Veel minder heb ik er niet van kunnen maken vandaag …
Tagarchief: boom
Een terugtrekkende beweging
Een beetje blogger heeft geen vakantie, is over het algemeen mijn motto. Maar nu Aafje een paar weken vakantie heeft, lijkt het mij wel een sympathiek gebaar om daar enige solidariteit mee te tonen. Daarom trek ik me voorlopig even voorzichtig terug uit weblogland …
Grote plannen hebben we niet. Aafje is intussen begonnen met het wegwerken van wat achterstallige klussen in en rond huis, en verder zullen we weer eens wat vaker samen een uitstapje maken de komende tijd. We vliegen er in elk geval niet uit om warmere oorden elders in Europa onveilig te maken, die zijn tenslotte zonder mij al onveilig genoeg tegenwoordig …
Wie weet, misschien nemen we nog wel even een kijkje bij het skûtsjesilen, want zaterdag is de tweede reeks wedstrijden begonnen, ditmaal georganiseerd door de IFKS (Iepen Fryske Kampioenskippen Skûtsjesilen) …
Of … wat ook kan, is dat we weer eens samen een zonsondergang proberen mee te pikken, want dat is ook al weer een tijdje geleden …
Misschien zetten we zelfs de bloemetjes nog wel eens even buiten …
Je weet het niet, want een zwevende zeepbel kan nu eenmaal niet dienen als kristallen bol …
Misschien gluur ik de komende tijd in een verloren moment nog wel eens ergens om het hoekje, maar veel meer dan een *like* zal ik dan niet achterlaten. Ik wens jullie een goeie tijd en tot later!
Laaghangende wolken
Dat de wolken af en toe akelig laag boven het Friese land hangen, heb ik hier onlangs in Skywatch Friday 370 al laten zien. Dat het nog erger kan, bleek toen ik enige tijd later langs een rietveld ten noorden van Earnewâld reed …
Hier voegden zich ook nog eens grijze rookwolken bij de laaghangende bewolking. Het kon niet missen, hier waren – weer of geen weer – rietsnijders aan het werk …
Een eenzame boom hield te midden van de rookwolken moedig stand tussen het al deels gemaaide riet …
Nog een klein stukje verder kreeg ik de rietsnijders in beeld …
Even nam ik in overweging om naar de noeste werkers toe te lopen …
Lang duurde die overweging niet. Toen de wind draaide en even later de eerste regendruppels van een volgende regenbui vielen, besloot ik maar snel de warme en rookvrije beschutting van de auto weer op te zoeken …
Een eigenzinnige atalanta
Gistermiddag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een kuiertje gemaakt naar de vennetjes aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Er viel bar weinig te beleven. Waar in voorgaande jaren rond deze tijd van het jaar steevast tientallen juffers en libellen te zien waren, bleef dat nu beperkt slechts enkele azuurjuffers en een lantaarntje. En die wilden ook nog niet eens allemaal meewerken aan een foto. De enige die zich in eerste instantie liet fotograferen, was een reiger die aan de overkant van het vennetje tegenover het bankje vruchteloze pogingen deed om een visje te verschalken …
Terwijl ik lekker op het bankje zat, zag ik na enige tijd vanuit mijn linker ooghoek iets bewegen op een boom die wat verderop aan het pad stond. Omdat ik niet meteen goed kon zien wat er had bewogen, liep ik voorzichtig naar de boom toe. Daar bleek dat mijn aandacht was getrokken door een atalanta die op de stam was neergestreken …
Nadat ik van weerszijden een profielfoto van de vlinder had gemaakt, ben ik nog een tijdje in de buurt van de boom gebleven, want ik hoopte nog een foto van de mooie gespreide vleugels te kunnen maken. Dat zat er echter niet in, want het eigenzinnige beestje hield zijn vleugels straks gesloten …
Het bankje en ’t uitzicht
Hoe goed ik het kreupelhout naast het pad ook afspeurde, een adder kreeg ik er dinsdag helaas niet te zien. Adders moet je natuurlijk ook niet gaan zoeken, daar moet je op gepaste afstand onverwachts tegenaan lopen …
Toen ik bijna aan het eind van het zuidelijke pad was, besloot ik nog maar even door te zetten en naar het bankje aan de oostkant van de heide te lopen. Eigenlijk was dat weer net wat teveel van het goede, maar rechtstreeks teruglopen zonder even te rusten was ook geen optie …
Uiteindelijk was het heerlijk rustige uitzicht over de heide enige extra vermoeidheid wel weer waard, en ondanks de frisse wind was het er goed uit te houden …
Zes reeën en twee paarden
In zekere zin raak ik nogal uit mijn gewone doen door de werkzaamheden aan de N381, want ik richt mijn camera de laatste tijd meer op mensen en machines dan op beestje en bloemetjes. Reeën lijken zich veel minder aan te trekken van de drukte in hun normaal zo rustige domein …
Nadat ik gistermiddag wat foto’s had gemaakt van de aanleg van een brug over de Opsterlandse Compagnonsvaart, vervolgde ik mijn weg om ook nog weer even een kijkje te nemen bij de tunnelbouw bij de Peelrug …
Tussen beide bouwprojecten in stond een groepje reeën vredig te grazen. Ze leken zich volkomen veilig te voelen in de nabijheid van een paar paarden, die een stukje verder ook rustig stonden te grazen …
2014 – Eerste kwartaal
Zo, de kerstdagen zijn weer voorbij, vanaf nu gaan we rustig op naar de jaarwisseling. In het midden en zuiden van het land schijnt het flink te sneeuwen, maar hier in het noorden is het gewoon grijs, winderig en koud. Kortom: het is uitstekend weer om binnenshuis te genieten van de Top 2000 op de radio en het NK schaatsen op tv. Voor degenen die daar geen plezier aan beleven, begin ik vandaag met een vierdelige terugblik op 2014 in twaalf nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Vandaag deel 1, het eerste kwartaal.
Dat 2014 een record warm jaar is geworden, is intussen genoegzaam bekend. Van winter was hoegenaamd geen sprake, alleen op de drie laatste dagen van januari was het met een gemiddelde temperatuur van -1,6 ºC even winters koud. Op 30 januari heb ik bij de Hooidammen even een fragiel ijsvloertje kunnen fotograferen. Met een temperatuur van ruim 7 graden was het ijs op 1 februari weer volledig verdwenen …
Februari verliep vervolgens buitengewoon zacht, de laagste temperatuur was -0,4 ºC op 11 februari. Het was een sombere maand, waarin we de zon nauwelijks te zien kregen …
Na de wat trieste en donkere februari volgde gelukkig een zonnige en zachte maart. Op 13 maart kon ik de eerste koeien in de wei fotograferen, dat markeerde het begin van een mooi warm voorjaar …
