Categorie archief: Vogels

Twee mussen vechten om de pindakaas …

Geplaatst op door

Rond half november heb ik voor het eerst weer een pot pindakaas opgehangen. De mussen hadden het al snel ontdekt en verdrongen elkaar regelmatig voor een paar kleine hapjes van het bruine lekkers. De volgende scène speelde zich af op het moment dat ik net even in mijn hoekje op het terras zat …

er zit een musje bij de pindakaas en er komt een musje aan vliegen

Terwijl er een mus bij de pindakaas zat, naderde er een tweede exemplaar. Die hield even in, toen hij mijn camera zag,. Ik hield er een mooie pose aan over. Meteen daarna volgde er een confrontatie tussen twee mussen. Twee mussen vechten om de pindakaas, nummer drie is ze allebei de baas …

het vliegende musje lijkt even te willen poseren voor de camera
er dreigt een confrontatie tussen de twee mussen
de mus bij de pindakaas vliegt op, de andere mus houdt in
de twee mussen vliegen elkaar in de veren, een derde mus komt dichterbij
drie mussen hangen even recht boven elkaar in de lucht

Pimpelmees gaat op onderzoek

Geplaatst op door

Onze tuin wordt de laatste tijd vooral bevolkt door een tiental mussen. Twee of drie keer per dag zorgen ze voor drukte rond de pindakaas. Het pimpelmeesje kiest zo af en toe een rustig momentje tussendoor om ook een hapje te kunnen scoren …

pimpelmees op het stokje van de pindakaaspot

Het is een onderzoekend typje, dat pimpelmeesje van ons. Enige tijd geleden ontdekte hij dat de mast van mijn weerstation bestaat uit een holle buis. Hij klampte zich vast aan de onderkant en dook verschillende keren met zijn kopje diep naar binnen om te zien of daar wat te halen viel. Dat viel blijkbaar nogal tegen, want hij vloog al snel weer weg …

pimpelmeesje op onderzoek in de mast van mijn weerstation
pimpelmeesje op onderzoek in de mast van mijn weerstation
pimpelmeesje op onderzoek in de mast van mijn weerstation
pimpelmeesje op onderzoek in de mast van mijn weerstation
pimpelmeesje op onderzoek in de mast van mijn weerstation
pimpelmeesje op onderzoek in de mast van mijn weerstation

Een actieve roodborsttapuit

Geplaatst op door

Nadat we de vogelaar een mooie vervolg van de dag hadden gewenst, verlieten mijn fotomaatje en ik het uitkijkpunt Ezumakeeg noord …

water, rietland en een broekbos achter een rietkraagje

We maakten nog een kort ritje in zuidelijke richting tot het eind van de doodlopende weg. Ook hier zaten maar weinig vogels. Een van de weinige uitzonderingen was deze grote zilverreiger in het rietland …

een grote zilverreiger in het rietland

Toen we na het keerpunt terug reden, zat er een roodborsttapuit in een struik. Het was een actief beestje dat meerdere keren zijn twijgje verliet om korte tijd later weer exact op hetzelfde plekje terug te keren. Een vermaak om naar te kijken. Eén van zijn rondvluchten heb ik deels vast kunnen leggen …

een roodborsttapuit op een twijgje
de roodborsttapuit vliegt op van zijn twijgje
de roodborsttapuit vliegt terug naar zijn twijgje
de roodborsttapuit zet de landing in
de roodborsttappuit is terug op zijn twijgje

Een stukje verderop was goed te zien hoe nat het was. En dat is geen wonder na de natte novembermaand. Hoe het over de provincie verdeeld was, weet ik niet, maar in onze tuin is met 156 mm ongeveer de dubbele hoeveelheid neerslag gevallen van wat normaal is in november …

een buiten zijn oevers getreden sloot met een draaikolkje naar een duiker

Al dat water werd door de stormen Bert en Conall opgestuwd naar het noordoosten van de provincie, waar we hier waren. Aan een klein draaikolkje bij een duiker was mooi te zien dat er werd gewerkt aan de waterafvoer …

een draaikolkje naar een duiker waarmee het water wordt afgevoerd

– wordt vervolgd

Wachtend op vogels

Geplaatst op door

We beklommen het verhoogde uitkijkpunt. Daar werden we welkom geheten door een echte vogelaar met een vogeltelescoop statief en een camera. Hij had daar die ochtend al ruim 3 uur zitten kijken en genieten. Hij had onder andere een paar keer een zeearend en een havik gezien …

Jetske met de 600 mm lens op haar camera, daarnaast een vogeltelescoop op statief

Op het water was het op dat moment uitermate rustig. Er dobberden alleen een paar eenden en in de verte zag ik een paar grondelende zwanen …

rust in het Lauwersmeer met slechts enkel vogels in de verte
twee grondelende zwanen

Hoewel het in de lucht ook niet echt druk was, kon ik toch een groepje ganzen en een vlucht watersnippen vastleggen. De andere man wees ons nog op twee buizerds, die in de verte in een boom zaten ..

passerende ganzen
een boom met daarin twee buizerds

Veel meer leven viel er op dat moment niet te bespeuren, daarom heb ik mijn camera nog maar even op een paar rietpluimen in tegenlicht gericht …

rietpluimen in tegenlicht
rietpluimen in tegenlicht

Nog een laatste foto van het uitkijkpunt Ezumakeeg Noord, daarna maakten we nog een kort ritje door het Lauwersmeergebied …

Jetske en een vogelaar met een telescoop op statief

– wordt vervolgd

Tussenstop bij Ezumakeeg

Geplaatst op door

Vanuit Drachten zetten we vrijdagochtend na de koffie koers richting Peazens-Moddergat aan de Waddenzee. Sinds in 2016 de Central As (N356) tussen Nijega en Dokkum in gebruik is genomen, is die rit en mooi stuk ingekort. Vlak voordat we bij Peazens waren, stelde Jetske voor om nog even een afslag naar het Lauwersmeer te nemen …

cortenstaal paneel met de naam Nationaal Park Lauwersmeer en een uitgesneden zeearend

Korte tijd later reden we in rustig tempo over een smal weggetje. Al snel vroeg ik Jetske om even te stoppen, zodat ik een paar foto’s kon maken van de ganzen, de paarden en de glanzende rietkraag in de verte aan de rechterkant van de weg …

paarden en ganzen in Nationaal Park Lauwersmeer
paarden en ganzen in Nationaal Park Lauwersmeer

Nog maar net weer onderweg, stopte Jetske nogmaals. Ditmaal zat er aan de linkerkant van de weg een torenvalk in de top van een boom. Een tijdlang keek hij de andere kant op. Toen hij zijn kop uiteindelijk in onze richting draaide, leek hij zo van de lens van mijn camera te schrikken, dat hij subiet op de wiek ging …

een torenvalk in de top van een boom gefotografeerd door het open autoraam
een torenvalk in de top van een boom gefotografeerd door het open autoraam

Niet veel later kwamen we aan bij het uitkijkpunt Ezumakeeg Noord. Daar verlieten we de auto om even te kijken of er nog bijzondere vogels te zien waren …

informatiepaneel Nationaal Park Lauwersmeer
verhoogde zitbanken bij het Uitkijkpunt Ezumakeeg Noord

Vanaf het verhoogde uitkijkpunt was dit het uitzicht over het Lauwersmeergebied …

Nationaal Park Lauwersmeer

– wordt vervolgd

De specht is terug

Geplaatst op door

Maandenlang had hij zich elders opgehouden, maar uitgerekend toen ik vorige week weer wat meer aan huis was gebonden, liet de grote bonte specht zich ineens weer zien in onze tuin. Hij schijnt een voorkeur te hebben ontwikkeld voor de prunus. Dat is met al zijn kleine twijgjes en takken een lastige boom, maar zondag kon ik hem er toch herkenbaar op de foto zetten …

een grote bonte specht in de tuin

Later die dag maakte hij het nog wat makkelijker voor me. Nadat hij vanuit de prunus komend een de mussen bij de pindakaaspot vandaan had gejaagd, ging hij zelf enige tijd lekker op het dak van het fietsenhokje zitten …

een grote bonte specht in de tuin
een grote bonte specht in de tuin

Wat vogels en een vrijwilliger

Geplaatst op door

De reeën waren een mooie onderbreking geweest tijdens ons ritje naar de Jan Durkspolder. Terwijl we in rustig tempo voort hobbelden over het heuvelachtige wegdek van de laatste 400 van de Geau, zag ik in de verte al een grote zilverreiger bij de vogelkijkhut staan. “Wedden dat hij straks weg is,” zei ik tegen Jetske, toen we uitstapten …

vanuit de vogelkijkhut is in de verte een grote zilverreiger te zien

En zo was het ook. Terwijl wij de vogelkijkhut betraden, ging de zilverreiger er vandoor. Door een kijkopening aan de oostkant van de hut zag ik aan het kleine stipje in de verte, dat hij nu plekje langs de weg had opgezocht. Gelukkig stond er aan de weestkant van de hut ook een grote zilverreiger. En meer nog, er stond ook een blauwe reiger aan de waterkant …

een grote zilverreiger aan de westkant van de Jan Durkspolder
een blauwe reiger aan de waterkant

De vogels zaten ver weg, maar we deden het ermee. Intussen was er een man binnen gekomen die ik herkende als een vrijwillig medewerker van It Fryske Gea. Hij was op ronde om te checken of zijn wildcamera’s er nog staan. Toen ik een praat je had aangeknoopt, bleek het een smakelijke verteller te zijn, die een aantal interessante zaken wist te vertellen over de otters in het gebied. Aan het eind van ons gesprek vroeg hij of we de blauwe kiekendief, die sinds kort terug is nog hadden gezien. Hij had hem vanuit zijn positie verderop in het veld in de buurt van de hut rond zien vliegen …

een aantal aalscholvers op takken aan de waterkant

Wij hadden hem helaas niet gezien, maar ik heb nu in ieder geval weer iets om de komende tijd af en toe eens naar uit te kijken. De laatste vogels die we die dag zegen, waren een paar aalscholvers die aan ons voorbij zwommen. Kennelijk waren we ze wat te enthousiast aan het portretteren, want het duurde maar even voordat ze op de wiek gingen …

twee zwemmende aalscholvers
twee vliegende aalscholvers

In de warme auto kwamen we onderweg naar huis weer op temperatuur. Het was een kille en grijze dag geweest, maar we kwamen weer niet met lege handen thuis. Het komt regelmatig voor. dat ik na onze gezamenlijke fotoritjes een week of twee vooruit kan, met dit grijze tochtje ben ik na drie blogjes wel klaar …

op weg naar huis door een kil en grijs herfstlandschap