Een week winter

Zo, dat was hem dan, de winter van 2021. Een week met 6 ijsdagen, maar zonder strenge vorst in onze tuin. De laagste minimumtemperatuur bleef steken op -9,8 ºC, gistermiddag liep het kwik op naar 2,7 ºC …

In chronologische volgorde zag mijn week er als volgt uit. De winter begon met Code rood. Diep in de nacht van zaterdag 6 op zondag 7 februari begon de aangekondigde sneeuwstorm bezit van onze tuin te nemen …

De sneeuwjacht hield zo’n 24 uur aan, maar leverde hier uiteindelijk gemiddeld toch niet meer dan ca. 6 cm sneeuw op. Ons vijvervrouwtje was maandag 8 februari nog maar nauwelijks zichtbaar …

Na het sneeuwruimen op maandag heb ik het dinsdag rustig aan gedaan om energie te sparen voor de volgende dag. Wel heb ik ’s avonds even met licht, water, ijs en luchtbellen gespeeld bij de vijver …

Woensdag waren ook de binnenwegen in Fryslân weer goed berijdbaar, en dus werd het de hoogste tijd om een ritje naar de Ecokathedraal te maken. Daar heb ik een sprookjesachtige sneeuwwandeling gemaakt …

Moegestreden in de Ecokathedraal heb ik de donderdag vooral in de tuin doorgebracht, spelend met licht en schaduw in de sneeuw …

Ook de vrijdag heb ik de goeddeels in tuin doorgebracht, ditmaal om me voor te bereiden op de ijspret die voor zaterdag op het programma stond …

Zaterdag heb ik samen met mijn fotomaatje Jetske het ijs opgezocht. Ik vond het een feest om te midden van alle ijspret zelf ook weer even op het ijs te staan …

Gistermiddag hebben Aafje en ik nog even een ritje door het sneeuwrijke lage midden van Fyslân gemaakt. Onderweg besloot ik o.a. even een tussenstop te maken bij de spoorbrug Grou over het Prinses Margrietkanaal. Na alle ijspret van gisteren deed het me pijn in ’t hart, maar we hadden geen beter moment kunnen treffen. Er naderde net een klein konvooi van twee ijsbrekers en twee vrachtschepen die zich door het ijs ploegden …

En vandaag kwam er met Code Rood een eind aan de winter. IJzel maakte wegen en vooral ook veel stoepen spiegelglad, zo ook het paadje in onze tuin. Intussen is de ijzel overgegaan in regen en is de temperatuur opgelopen tot boven het vriespunt, zodat ik me sinds ca. 10:30 uur weer veilig door de tuin kan bewegen …

Op mijn weblog houdt de winter voorlopig nog wel even aan. Ik heb als kind van de winter weer een fantastische week gehad, waarin ik meer dan 1100 foto’s heb gemaakt. Al hetgeen hierboven kort is weergegeven, zal hier de komende tijd nog uitgebreid voorbij komen. De liefhebbers van voorjaar en zomer zullen het geduldig moeten uitzitten of voorlopig hun heil elders zoeken …   😉

Een rolwolk over de krijtrotsen

– Virtueel naar Frankrijk 49 –

Aan het begin van de middag konden we nog een bijzonder weersverschijnsel aanschouwen …

Vanuit het zuidwesten kwam met hoge snelheid van over de oceaan een rolwolk op ons af …

Fascinerend om dit bijzondere fenomeen gedurende een aantal minuten in volle glorie op ons af te zien komen …

Meestal wijst zo’n rolwolk op de nadering van onweer, maar dat bleef hier uit. Na de passage keerde de rust weer, voor zover er op en aan zee zee ooit sprake is van rust …

– wordt vervolgd –

Buien boven zee

– Virtueel naar Frankrijk 48 –

De laatste volle dag van onze virtuele vakantie begon met een loodgrijze lucht. Laaghangende bewolking belemmerde het uitzicht op de krijtrotsen in de verte. Maar het was droog, nog wel …

Dat laatste duurde echter niet zo heel lang. De volgende uren trokken er regelmatig buien over. Regen en windvlagen toverden daarbij weer een heel ander palet van kleuren op zee tevoorschijn. Ik heb het maar weer samengevat in een diashowtje …

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zodra het ergste voorbij was, verscheen ons mannetje de visser weer op het strand aan de voet van de krijtrots voor het huis …

– wordt vervolgd –

Natte klaprozen met een vlieg

Net als in het afgelopen weekend ging ook gisteren alle regen weer aan ons voorbij. Alle nattigheid trok ook nu weer over zuidwestelijker gelegen streken, al kwam de laatste bui rond 21:45 uur nog even heel dichtbij …

Vanmorgen waren we dan ook eindelijk in Drachten weer aan de beurt. Dat leverde een aardige serie van de natte klaprozen in de voortuin op. Een vlieg die op één van de bloemen neerstreek, vormde de kers op de taart …

Na 1,5 mm in ruim twee uur komt de regen duidelijk niet bakken uit de lucht. Maar dat hoeft ook niet, want dan spoelt het toch meteen weer op nutteloze wijze weg. Kijkend naar de buienradar krijgen we er nog wel wat zachte regen bij, daar hebben tuin en natuur meer aan …

Over zon gesproken …

Nog nooit was april zó zonnig, en nog nooit was de lucht in april zoveel dagen achtereen zó blauw …

En wat gebeurde er gisteren, uitgerekend op de dag waarop onze zonnepanelen werden geïnstalleerd …

Jawel, het was voor het eerst in april de hele dag bewolkt en regenachtig …

Onze tuin en natuur & landbouw kunnen eerst nog wel wat regen gebruiken, maar vanaf volgende week mag de zon wat mij betreft weer volop schijnen. Wij zijn er klaar voor …

De teloorgang van de krokussen

De krokussen hebben het zwaar dit jaar. Vooral exemplaren die spontaan her en der verschijnen hebben het vaak niet makkelijk. De onderstaande krokus had een niet erg stabiel plekje aan de rand van een verhoging achter in de tuin uitgezocht om tot bloei te komen. De laatste van vele druppels maakte hem topzwaar, waarna kapseizen niet uit kon blijven …

Een aantal krokussen op het centrale heuveltje in de tuin had het beter getroffen. Omringende beplanting zorgde voor voldoende steun om een vroegtijdige val te voorkomen. Hier vormden de druppels een verrijking van het beeld. Of dat ook geldt voor de veelvuldige reflectie van uw aller fotograaf, laat ik graag aan de toeschouwer over …

De krokussen die begin februari al fier stonden te bloeien met bladluizen op hun tere paarse bloemblaadjes, zijn al snel daarna ten prooi gevallen aan storm en regen …

Zaaddoosjes in verval

Misschien kunt u zich de zaaddoosjes nog herinneren die ik half januari lekker in het zonnetje fotografeerde? Het leek wel voorjaar toen … wat lijkt dat alweer lang geleden. De laatste tijd heb ik meer het idee dat het herfst is …

Maar terug naar de zaaddoosjes. Die heb ik sindsdien nog een paar keer onder de loep genomen. Eerst een paar opnamen van 5 februari, toen scheen de zon nog wel eens …

Intussen hebben ze Ciara overleefd, maar ze zijn er niet mooier op geworden. De onderstaande foto’s heb ik gisteren gemaakt, nadat het urenlang had geregend …