Vaccineren? Ik zeg doen!

Geplaatst op door

De keren dat ik in een kerk kom, zijn op één hand te tellen. Maar zaterdagochtend heb ik met alle plezier een uitzondering gemaakt. De huisarts had de kerk tegenover de huisartsenpraktijk afgehuurd t.b.v. de COVID-16 vaccinaties … Ik kan niet anders dan zeggen dat het uitstekend georganiseerd was. Een kwestie van aanmelden, gegevens checken, doorlopen en prikken maar. Zomaar klaar …

De verplichte 15 minuten wachttijd na afloop van de prik kon in de grote zaal worden doorgebracht. Bij binnenkomst werd je gewezen op een scherm voor in de zaal, waarop de tijd van binnenkomst en je geplande vertrektijd te zien waren. Ik besloot vooraan plaats te nemen, zo vaak kom ik er tenslotte niet …

Gisteren kon ik de hele dag nauwelijks op mijn benen staan, ik was zó vreselijk moe. Maar goed, dat is één van de belangrijkste kenmerken van mijn MS. Vermoeidheid speelt me eigenlijk elke dag parten, de dubbele vermoeidheid van gisteren maakt in elk geval duidelijk dat ik geen placebo heb gekregen …

Op dit moment voelen mijn benen in ieder geval al weer wat beter aan dan gisteren. Ik ben er bij mee!

Ecokathedrale fotokuier 29

Geplaatst op door

In de loop van april 2020 begonnen we wat te wennen aan de coronacrisis. De anderhalvemetersamenleving had zijn intrede gedaan, en dat was ook in de Ecokathedraal intussen merkbaar.

Nadat we elkaar een aantal weken niet hadden gezien vanwege die ellende, besloten fotomaatje Jetske en ik op een mooie voorjaarsdag weer eens wat bij te praten in de Ecokathedraal. Natuurlijk maakten we ook even een rondje door de ontluikende natuur te midden van de gestapelde bouwwerken …

Een groot evenwichtskunstenaar

Geplaatst op door

Ik sluit deze serie over de weidevogels af met een paar al wat oudere foto’s van de scholekster. Je kunt hem herkennen aan zijn zwartwitte kostuum, zijn rode ogen en de lange, sterke snavel. De scholekster heeft rozerode poten, waarvan hij er vaak maar eentje toont. Als je een scholekster op een dampaal ziet staan, dan staat hij vrijwel altijd op één poot …

De scholekster is de vierde van ‘de grutte fiif fan de Fryske greiden’ oftewel de vierde van ‘de big five van de Friese weilanden’. Een typische weidevogel is het overigens niet. Scholeksters broeden vooral in natuurgebieden en boerenland in het noorden en westen van ons land. Maar het zal de oplettende stadsbewoner niet zijn ontgaan dat ze ook steeds meer de stad opzoeken. Steeds vaker broeden ze op platte daken. Wil je de scholekster in stad of dorp helpen, dan kun je terecht bij ‘Scholekster op het dak’ …

De scholekster is de eerste in de rij van de afgelopen dagen, die nu eens niet zijn eigen naam roept. Hem hoor je vaak luidkeels en schel ‘(te)-piet (te)piet’ roepen …

Zwanenbalts, een gracieus liefdesspel

Geplaatst op door

Ik kom tot een afronding van mijn eerste bezoek aan het plas-dras gebied in de Mieden onder de rook van Gerkesklooster-Stroobos …

Ik stond al op het punt om te vertrekken, toen ik een stukje verderop nog twee knobbelzwanen zag, die duidelijk in een amoureuze bui waren …

Even dreigde een derde partner zich met het spel te willen bemoeien, maar die werd snel afgewimpeld …

Daarna begonnen ze lieflijk en gracieus om elkaar heen te draaien, af en toe koppen en snavels even fijntjes langs elkaar wrijvend …

Uit de blikken op de laatste foto van de bovenstaande serie meende ik op te mogen maken, dat mijn aanwezigheid hier niet meer op prijs werd gesteld. Terwijl ik mijn camera weg legde, dobberde het amoureuze tweetal zachtjes kopjes wrijvend verder op de sloot …

De tureluur

Geplaatst op door

De laatste vogelsoort die ik op die mooie en warme laatste dag van maart voor de lens kreeg, was de tureluur. Hij is een stukje kleiner en minder opvallend dan de grutto en de kievit, maar daarom niet minder mooi. Behalve aan zijn lange, knaloranje poten en snavel kun je hem ook herkennen aan zijn vrolijke roep. Met hoge tonen lijkt ook de tureluur zijn eigen naam te roepen … tuduluuluuuu (of zoiets) …

Verder geldt voor de tureluur eigenlijk hetzelfde als voor de grutto en de kievit. Onze weidevogels hebben het allemaal moeilijk, ze hebben heel hard boeren nodig die mee willen denken met de vogel, boeren die hun landerijen vogelvriendelijker inrichten. Het grondwaterpeil moet omhoog en er moet veel meer plas-dras komen. Ook voor deze foeragerende tureluur en zijn soortgenoten is ‘Aanvalsplan grutto’ daarom van belang …

De hectiek van het zwanenleven

Geplaatst op door

Toen ik zwaan PP91 hier een paar dagen geleden introduceerde schreef ik al, dat we deze af en toe zo fier voorwaarts stappende zwaan nog terug zouden zien. Wel, vandaag is het zo ver …

Veel gelegenheid om zo fraai en rustig rond te stappen, kreeg PP91 niet. Al vanaf het moment dat de twee zwanen in de sloot landden, werd PP91 op de huid gezeten door de andere zwaan. Ik kreeg dan ook al snel het idee dat het levenspartners waren. Half vliegend, half rennend stoven ze verschillende keren over land en water achter elkaar aan. Tussendoor werd af en toe een korte pauze ingelast om op adem te komen …

Tot een amoureus samenzijn van de twee kwam het niet, daarvoor moest ik me na verloop van tijd op een ander koppel richten. Maar dat is voor overmorgen …

De kievit showt zijn kuif

Geplaatst op door

Langs een van de sloten verscheen op zeker moment een kievit – een ljip in het Fries – die zijn kuif wel even wilde showen. De kievit is met zijn fraaie kuif van oudsher één van de meest kenmerkende vogels in het Friese weidelandschap. In mijn kinderjaren zat ik elk voorjaar rondom tussen de hun eigen naam roepende kieviten. Tegenwoordig moet je ze zoeken, en ook hun kenmerkende roep hoor ik nauwelijks meer …

Op het eerste oog is de kievit een wat saaie zwart/wit gekleurde vogel. Maar als hij even goed in het zonlicht gaat staan, dan zie je een mooie groen-paarse metallic glans over het verendek verschijnen …

In de lucht is de kievit ook een bijzondere verschijning. Met zijn brede vleugels maakt hij in het voorjaar wonderlijke en spectaculaire buitelingen. Daar had dit exemplaar blijkbaar even geen zin in. Maar terwijl de kievit bij de sloot vandaan scharrelde, landde er wel een volgende weidevogel in beeld, de tureluur …