Categorie archief: Natuur

Skywatch Friday 236

Geplaatst op door

Er leven altijd veel ganzen in Fryslân, maar in de winter zijn het er nog meer, want dan hebben we hier ook gasten uit koudere delen van Europa …

There are always a lot of geese in the Dutch province Fryslân, but in winter there are even more, because then we have guests from colder parts of Europe too …

130207-1443x

Gistermiddag zag ik honderden ganzen opvliegen in de buurt van de scheve kerktoren van Aldeboarn (kaartje Google Maps)…

Yesterday afternoon I saw hundreds of geese flying near the leaning churchtower of the small village Aldeboarn (Google Maps) …

130207-1428x

Het was een indrukwekkend gezicht, en het geluid was geweldig …

It was an impressive sight, and the sound was wonderful …

130207-1432x

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

skywatch

Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!

De lange witte winter (12)

Geplaatst op door

In de 17-delige serie “De lange witte winter” wordt m.b.v. foto- en videomateriaal een beeld geschetst van de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân. Ieder filmpje duurt ongeveer 10 minuten …

130203-0001x

Deel 12 van “De lange witte winter” speelt zich af in het Aekingerzand, in de volksmond beter bekend als de Kale Duinen bij Appelscha. Het Aekingerzand, dat deel uitmaakt van het Nationaal Park Drents-Friese Wold, is een van grootste zandverstuivingen in ons land. Op 12 januari 2010 ging ook dit duinlandschap schuil onder een dik pak sneeuw. Een zware, maar erg mooie foto- en videokuier leverde me die dag onvergetelijke beelden op.

Hier en daar had zich in een duinpan een dik sneeuwdek opgehoopt, op plaatsen waar de wind vrij spel had, schemerde het zand met fraaie tekeningen door het sneeuwdek heen. Voor wintersportliefhebbers vormden de Kale Duinen op dat moment een prachtig wintersportoord waar het goed langlaufen was. De heideschapen die het gebied begrazen, leek het allemaal weinig uit te maken, zij deden in hun dikke winterjassen wat ze altijd doen: hun kostje bijeen scharrelen …

Zondag 10 februari volgt deel 13: “Van wit naar grijs”, daarin zien we hoe de winter langzaam begint af te takelen …

De lange witte winter (11)

Geplaatst op door

Zo snel als de vorstperiode ruim twee weken geleden begon, zo snel is er ook weer een eind aan gekomen. De komende dagen staat ons herfstachtig weer te wachten met wolken, wind, regen en relatief hoge temperaturen. Het spijt me dat er een eind aan het winterse weer is gekomen, want die twee weken hebben me in alle opzichten weer goed gedaan. Maar eerlijk is eerlijk: na twee weken waarin ik veel op pad ben geweest, zijn vooral mijn benen wel weer even aan wat rust toe. Daarom laat ik het op mijn weblog voorlopig nog maar wat doorwinteren. Eerst met deel 11 van “De lange witte winter”, en vanaf maandag met foto’s die ik de afgelopen twee weken heb gemaakt …

130127-0001x

In deel 11 van “De lange witte winter”, getiteld “Meer wit”, blijkt dat we nog lang niet van de sneeuw af waren. Op 10 januari 2010 kregen we opnieuw een pak sneeuw, omdat dat in dit geval gepaard ging met een harde oostelijke wind, ontstonden er op verschillende plaatsen sneeuwduinen, die extra overlast voor het verkeer met zich mee brachten. Totdat de wegen weer redelijk tot goed begaanbaar waren, heb ik mijn camera vooral gericht op de vogels in ons besneeuwde tuintje. Daarna heb ik weer een rondje door het witte weidegebied gemaakt, waarbij ik o.a. een groep zwanen in een besneeuwd weiland aantrof …

Zondag 3 februari volgt deel 12: “Sneeuwpret in de Kale Duinen”, daarin zien we hoe de heideschapen op het Aekingerzand hun kostje bijeen scharrelden in het besneeuwde duinlandschap, waar ook langlaufers hun sporen trokken.

Tuinvogeltelling

Geplaatst op door

Ook dit jaar was ik weer snel klaar met de tuinvogeltelling. Een tiental huismussen, twee koolmezen, een pimpeltje, twee merels, een houtduif en een vlaamse gaai, daarmee had ik ’t wel gehad. Die gaai op de onderstaande foto telt voor de telling eerlijk gezegd niet mee, want die brutale vlerk heeft zich hier niet meer laten zien, nadat hij begin vorige week in enkele dagen tijd alle pinda’s uit ons tuintje had weggekaapt.

Bij lezeres Joke te D. was er meer werk aan de winkel tijdens de tuinvogeltelling. Ze schreef er dit gedicht over:

130121-1200x

Zeven reeën en meer moois

Geplaatst op door

Het was bewolkt en grijs gisteren, maar ditmaal zijn we er in het noorden eens goed van afgekomen wat de sneeuw betreft. Een paar maal had ik even het idee alsof minuscule sneeuwvlokjes een soort lichte mist over het vlakke land legden, maar daar bleef het dan ook bij. Omdat alle wegen hier uitstekend berijdbaar zijn en ook uitwijken op de smalste B-wegen geen probleem is nu de bermen bevroren zijn, was het een prima dag voor een ritje in de omgeving van Aldeboarn …

130115-1337x

Nadat ik bij De Veenhoop wat foto’s had gemaakt van een groep ganzen van diverse pluimage, ben ik naar It Eilân gereden. Het was me er wat te koud en te kaal voor een langere fotokuier, maar ik ben wel even over de voetgangersbrug, die hier ’s winters altijd ligt voor de bewoners van het eiland, naar de overkant gelopen. De vaargeul van het pontje was nog duidelijk zichtbaar …

130115-1350x

Terug in de auto heb ik koers gezet naar Aldeboarn. Voordat ik daar aankwam, heb ik de auto nog een keer aan de kant van de weg gezet om een groepje paarden te fotograferen. Ze stonden wel op een heel bijzondere manier op een rijtje in het witte weidelandschap  …

130115-1416x

Meestal rijd ik om Aldeboarn heen, gistermiddag besloot ik er even doorheen te rijden, zodat ik even een paar sfeerplaatjes kon schieten van dit aardige dorp op de oevers van het riviertje de Boarn. Het water kabbelde er nog zachtjes voort. In de kern van het dorp heb ik eindelijk van dichtbij eens wat foto’s gemaakt van de kenmerkende scheve kerktoren van Aldeboarn. De foto’s daarvan en meer foto’s van deze dag zullen hier ongetwijfeld nog wel eens voorbij komen …

130115-1432x

De volgende halte was bij De Deelen, en daar besloot ik een echte fotokuier te maken. Het was er ongelooflijk stil. Meer dan een enkele wandelaar heb ik niet gezien of gehoord, de enige vogels die ik er gezien heb, waren een paar ganzen die luid gakkend over vlogen. Alle andere vogels waren blijkbaar al gevlogen. Vorig jaar was ik hier op 1 februari, toen trof ik hier na vier(!) nachten met matige vorst de eerste schaatsers aan, waaronder nota bene een jong stel met een kind in een buggy … “Dan deug je toch niet!?” schreef ik daar indertijd over. Ook nu ligt er een mooi laagje ijs op de petgaten, maar het is nog maar een heel dun en fragiel laagje, dat nog hoegenaamd geen draagkracht lijkt te hebben …

130115-1526x

Aangekomen bij het eerste bankje was ik eigenlijk wel even aan een kleine pauze toe, maar daar vond ik het toch echt wat te koud voor. Daarom besloot ik maar terug te lopen naar de parkeerplaats via de op één na kortste route, over het vlonderpad dat afwisselend door bos en riet loopt. Al snel kwam ik er achter dat dat geen echt gelukkig keuze was, want ondanks de betimmering met kippengaas waren de planken hier en daar akelig glibberig. Ik heb het er weer heelhuids vanaf gebracht, en ik was blij dat ik weer wat kon opwarmen in de auto …

130115-1542x

Terwijl ik even later over de Hooivaartsweg reed, twijfelde ik bij de brug even wat ik zou doen: linea recta naar huis of toch nog maar even een kleine omweg maken …?
Het werd het laatste, en dat bleek weer een gouden greep, want luttele minuten later stond ik oog in ogen met een groepje reeën. Eerst zag ik één ree door een weiland lopen, al snel verscheen er een tweede exemplaar. Samen liepen ze naar een sloot, en daar zag ik nog een paar van die schrandere kopjes verschijnen. Nog weer een paar minuten later stonden er zeven prachtige reeën voor me in het witte winterlandschap. Behalve dat ik er een groot aantal foto’s van heb gemaakt, heb ik ze ook nog eens een minuut of 8 kunnen filmen …

130115-1618x

Met een gelukkig en voldaan gevoel ben ik vervolgens huiswaarts gereden, maar niet zonder onderweg nog een korte tussenstop te maken om nog even wat plaatjes te schieten van het enige moment waarop de lucht gisteren even wat kleur toonde …

130115-1649x

En vandaag … vandaag schijnt de zon volop, en dus wordt het tijd om er zo meteen maar weer even op uit te trekken. Het winterweer doet me in alle opzichten goed, dus ik probeer er maar van te profiteren zo lang het kan, en ik zie wel waar het schip strandt.

Ineengedoken grote zilverreiger

Geplaatst op door

Terwijl er vooral in het zuidwesten van ons land een aardig laagje sneeuw is gevallen, wat de drukste ochtendspits ooit tot gevolg had, met in totaal 1.003 km file, is er hier in Fryslân geen vlokje sneeuw gevallen. Maar ach, we hebben hier de laatste jaren niet te klagen gehad over een gebrek sneeuw. In tegendeel een pak sneeuw heeft het schaatsplezier hier meermaals bedorven …

130114-1404x

Het uitblijven van sneeuw is voor de schaatsliefhebbers goed nieuws. Waar op dit moment ijs ligt, daar ligt het er mede door het ontbreken van wind mooi hard en glad bij. Aanhoudende vorst kan die mooie ijsvloer de komende dagen goed laten groeien nu er geen isolerend sneeuwdek op ligt …

130114-1405x

Voor de vogels wordt het er intussen allemaal niet makkelijker op. De tuinvogels krijgen her en der wel wat hulp, en ook eenden en andere watervogels in parken komen met wat hulp de winter wel door. Vooral voor de vissers onder de vogels is echter een moeilijke tijd aangebroken, voorlopig kunnen ze nog wel even op hun reserves teren, maar het eind van de winter is nog niet in zicht  …

130114-1406x

Nadat ik gistermiddag bij de Hooidammen de eerste schaatsers op de foto had gezet, trof ik even later in de buurt van Earnewâld deze grote zilverreiger aan. Minutenlang kon ik hem rustig bekijken, terwijl hij ineengedoken aan de rand van een rietveld zat, waar hij af en toe wat rondscharrelde. Pas toen er een nogal luidruchtige tractor passeerde, vloog hij op om uit beeld te verdwijnen …

130114-1407x

Adder, hagedis en ree

Geplaatst op door

Nee, dit zijn niet de ingrediënten van het voorbije kerstmenu, maar drie dieren waar ik in augustus en september bijzondere ontmoetingen mee had. Mijnnikonenik vroeg zich n.a.v. het vorige logje over Aardige ontmoetingen in 2012 al af waar de adder bleef … Natuurlijk mag de onverwachte ontmoeting, die ik op een mooie vrijdag in augustus op de Merskenheide met een adder had, niet ontbreken. De afgelopen jaren heb ik daar wel eens vaker een adder kunnen fotograferen, maar ditmaal werd ik er echt door verrast 🙂

Terwijl ik over het zuidelijke pad wandelde, lukte het me die middag eindelijk weer eens om een paar andere vlinders te fotograferen dan de gebruikelijke witjes. Al doende wierp ik ook regelmatig even een blik op het pad voor me en hield ik ook de voet van het struikgewas links naast het pad in het oog, want het was typisch zo’n dag waarop daar wellicht ergens op een zonnig plekje een adder zou kunnen liggen. Dat bleek die dag echter niet het geval te zijn …

120810-1232x

Nadat ik het zuidelijke pad achter me had gelaten, zette ik halverwege het oostelijke pad de pas er even extra in, toen ik het bankje aan het eind van dat pad in zicht kreeg. Met de blik op het bankje gericht, zag ik onder in mijn blikveld amper een halve meter voor me plotseling een schim bewegen op het pad. Ik zou net mijn rechtervoet neerzetten om de volgende stap te maken, toen ik me realiseerde dat er vanuit de heide een adder van rechts naar links het pad overstak. In plaats van die voet neer te zetten, zette ik intuïtief flink af met mijn linkerbeen om over het beest heen te springen. Geloof me, als je maar genoeg adrenaline in je lijf hebt, dan kun je ook met MS in geval van nood nog een flinke sprong maken. Het was weer zo’n moment dat nog steeds op mijn netvlies staat, maar de adder -een njirre in goed Fries- staat gelukkig ook goed op een aantal foto’s. Van deze ontmoeting heb ik weer geleerd, dat je je bij de Merskenheide ook op de paden geen onachtzaamheid kunt veroorloven …

120810-1231x

Bijna anderhalve maand later zat ik op een zonnige zaterdagmiddag even op het bankje bij de dobbe in het Weinterper Skar. Ook hier zag ik na enige tijd vanuit mijn ooghoeken weer iets bewegen. Over de lange grashalmen naast het bankje kroop een hagedis omhoog, die zich aan het andere uiteinde gezellig naast me op het bankje in de zon nestelde. Het viel me op dat het beestje een aparte staart had, ik ging er op dat moment van uit dat hij wellicht aan het vervellen was, maar dat bleek toch niet het geval te zijn …

120922-1348x

Geert van Geert sines schreef ’s avonds in reactie op mijn foto’s van deze opvallende hagedis het volgende:

“Er is iets bijzonders met jouw hagedis.
Twee jaar geleden schreef ik over “Caudale autotomie”. Ik heb er een hekel aan om in mijn reacties links naar mijn eigen blog te zetten, maar hier moet het toch maar:
http://geertsines.wordpress.com/2010/09/24/caudale-autotomie/
Op de laatste foto op dat blog is een hagedis te zien met afgetrokken staart. De laatste zin in mijn blog is:
“Als het goed is krijgt deze wel een nieuwe, echter veel kortere staart.”
De hagedis die jij hebt gefotografeerd heeft zo’n kortere, opnieuw aangegroeide staart.
Dit soort foto’s zie je eigenlijk nooit, jij hebt volgens mij een unieke foto gemaakt.”

Als Geert dat zegt, dan neem ik dat graag aan, en daarmee zijn deze foto’s zeker bijzonder genoeg voor een speciaal plekje aan het eind van het jaar …

120922-1359x

De laatste en meest aaibare ontmoeting die ik nog even in herinnering wil roepen, is die met een grazende ree bij het Diakonieveen. Het verslag van dat tripje begon met: “Je hebt van die dagen met een gouden randje. Gisteren was zo’n dag …”

120917-1410x

Omdat het mooi weer was en mijn benen goed aanvoelden, besloot ik maandag 17 september aan het begin van de middag weer eens naar het Diakonieveen te rijden. Het werd een dag vol cadeautjes. Dat begon al voordat ik bij het parkeerplaatsje arriveerde, toen ik een ree in de berm zag staan …

120917-1411x

Terwijl ik de auto tot stilstand bracht, bleef het beestje rustig staan grazen. Het hief het schrandere kopje even naar me op, waardoor we oog in oog kwamen te staan. Nadat ze me even had opgenomen, boog de ree zich weer voorover om onverstoorbaar, maar absoluut attent weer door te graan met grazen …

120917-1412x

Bijna drie minuten lang stonden we tegenover elkaar, zij grazend en kijkend … ik klikkend en kijkend. Pas toen er vanuit een pad aan de rechterkant een paar mensen met een hondje de weg overstaken, verdween de ree met enkele soepele sprongen in het bos …

120917-1413x

Ik prijs mezelf een rijk mens, dat ik ondanks -misschien zelfs wel dankzij- die rotziekte waar ik mee zit opgescheept het afgelopen jaar weer een aantal van dit soort fraaie ontmoetingen mee heb mogen maken. Mijn fotokuiertjes worden weliswaar steeds wat korter en de beperkingen nemen gestaag toe, maar als 2013 op vergelijkbare wijze verloopt dan teken ik daarvoor!

Maar we zijn nog niet aan 2013 toe. Eerst neem ik jullie morgen weer even mee terug naar “De lange witte winter”, waarin we morgen in deel 7 o.a. de jaarwisseling van 2009-2010 meemaken en een prachtige whiteout in gaan.