een beetje zon kan doen …
Kijk, op zo’n moment valt er ook in november wat te beleven. Omdat er voor de komende nog geen weersverbetering op het programma lijkt te staan, morgen weer wat anders uit het novemberarchief ……
Afanja's Weblog 