Het heeft lang geduurd dit jaar, maar dankzij het warme weer is het ineens weer volop macrotijd, en dus loop ik tegenwoordig weer wat beter kijkend langs boomwallen en struiken …
In het Weinterper Skar zag ik vorige week dit snuitkevertje op een frisgroen blaadje zitten. Nadat ik een paar foto’s ‘en profiel’ had gemaakt, draaide het beestje zich om, zodat ik ook nog even een portretfoto van hem kon maken …
Mede vanwege de warmte was het weer een hele kuier, maar ik ben gistermiddag toch weer tot bij het bankje bij de zuidelijke vennetjes in het Weinterper Skar gekomen. Onderweg had ik al een paar kikkers gefotografeerd, daarna werd ik op het bankje getrakteerd op een heus kikkerconcert. En er was meer moois …
Dankzij het warme weer zijn ze er ineens weer volop: juffers en libellen. Ze waren gisteren nog niet allemaal bereid om even mee te werken aan een aardig portretje, maar met deze eerste libel ben ik al weer heel tevreden …
Dinsdag heb ik een bezoek gebracht aan de kleurenpracht van de bloeiende tulpenvelden bij Bant in de Noordoostpolder. We hadden geluk: het was zonnig weer met alleen vriendelijke ‘typisch Hollandse’ wolken in de lucht. Hieronder een kleine impressie.
Sorry, ik kon geen nadere keuze maken … 😉
Tuesday I visited the beautiful colors of the blooming tulip fields in Bant in the Northeastpolder. We were lucky: it was sunny weather with only friendly ‘typically Dutch’ clouds in the sky. Below a small impression.
Sorry, I couldn’t make a further selection … 😉
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Na ons bezoek aan het Rams Woerthe park in Steenwijk stelde Jetske dinsdag voor om een kijkje te nemen bij de bollenvelden in de Noordoostpolder. Dat leek mij best een aardig plan, want de laatste keer dat ik foto’s van bollenvelden had gemaakt, was zeker een jaar of tien geleden …
En dus zetten we vanuit de Kop van Overijssel koers naar de Noordoostpolder, waar Jetske de auto rond 13:00 uur in de buurt van Bant tussen een paar bollenvelden in de berm parkeerde …
Jetske was hier zondag ook al even geweest, maar toen was het er te druk om te fotograferen waar ze eigenlijk voor gekomen was, en dus ging ze nu in de herkansing …
Een paar jongelui liepen gewapend met een kleine gifspuit door één van de bollenvelden. Ze waren op zoek naar virussen in de tulpen, die vervolgens vakkundig door de mannen om zeep werden geholpen …
Terwijl ik een praatje maakte met deze jongens, was Jetske elders tussen de tulpen neergeknield om de foto te maken waar ze voor gekomen was: een gele kwikstaart tussen de tulpen …
Jetske is in de loop van de afgelopen tien jaar duidelijk veel meer uitgegroeid tot een vogelaar dan ik, geduldig bleef ze tussen de lange tulpenbedden zitten, wachtend op dat ene vogeltje …
Ik scharrelde intussen wat heen en weer tussen de verschillende kleuren. Na enige tijd richtte ik me op de rode tulpen aan de andere kant van de weg …
Daar lukte het mij vlak voordat we onze rit zouden vervolgen om toch ook nog een gele kwikstaart tussen de rode tulpen te fotograferen …
Zo mooi als Jetskes’ foto’s van de gele kwikstaart, zijn de mijne natuurlijk niet, maar verschil moet er blijven. Ik ben er in elk geval wel weer blij mee … 🙂
Zo lang het nog kan, maak ik nog wekelijks een paar maal een ritje over de Nije Heawei door het Weinterper Skar. Hoe lang dat nog duurt, is maar zeer de vraag, want dat de weg er in het kader van natuurcompensatie rond de verdubbeling van de N381 uit gaat, lijkt wel duidelijk. Het duurt alleen allemaal wat langer dan oorspronkelijk gepland, omdat er nog een bezwaarprocedure loopt. Van die vertraging maak ik maar zo lang mogelijk gebruik. In de maanden mei t/m juni is de natuur hier het mooist, daar hoop ik de komende tijd dan ook volop van te kunnen profiteren zo lang het nog kan …
Toen ik er vorige week vrijdag langs kwam, stond er centraal in het gebied een ree …
Af en toe hief ze haar kop op om mij even in ogenschouw te nemen. Zodra duidelijk was dat ik schijnbaar geen kwaad in de zin had, graasde ze rustig weer door. Wat me opviel was dat ze een nogal vlekkerig uiterlijk had, daarnaast lijkt ze knap rondlijvig. Zou het kunnen dat ze ‘op alle dagen’ liep …
Na enige tijd dook een stuk achter de ree ineens ook een reebok op uit het struweel …
Ook meneer de bok nam duidelijk geen aanstoot aan mijn aanwezigheid, want ook hij nam alle tijd om rustig grazend in oostelijke richting verder te gaan …
Weer even later draaiden ze zich allebei om, om vervolgens in hetzelfde rustige tempo weer in de richting van de bosrand te scharrelen. Daar bleven ze nog een tijdje dralen, totdat ze de amazone te paard zagen naderen, die ik hier gisteren heb geportretteerd …
Het was weer een prachtige ontmoeting, die bijna twintig minuten heeft geduurd. Het zal duidelijk zijn, dat mijn dag niet meer stuk kon. 🙂
Vanuit mijn mobiele schuilhut zat ik al enige tijd een paar reeën te observeren. Ze hadden me al lang en breed gezien, maar stoorden zich niet aan mijn aanwezigheid. Plotseling hieven ze vrijwel gelijktijdig hun kop op om vervolgens de blik in dezelfde richting te wenden …
In de buitenspiegel zag ik wat hen schijnbaar verontrustte, vanuit oostelijke richting naderde een paard met een amazone. Daar waren de reeën blijkbaar niet op gesteld, want toen ik weer opkeek, waren ze in het kreupelhout verdwenen …
Vriendelijk groetend passeerde de amazone even later. Ik weet dat ze geen kwaad in de zin heeft, want we treffen elkaar hier wel vaker. De reeën zijn daar kennelijk minder van overtuigd …
Terwijl ik donderdag tussen de buien door even een ritje door het Friese weidegebied maakte, zag ik in buurt van Warniahuizen een grutto (Limosa limosa) op een paaltje zitten …
Voorzichtig heb ik even een omtrekkende beweging gemaakt om meer dan alleen een megastal op de achtergrond te krijgen. En zo heb ik mijn eerste paalzittende grutto dit jaar toch een maand eerder kunnen fotograferen dan vorig jaar …
Afanja's Weblog 