Een vissende zilverreiger

Nadat de grote zilverreiger (Ardea alba) aan de slootkant een visstekje leek te hebben gevonden, startte ik de auto om hem heel voorzichtig voort te laten rollen tot ik net voorbij het midden van de haaks op de weg liggende sloot was …

161023-1428x

Tot mijn grote blijdschap liet die mooie, sneeuwwitte vogel zich ook nu niet door mij storen. Tot het uiterste geconcentreerd stond hij lange tijd aan de zacht rimpelende waterkant, om dan ineens …

161023-1430x

“Shit … weer mis …!”

161023-1429x

Grote zilverreiger aan de wandel

wEen uurtje nadat ik de reeën die ik hier gisteren toonde achter me had gelaten, zag ik in de buurt van Earnewâld een grote zilverreiger parmantig door het land stappen …

161023-1421x

Meestal gaan ze er wiekslags vandoor zodra ze ook maar op grote afstand een auto zien stoppen, maar tot mijn verwondering trok dit exemplaar zich er niets van aan dat ik ons Golfje rustig in de berm liet uitrollen …

161023-1423x

Nadat ik een paar foto’s had gemaakt, leek hij het echter toch welletjes te vinden, want door weg te duiken in de slootkant, probeerde hij aan mijn camera te ontkomen …

161023-1426x

Dat liet ik op mijn beurt echter niet over mijn kant gaan …

– wordt vervolgd –

Reeën aan de bosrand

“Zodra het maïs van het land is, komen de reeën weer in het zicht,” aldus een oude zegswijze van Geert. Dat bleek ook onlangs tijdens een ritje in de buurt van Oudega (Sm.) weer. Op de eerste foto zijn ze nauwelijks zichtbaar, maar er stonden toch echt twee reeën aan de achterzijde van het maïsland aan de bosrand …

161023-1331x

Gelukkig beschikt mijn camera over een sterke zoomfunctie, zodat ik de beide ranke dieren toch nog in hun volle glorie kan tonen …

161023-1332x

Op ruime afstand hebben we bijna een kwartier achtereen min of meer we oog in oog gestaan …

161023-1333x

Vanwege de zachte zuidelijke wind zullen ze me waarschijnlijk meer geroken hebben dan dat ze me zagen, maar een bedreiging vormde ik duidelijk niet …

161023-1340x

Vrij wandelen …

Vrij wandelen op wegen en paden in het Weinterper Skar …

161028-1346x

Maar nu misschien toch maar even niet …

161028-1345x

De paden hebben eerst hun beste tijd even gehad, en zware tractoren denderen van hot naar her …

161028-1347x

Aurora Borealis – The greatest show on earth

Aurora Borealis is bij ons beter bekend onder de naam noorderlicht of poollicht. Wie mij al wat langer kent, weet dat ik er een fervent fan van ben. En wie me ook via Twitter volgt (@JanKaliasAfanja), die weet ook dat we er afgelopen dinsdagavond weer dicht tegenaan zaten om dat zo vurig gewenste poollicht ook weer eens vanuit Nederland te kunnen zien. Heel dicht zelfs … Sterker nog: vanaf de Friese zeedijk en vanaf Terschelling zijn er dinsdagavond en -nacht foto’s van zwak poollicht gemaakt.

Vanuit Drachten was het helaas niet te zien, en omdat de grafiekjes op internet me niet voldoende vertrouwen inboezemden om er op uit te trekken, heb ik de nachtelijke duisternis er ook niet voor opgezocht. Deze avond heeft me echter wel weer gesterkt in de gedachte, dat we ook hier het poollicht zeker nog wel weer eens te zien zullen krijgen. Het hoeft maar één keer allemaal mee te zitten …

Tot die tijd troost ik me bij gelegenheid met de foto’s van de geweldige poollichtshows die ik in oktober 2003 heb kunnen fotograferen vanuit Groningen en Fryslân. Het verhaal over mijn poollichtjacht in oktober 2003 heb ik hier 3 jaar geleden al eens gedaan. Nieuwe volgers of mensen die dat relaas nog eens terug willen lezen, kunnen hier terecht en vervolgens doorbladeren naar de volgende delen: Poollicht 29-10-2003 – Uithuizen (Gr.)

Onlangs heb ik de foto’s uit 2003 opnieuw opgepoetst en samengevoegd tot een 12:40 min durende video getiteld “AURORA BOREALIS – The greatest show on earth“, die vanaf vandaag in HD-formaat te zien is op You Tube. Misschien is het een idee om daar tijdens de ‘Nacht van de Nacht” eens even lekker voor te gaan zitten …

Secuur plagwerk

Woensdag eindigde ik hier met de foto van een latje in de berm van de Nije Heawei aan de oostelijke kant van het Weinterper Skar. Vandaag pak ik de draad weer op bij dat stokje met het opschrift “Niet frezen” …

161024-1354x

De Nije Heawei wordt teruggeven aan de natuur. Het asfalt en een overbodig geworden waterafvoerbuis naast de weg worden verwijderd. Ook de bermen worden aangepakt. Het stuk berm ten zuiden van de weg, dat grenst aan een stuk blauwgrasland, bevat kwetsbare vegetatie zoals wonderschone brede orchissen. Daarom krijgt de berm hier een speciale behandeling, de bovenste laag wordt voorzichtig geplagd met een kraan, zodat deze toplaag na het verwijderen van het asfaltwegdek weer teruggelegd kan worden. Of het handig is om die plaggen op de eveneens kwetsbare vegetatie daar vlak achter te leggen, is maar de vraag …

“Maar,” zo zei de kraanmachinist”, “Pieter hat sein dat it sa moat, en dan bart it sa.”
En Pieter kan het denkelijk weten, want dat schijnt een van de regionale opperhoofden van Staatbosbeheer te zijn … En dus gebeurt het zo 😉

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

Het is begonnen

Boswachter Herman had niets te veel gezegd, toen hij me vorige week vertelde dat er deze week begonnen zou worden met de herinrichting van de Nije Heawei, want maandagochtend vond ik meteen na het opstaan al een mailtje van projectmanager N381 Anne Meijer in mijn mailbox:

“Goedemorgen Jan,

Het is al weer een tijdje geleden dat we voor het laatst contact hebben gehad.
Deze week (hoogstwaarschijnlijk vandaag) wordt gestart met de herinrichtingswerkzaamheden van de Nije Heawei.
De werkzaamheden worden uitgevoerd door Aannemersbedrijf Lolkema.
Ik hoop je hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Mei freonlike groetnis,
– Anne Meijer”

161024-1324x

En dus ben ik aan het begin van de middag in de auto gestapt om verslag te doen van het begin van de werkzaamheden op dit zo geliefde plekje. De onderstaande foto’s kunnen worden vergroot door erop te klikken, linksonder de foto’s verschijnt daarbij een korte omschrijving …

De bermen die de Nije Heawei flankeren, zijn over de hele lengte gefreesd, behalve dat ene stukje van pakweg 100 meter kwetsbare berm aan de oostkant van het Weinterper Skar. Dat stuk berm is niet gefreesd. Het is de bedoeling dat de berm hier voorzichtig wordt geplagd en dat die plag later weer netjes op zijn plek wordt gelegd. Waarom …? Omdat dit van nature een uitermate kruidenrijke berm is, waar elk jaar vele tientallen orchissen en andere bloemen tot bloei komen, zoals ik hier o.a. op 3 mei 2014 hebben getoond in “Orchissen in de berm”

161024-1355x