Een van de plekjes waar ik elk jaar toch zeker drie of vier keer kom, is de Ecokathedraal bij Mildam (kaartje Google Maps). Een week of drie geleden kwam ik er min of meer toevallig weer langs. Omdat het op dat moment mooi zonnig weer was, besloot ik er maar weer eens een fotokuiertje te maken …
Het komt maar zelden voor dat je hier andere mensen treft. Die rust nodigt er altijd toe uit om gewoon lekker in je eentje wat rond te struinen en hier of daar op een stenen muurtje wat te mijmeren. Ditmaal trof ik voor het eerst sinds bijna 10 jaar ‘de Schaduw’ aan in de Ecokathedraal. Tot tweemaal toe liep ik hem tegen het lijf, en beide keren verdween hij geruisloos voordat ik hem kon benaderen …
De eerste keer dat ik ‘de Schaduw’ in de Ecokathedraal aantrof, was in november 2002. Helemaal achter op het terrein stond hij die dag een paar meter bij me vandaan op een dikke boom. Ik stond bovenop een van de hoogste ‘tempels’ van het complex. Van contact kon op dat moment helemaal geen sprake zijn, want er gaapte een metersdiepe kloof tussen hem en mij …
De molen is gebouwd in 1868 en heeft oorspronkelijk gediend als houtzaagmolen in Gorredijk …
The mill was build in 1868 en was originally used for the sawing of wood in a small village called Gorredijk …
In 1913 werd de molen in Gorredijk afgebroken en weer opgebouwd in de buurtschap Twytel bij Makkinga, waar hij ging dienen als korenmolen …
In 1913 the mill was pulled down in Gorredijk and rebuild in a small township called Twytel near Makkinga, where it was used for the crushing of corn …
In 1925 werd de molen verplaatst naar de huidige locatie in Makkinga …
In 1925 the mill was moved to the current location …
De molen is in 1984 gerestaureerd en wordt door vrijwilligers van de Stichting de Weyert als levend maalbedrijf op windkracht in bedrijf gehouden …
De mill was renovated in 1984 and volunteers keep it running …
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van! Wishing you all a wonderful weekend!
Tegenover Hotel Lauswolt staat een lief, klein boerderijtje. Op kaarten uit 1685 en 1718 staat op deze plek al een boerderij aangegeven.Vermoedelijk ontleent de boerderij zijn naam ‘Bethlehem’ aan een kapel of klooster met diezelfde naam, dat hier in de buurt heeft gestaan …
In 1811 moesten de bewoners van de streek verplicht een achternaam aannemen. Durk Jans, geboren in 1738 in Beets, woonde toen met Grietje Haijes, met wie hij in 1763 was getrouwd, op deze boerderij. Op 16 december 1811 namen ze officieel de achternaam Bethlehem aan. Tegenwoordig staat het boerderijtje, dat nog steeds wordt bewoond, er tiptop bij …
We laten Bethlehem achter ons en keren terug naar het startpunt van de wandeling. De auto staat een kleine 500 meter verderop, dus er moet nog even doorgestapt worden, en dat valt intussen lang niet mee. We komen langs het stulpje van Rutger Hauer, dat op het landgoed Lauswolt staat. Hauer woont officieel in Hollywood, maar als hij in Nederland is, bewoont hij hier een verbouwde boerderij …
Even later zijn we dan terug bij de Scherpschutterslaan, waar ik ben begonnen aan deze prachtige kuier rond Hotel Lauswolt en waar de auto op me staat te wachten. Blij toe, want eigenlijk was deze wandeling wat teveel van het goed, maar intussen is het leed van de stijve en pijnlijke benen alweer vergeten. Het was zeker de moeite waard …
Intussen had ik weliswaar al een vermoeden waar ik me bevond, maar dat werd pas bevestigd toen ik even later aan de bosrand stond. Aan mijn linkerzijde strekte zich een glooiende en gladgeschoren golfbaan uit, aan mijn rechterzijde stond het vermaarde Hotel Lauswolt. Het beste nieuws was echter nog, dat er een bankje stond waar ik een tijdje lekker heb kunnen zitten, zodat mijn benen weer wat kracht konden verzamelen, want het was duidelijk dat ik nog een flinke wandeling voor de boeg had …
Enigszins uitgerust heb ik korte tijd later mijn weg weer vervolgd. Kijk, hieronder staat het beroemde Koetshuis op het Landgoed Lauswolt, waar in januari 2007 de basis werd gelegd voor het kabinet Balkenende (CDA), Bos (PvdA) en Rouwvoet (Christen Unie) …
Voor de oorsprong van het Friese landhuis Lauswolt moeten we terug naar de zeventiende eeuw. Het landgoed is genoemd naar de oorspronkelijke bezitters, de familie Lauswolt uit Beetsterzwaag. Naar verluidt liet de welgestelde herenboer Jan Janszoon Lauswolt, grootgrondbezitter te Beetsterzwaag hier in 1748 een met geboomte omgeven boerderij bouwen. Het ontoegankelijke eilandje en het hek op de brug met het jaartal 1748zijn denkelijk alles wat nog herinnert aan die oude boerderij …
Lauswolt bestond op dat moment behalve uit boerengrond nog grotendeels uit heideveld en woeste grond, en dat zou zo blijven tot het moment dat Jonkheer Augustinus Lycklama à Nijeholt er in 1868 voor negentigduizend gulden een groot herenhuis liet bouwen. Naast het herenhuis verschenen een stal, het eerder genoemde koetshuis en een koetsierswoning. Later volgden een park, bloemenkas, groentetuin en tuinmanswoning. De parken zijn in de loop der jaren alleen maar omvangrijker geworden en er werden bossen aangelegd …
Van het einde van de negentiende eeuw tot halverwege de twintigste was het landgoed achtereenvolgens in het bezit van Rijnhard Baron van Harinxma thoe Slooten (neef van Lycklama) en zijn dochter Adriana Janke, maar in het begin van de jaren vijftig ging het bezit naar de Algemene Friesche Levensverzekering Maatschappij. Deze heropende het pand in 1954 in de functie die het nog altijd heeft: als hotel …
Tegenwoordig maakt Lauswolt onderdeel uit van de Bilderberggroep. De officiële benaming luidt nu Bilderberg Landgoed Lauswolt. Het hotel is niet vrij toegankelijk, maar als je de juiste paden weet te bewandelen, ben je toch zo binnen, volgens mij …
In de voortuin van het hotel bevinden zich al enkele jaren een paar kunstkoeien. Het laagje goudverf zal wel symbool staan voor de gouden kranen die badkamers, wastafels en toiletten waarschijnlijk sieren … 😉
Morgen het laatste stukje van deze verrassende fotokuier, dan wuiven we even naar Rutger … 🙂
Meer informatie over de geschiedenis van Lauswolt e.o. is hier te lezen.
Omdat ik sinds begin april wat minder regelmatig aan het bloggen ben dan voor mijn doen gebruikelijk is, kwamen er de laatste dagen via het weblog, de mail en telefonisch vragen of er inmiddels vooruitgang zit in mijn gezondheid. Tot mijn spijt moet ik zeggen, dat dat helaas nog niet het geval is. Ik ben en blijf nog steeds doodmoe bij het minste of geringste wat ik doe, zowel lichamelijk als geestelijk. Er zit niets anders op dan daar eerst maar aan toe te geven door de meeste van mijn activiteiten op een laag pitje te zetten. Maandag 23 april moet ik voor de halfjaarlijkse controle naar de neuroloog, tot die tijd doe ik het in elk geval heel rustig aan …
Omdat we vandaag weer eens een zonnige dag hadden, heb ik vanmiddag maar weer eens een ommetje gemaakt. Onderweg heb ik wat foto’s gemaakt van mooie wolkenformaties voor Skywatch Friday. Bij Mildam heb ik een tijdje rondgescharreld in de Ecokathedraal. Zoals op de foto’s te zien is, kan ik zeker op een dag als vandaag de zon gelukkig nog wel zien schijnen, zowel in het groot als in het klein …
En ook kleine lichtpuntjes ontgaan me nog niet. Vanavond om 21:50 uur zweeft André Kuipers weer in het ISS over ons land. Als het helder is, ga ik misschien nog wel even kijken. En wie weet, misschien maakt Kuipers op dat moment wel een foto van nachtelijk Fryslân. Op zijn Flickr pagina toont Kuipers intussen al heel wat mooie foto’s van ons land en de rest van de wereld. De laatste maanden had ik me al eens afgevraagd hoe het toch lukt om vanuit het ISS, dat op een hoogte van 407 km met een snelheid van 28000 km per uur boven de aarde cirkelt, zulke scherpe nachtfoto’s te maken. Wetenschapsjournalist Govert Schilling deed gisteren op zijn website uit de doeken, dat daarbij gebruik wordt gemaakt van een NightPod. Weer wat geleerd. 🙂
Zo, en nu ga ik eerst de rust weer in. Ik kom een dezer dagen wel weer ‘ns even buurten bij deze en gene.
Nadat ik dinsdagmiddag tot de conclusie was gekomen, dat er geen nieuws te melden was over de activiteiten van gaswinningsbedrijf Vermilion in de omgeving van de Tjonger, kwam ik langs het gemaal bij Ter Idzard …
Het zonnetje scheen lekker, en dus heb ik de auto even aan de kant gezet om een fotokuiertje te maken in de buurt van het gemaal …
Eerst maar even een paar foto’s van de rimpelingen van het stromende water bij een stuw aan de zuidkant van het gemaal …
Vervolgens richt ik de camera op het gemaal zelf. Tja, wat zal ik ervan zeggen? Ik heb wel eens een mooier en indrukwekkender gemaal gefotografeerd …
Aan de achterkant ziet het er ook al niet spectaculair uit, maar laten we eerlijk zijn, dergelijke electrische gemalen zijn dan ook niet bedoeld als toeristische attractie, maar om ervoor te zorgen dat we droge voeten houden …
In combinatie met het op 29 november nog bloeiende fluitekruid is het gemaal het aanzien echter nog wel waard …
Afhankelijk van de weersontwikkelingen laat ik misschien volgende week nog wat foto’s zien van wat eens het originele stoomgemaal Ter Idzard was. Op de eerste foto is het te zien, links van het nieuwe gemaal.
Gistermiddag bedacht ik me, dat ik maar eens moest kijken hoe het ervoor stond met de werkzaamheden van gaswinningsbedrijf Vermilion in de omgeving van Heerenveen. In oktober heb ik daar al eens iets over geschreven onder de titel “Meer werk in de wei”. Tussen Langezwaag en Heerenveen werd indertijd een proefboring gedaan, en vorige week vernam ik dat daar inderdaad gas is aangetroffen. Om te kunnen bepalen of het de moeite waard is om dat gas ook daadwerkelijk te winnen, brandde er sinds vorige week een grote aardgasfakkel …
In de jaren zestig en zeventig werd er rondom Drachten op diverse plaatsen gas gewonnen. Uit die tijd meen ik me te herinneren, dat dat affakkelen gepaard ging met een enorm donderend geluid. Bij Langezwaag klonk het gisteren heel anders, het was meer een fluitend of een sissend geluid … Het stond trouwens ook op een paar van de containers op het terrein: SIS …
Over de andere locaties waar Vermilion in september actief was, valt weinig te melden. Ik had verwacht dat de boortoren nu misschien aan de noordkant van de Tjonger zou staan, in de buurt van het Katlijker Schar. Dat bleek echter niet het geval te zijn. Over de locatie midden in de weilanden ten zuiden van Mildam kan ik alleen zeggen, dat de verbodsborden bij de ingang van het pad daar naar toe zijn weggehaald …
Over de gaswinlocatie bij Langezwaag is echter wel weer wat melden. Toevalligerwijs kwam ik er vandaag rond het middaguur opnieuw langs, omdat ik onderweg was naar de Ecokathedraal bij Mildam. Tot mijn niet geringe verbazing zag ik dat er met een grote telescoopkraan werd gewerkt …
Zag ik dat nu goed …? Jawel, de fakkelpijp die gistermiddag nog volop brandde, hing nu – met op de achtergrond het Abe Lenstra Stadion – in de takel …
En nog geen minuut later zweefde hij door de lucht …
Was ik gisteren dus net op tijd om die fakkel nog even te zien branden. 🙂
Afanja's Weblog 