Zou zo’n zaadje zich nou ook wel eens afvragen wat het beste is … ?
Blijven vastklampen aan de uitgebloeide paardenbloem of vertrouwen op ’t pluisje en meedrijven op de meest gunstige wind …?
Vasthoudende pluisjes
Categorie archief: Natuur
IJsvogel test camouflage
Meneer ijsvogel leek enkele weken geleden een plekje te zoeken waar hij subtiel gecamoufleerd in de achtergrond op kon gaan …
Ik vond het een goede poging en was zeer tevreden met zijn poses en het zonnetje in zijn oog …
De gele plomp op zijn mooist
Na een verfrissend buitje opende de bloemknop van de gele plomp zich maandagmiddag …
Twee dagen later was hij op de warme woensdag op zijn mooist …
Koolmees zoekt verkoeling
Vooral mussen en koolmezen nemen de laatste tijd bij het warme weer regelmatig even een verfrissend bad in de tuin …
Gistermiddag nam een koolmeesje wel heel letterlijk een duik in het water. Met het kontje omhoog zat hij even lekker te spetteren. Daarna schudde hij zich op de rand van het bad even uit, en begon hij zijn toilet te maken …
De slotscène speelde zich af op de kop van onze roestige grutto. Daar ging het koolmeesje gerieflijk in de zon zitten om verder op te drogen …
Bij een broekbos
Na enige tijd hadden we het bij de Uitkijkpunt Ezumakeeg wel gezien. De meest interessante vogels zaten te ver weg voor onze camera’s …
We besloten nog een stukje verder te rijden om nog wat meer rond te kijken. Al snel kwamen we bij een soort broekbos terecht waar de bomen met hun voeten diep in het water stonden. Aan de rand daarvan bevonden zich vooral bergeenden en wilde eenden …
Jetske meende intussen aan de overkant van de weg iets boven het veld te zien vliegen …
Wat ze daar zag, weet ik niet, maar een lekker fleurig en kruidenrijk veld was het zeker …
Een met een wijde boog om ons heen vliegend visdiefje trok de aandacht na enige tijd op natuurlijke wijze weer terug naar het water …
Verderop in het water waren enkele foeragerende kemphanen en een paar slapende bergeenden te zien. Ook hier zaten de vogels eigenlijk weer net wat te ver weg. Een passerende kievit bracht daar verandering is. Met die kievit open ik morgen het laatste deel van deze serie over ons ritje door het Lauwersmeergebied …
Rust, ruimte en duisternis
Rust, ruimte en duisternis zijn een paar van de kernwaarden van het Lauwersmeergebied. Dat er veel vogels in het gebied zitten, is hier gisteren al genoemd. Een groot deel van de open vlaktes (ongeveer 2000 hectare) in het uitgestrekte natuurgebied rondom het Lauwersmeer wordt kort gehouden door grote grazers, waaronder ongeveer 500 Schotse hooglanders en ongeveer 250 konikpaarden. Vanaf het uitkijkpunt zagen we in de verte een groep koniks staan …
Voor liefhebbers van de sterrenhemel is het ook een paradijs. Nergens in Nederland schijnt het nog zo donker te zijn als in het Lauwersmeergebied. Het is niet voor niks dat Nationaal Park Lauwersmeer in oktober 2016 door de International Dark Sky Association officieel is uitgeroepen tot Dark Sky Park. Een Dark Sky Park is een gebied waar het donker is, waar de duisternis behouden blijft en waar bezoekers ‘s nachts welkom zijn om die duisternis te beleven en de sterrenhemel te zien. Dat het Lauwersmeer hiertoe is benoemd, is toch wel bijzonder, want ons land is één van de landen met de meeste lichtvervuiling ter wereld. Klik hier voor mee info over Dark Sky Park Lauwersmeer…
Update: tot slot nog even een satellietfoto van de lichtvervuiling in West-Europa. Als je daar naar kijkt, zal duidelijk zijn dat het zo gek nog niet is om het Lauwersmeergebied te benoemen tot Dark Sky Park …
Bij Uitkijkpunt Ezumakeeg
Na afloop van onze kuier bij Dokkumer Nieuwe Zijlen besloten we nog even een stukje Nationaal Park Lauwersmeer in te rijden. Bij het afleveren van haar pakketje had Jetske namelijk op de valreep nog een tip gekregen over een uitkijkpunt niet veel verderop …
En dat bleek ook inderdaad te kloppen. Korte tijd later stonden we ca. 5 km noordelijker bij het Uitkijkpunt Ezumakeeg Noord (Google Maps). Bij Dokkumer Nieuwe Zijlen was de jas niet nodig geweest, maar vanwege de straffe noordelijke wind die er over de vlakte blies, kon hij hier wel aan …
Je kunt hier naar verluidt veel verschillende vogels zien, waaronder ook dwaalgasten, die hier komen om te foerageren of om te overnachten. Er zijn veel steltlopers en eenden zijn te vinden, maar ook een keur aan andere vogels. Met een beetje geluk maak je zelfs kans om er een zeearend te spotten …
Wij kregen er op dat moment vooral zwanen, ganzen en diverse eenden te zien. In de verte stonden wat kluten en grutto’s te foerageren. Het was vooral de wind die ons die dag parten speelde. Daar hadden wij niet alleen last van, maar ook voor de vogels was het niet prettig, vermoed ik …
Of het daarmee een mislukte missie was? Nee hoor, integendeel, want het weidse open landschap van het Lauwersmeergebied is ook zonder spectaculaire vogelfoto’s zeker de moeite waard. Morgen wat meer daarvan …
Afanja's Weblog 