Met een vrolijke mix van zon en wat langs het zwerk voortdrijvende stapelwolken was het gistermiddag best mooi weer voor de tijd van het jaar. En dus besloot ik gewapend met camera en klapstoeltje naar de dobbe in het Weinterper Skar te gaan. Daar zocht ik een plekje tussen de struiken aan de zuidkant van de dobbe, van waar ik enigszins beschut goed zicht had op het struikje waar ik vorige week vrijdag een ijsvogel had gefotografeerd …

Even leek een dikke plak bewolking waar mogelijk een paar druppen regen uit zouden kunnen vallen, roet in het eten te gooien, zoals op de bovenstaand foto is te zien, maar gelukkig klaarde het al snel weer op. Omdat de ijsvogel zich vooralsnog niet vertoonde, richtte ik mijn camera zo af en toe eens op een groepje kuifeenden, die zich aan de noordkant in de dobbe ophielden …

Behalve de kuifeenden zwom er ook een kleinere watervogel rond, dat leek me een dodaars. Deze vogel dook regelmatig onder om dan elders weer aan het oppervlak te verschijnen …

Vrijwel elke keer wanneer hij weer boven kwam, keek de dodaars snel even om zich heen om te zien waar de kuifeenden waren. Met gezwinde spoed zwom het diertje vervolgens steevast weer naar het groepje kuifeenden, waar hij dan tot een volgende duik wat rond bleef dobberen …

Al met al vermaakte ik me prima, maar nadat ik ruim anderhalf uur in de schaduw had gezeten, vond ik het welletjes, want het struikje bleef leeg en het werd er niet warmer op. Met stramme benen ben ik teruggekeerd naar de auto. ‘Operatie ijsvogel’ krijgt vast nog wel eens een vervolg, maar nu nog even niet …

Ook op dit vlak is ’t oneerlijk verdeeld in de wereld, want mijn fotomaatje kreeg tijdens een korte vakantie onlangs twee ijsvogels tegelijk voor de camera …