Tagarchief: jetske

De rietmaaier wordt gestart

Geplaatst op door

Na de lunch en een kort werkoverleg te velde werd de grote rietmaaier gestart. Het laatste deel van het perceel moest nog gemaaid worden …

werkoverleg in het rietland

Al snel ronkte de machine en trok de rietmaaier er het veld mee in. Hij werd gevolgd door de beide junioren. Aan hen de schone taak om de gemaaide bosje riet straks netjes in schoven te zetten. Het was een mooi gezicht om de rietsnijder in het hoge riet te zien verdwijnen, terwijl vele honderden kleine pluisjes van de rietpluimen werden opgepakt door de wind …

een van de rietsnijders start de rietmaaier
een rietsnijder loopt achter de rietmaaier naar het riet
een rietsnijder loopt, gevolgd door een paar jongens, achter de rietmaaier het riet in
een rietsnijder loopt achter de rietmaaier het riet in
een rietsnijder loopt achter de rietmaaier door het riet
een rietsnijder trekt een bosje vastgelopen riet uit de maaier
de rietsnijder verdwijnt in het rietland, terwijl mijn fotomaatje Jetske toekijkt
een rietsnijder trekt opnieuw een bosje vastgelopen riet uit de maaier

De rietmaaier bindt het gemaaide riet automatisch tot bosjes, die vervolgens door de machine aan de achterkant worden uitgeworpen. Dat systeem werkt echter nog altijd niet perfect uit. Af en toe blijft er een bosje riet in de machine hangen. De rietsnijder moet het bosje riet dan handmatig uit de machine trekken. Daarna vervolgt hij zijn weg verder het rietland in …

de rietsnijder achter zijn machine

Het kammen van het riet

Geplaatst op door

We zijn hier te gast op het rietland van Klaas Jan. Klaas Jan is net als de meeste rietsnijders in De Weerribben als kind al vertrouwd gemaakt met het werk in het riet. Toen wij vrijdag op het land kwamen, was het perceel al voor het grootste deel gemaaid. Het gemaaide riet was in schoven bijeen gezet om te drogen. Daarmee was het eerste deel van het werk gedaan …

De volgende stap is dat het riet wordt gekamd. In het onderste deel van het riet groeien namelijk allerlei kruiden en onkruiden. ‘Ruigte’ wordt het genoemd door de rietsnijder. Die ruigte wordt in deze fotoserie door Klaas Jan uit het riet gehaald m.b.v. een rietkammachine. Op een soort lopende band zijn grote metalen pennen bevestigd, die door de bosjes riet worden gehaald …

Jetske maakt een foto van rietsnijder Klaas Jan aan het werk
rietsnijder klaas Jan kamt de gemaaide bosjes riet m.b.v. een kammachine om ruigte/onkruid uit het onderste deel te halen
rietsnijder klaas Jan kamt de gemaaide bosjes riet m.b.v. een kammachine om ruigte/onkruid uit het onderste deel te halen
rietsnijder klaas Jan kamt de gemaaide bosjes riet m.b.v. een kammachine om ruigte/onkruid uit het onderste deel te halen
op de kammachine zitten grote metalen tanden die door het riet worden gehaald om de ruigte/het onkruid eruit te halen

Aan de achterkant van de kammachine ligt al snel een bergje droog afval. Dat wordt straks weggehaald door het zoontje van Klaas en zijn vriendje, die aan het begin van deze serie al even te zien waren …

rietsnijder klaas Jan kamt de gemaaide bosjes riet m.b.v. een kammachine om ruigte/onkruid uit het onderste deel te halen
rietsnijder klaas Jan legt een gekamd bosje riet bij het andere gekamde riet
rietsnijder klaas Jan kamt de gemaaide bosjes riet m.b.v. een kammachine om ruigte/onkruid uit het onderste deel te halen
rietsnijder klaas Jan kamt de gemaaide bosjes riet m.b.v. een kammachine om ruigte/onkruid uit het onderste deel te halen
Jetske in gesprek met rietsnijder Klaas Jan

Weerzien in het rietland

Geplaatst op door

Aan het eind van de ochtend kwamen Jetske en ik vrijdag bij het rietland aan. Voordat we echt tussen de rietsnijders waren, moesten we eerst nog naar de andere kant van een weiland lopen. Dat was op dat moment gelukkig geen probleem. Zonder enig protest van mijn onderdanen raakten we ter plaatse …

in de verte is rietland te zien waar gewerkt wordt

Het was meteen gezellig. Jetske komt uit een geslacht van rietsnijders, het was dan ook niet vreemd om ook Jetskes’ oudere zus daar aan te treffen. Uiteraard waren er ook familiebanden met de beide rietsnijders die er aan het werk waren. En dat was nog niet alles. Omdat het voorjaarsvakantie was, waren er ook twee junior-rietsnijders in het rietland aanwezig. Die beide mannen leken al zin te hebben in de lunch, maar eerst moest er nog even doorgewerkt worden …

Jetske en haar zuster in het rietland
op de achtergrond is een rietsnijder aan het werk, op de voorgrond zitten twee junior-rietsnijders op een aanhangwagen

Terwijl er wetenswaardigheden werden uitgewisseld, liep ik alvast even een stukje het rietland in. Er was duidelijk al hard gewerkt, het grootste deel van dit perceel was al gemaaid. Het gemaaide riet stond in bosjes bijeen gebonden in mooie schoven te drogen in de al warme zuidelijke wind …

gemaaid riet is in schoven bijeen gezet

Ik richtte mijn camera even op de brede sloot die langs het weiland liep. Hoewel het al twee dagen niet meer echt had gevroren, lag er nog steeds een laagje ijs op het water …

er ligt een laagje ijs op de sloot
er ligt een laagje ijs op de sloot

Op deze buitengewoon warme vrijdag in februari veranderde het laagje ijs in korte tijd in een dun golvend vliesje. Al snel had al het water zijn vloeibare vorm teruggekregen van moeder natuur …

als de temperatuur stijgt, zien we het ijs verdwijnen

Ganzen in tegenlicht

Geplaatst op door

Nadat Jetskes’ schoenen weer schoon genoeg waren om ermee verder te kunnen reizen, reden we een klein stukje verder. Daar namen we een kijkje aan de andere kant van de weg, waar we zicht hadden op de noordelijke plas van de Jan Durkspolder. Terwijl ik naar het hek liep, ging Jetske net terug om haar andere camera te halen …

Van achter een hek hebben we zicht over de Jan Durkspolder. Jetske loopt rechts uit beeld om haar andere camera te halen.

Ik houd vooral ’s winters van dit plekje, al was het maar vanwege het dan vaak mooie grijsblauwe beeld van de silhouetten van de twee windmotoren verderop in de polder. Steunend op het hek, hebben we een tijdlang genoten van de drukte op het wateroppervlak. Toen de wind even wegviel, leek het bijna voorjaar …

de noordelijke plas in de Jan Durkspolder met in de verte twee windmotoren
landende ganzen
opvliegende ganzen boven de noordelijke plas in de Jan Durkspolder
opvliegende ganzen boven de noordelijke plas in de Jan Durkspolder
opvliegende ganzen boven de noordelijke plas in de Jan Durkspolder

Jetske bij de Shetlandpony’s

Geplaatst op door

Na de lunch stelde Jetske voor om een stukje het natuurgebied de ‘Pettebosk’ aan de rechterkant van de weg in te lopen. Ze wilde even bij de Shetlandpony’s kijken. Ik besloot nog even in de auto te blijven zitten, de fotokuier bij de haven zat nog in mijn benen. Terwijl Jetske die kant op liep, richtte ik mijn camera op een blauwe reiger, die in de verte op de leuning van een bruggetje zat …

een blauwe reiger zat geduldig in de zon op een brugleuning.

Jetske was intussen aangekomen bij de Shetlandpony’s die in de verte stonden te grazen. Toen ze er al enige tijd stond, ontdekten de pony’s haar. In een linie liepen ze zij aan zij op Jetske af, terwijl die er een groepsportret van probeerde te maken. Dat viel nog lang niet mee, want de pony’s bleven op haar af komen. Uiteindelijk bleef er weinig anders over dan de camera maar even te vergeten en de pony’s wat te kroelen …

Jetske loopt in haar blauwe jas naar de Shetlandpony's, in de verte staat een blauwe reiger op de leuning van een bruggetje
Jetske loopt naar de Shetlandpony's
Jetske staat te fotograferen bij een paar Shetlandpony's
Jetske probeert een groepsportret te maken
Jetske kroelt een van de Shetlandpony's door de manen

Hier kun je zien hoe Jetske het heeft ervaren en deze foto’s heeft ze ervan gemaakt: Shetlandpony’s bij Earnewâld

Terug in de auto ontdekte Jetske na het instappen dat er het nodige aan onwelriekende fecaliën aan haar schoenen plakte. Vrijwel meteen stond ze weer buiten, schrapend over de weg en poetsend in de berm. Ik liet de auto intussen even flink doorwaaien …

Jetske probeert haar schoenen schoon te maken

Tussen voorjaar en winter

Geplaatst op door

Er waren nog wat foto’s blijven liggen van de laatste kuier met mijn fotomaatje. Ik was gebleven bij de jachthaven van Earnewâld. Daar staat aan de andere kant van It Wiid een beeldengroep gemaakt door Hans Jouta in het water. Wie goed kijkt, kan er misschien drie oud-winnaars van schaatsmarathon ‘De 100 van Earnewâld’ in herkennen: Jeen Wester, Hilbert van der Duim en Jos Niesten. Het beeld heeft een plekje gekregen op de plaats van de start en finish van de natuurijsklassieker …

een beeldengroep aan de overkant op het water

Het is een beeldengroep van cortenstaal, die een drijvend ponton is geplaatst, zodat het ongeacht de waterstand altijd lijkt of er echt een paar mannen aan het schaatsen zijn. Maar eerlijk is eerlijk, in januari 2017 (foto linksonder) leek het net wat realistischer dan in januari 2025 (foto rechtsonder) …

kunstwerk 'de Marathonschaaters' - januari 2017
kunstwerk 'de Marathonschaaters' - januari 2025

Aan de ander kant van de haven staat het beeld ‘de Fisker’ van David van Kampen. Earnewâld was vroeger voornamelijk een dorp van vissers, schippers, boeren en rietsnijders. Het beeld van de ielfisker herinnert aan de Earnewâldster voorouders. ‘Ielfisker’ is Fries voor palingvisser. Het beeld is gemaakt uit lavasteen en is te vinden aan de noordkant passantenhaven. Het was een wereld van verschil, de visser in januari 2017 (linksonder) en in januari 2025 …

kunstwerk 'de Palingvisser' - januari 2017
kunstwerk 'de Palingvisser' - januari 2025

Nadat we uitgekeken waren bij de haven, gingen we op zoek naar een goed plekje om even te lunchen. Daarvoor wees ik Jetske de weg naar de Manjepetswei ten zuiden van Earnewâld. Daar had ik nogmaals een kans om het weerbeeld van januari 2017 en januari 2025 te vergelijken met een paar foto’s van het huis, dat uitkijkt over de Jan Durkspolder in de verte …

huis aan de rand - januari 2017
huis aan de rand - januari 2025

Nadat we onze broodjes op hadden, zag Jetske ter plekke een nieuwe kans om een fotoserie te maken. Dat is voor morgen …

aan de rand van de Jan Durkspolder bij Earnewâld

Even voor anker

Geplaatst op door

Het was weer een mooie dag met mijn fotomaatje gisteren, mooi maar vermoeiend. Daarom ga ik vandaag min of meer verplicht weer eens een dagje voor anker …

een houten schip met een gestileerd anker

Maak er een mooie zaterdag van!