Aan het grijze weerbeeld van de afgelopen tijd lijkt vandaag een eind te zijn gekomen, maar van winterweer is nog altijd geen sprake …
Met een stormachtige wind kunnen we hier in het noorden intussen spreken van ‘rûzige Krystdagen’ oftewel winderige Kerstdagen, maar er zit in elk geval weer licht en leven in de lucht en dat is winst …
Een beetje blogger heeft geen vakantie, is over het algemeen mijn motto. Maar nu Aafje een paar weken vakantie heeft, lijkt het mij wel een sympathiek gebaar om daar enige solidariteit mee te tonen. Daarom trek ik me voorlopig even voorzichtig terug uit weblogland …
Grote plannen hebben we niet. Aafje is intussen begonnen met het wegwerken van wat achterstallige klussen in en rond huis, en verder zullen we weer eens wat vaker samen een uitstapje maken de komende tijd. We vliegen er in elk geval niet uit om warmere oorden elders in Europa onveilig te maken, die zijn tenslotte zonder mij al onveilig genoeg tegenwoordig …
Wie weet, misschien nemen we nog wel even een kijkje bij het skûtsjesilen, want zaterdag is de tweede reeks wedstrijden begonnen, ditmaal georganiseerd door de IFKS (Iepen Fryske Kampioenskippen Skûtsjesilen) …
Of … wat ook kan, is dat we weer eens samen een zonsondergang proberen mee te pikken, want dat is ook al weer een tijdje geleden …
Misschien zetten we zelfs de bloemetjes nog wel eens even buiten …
Je weet het niet, want een zwevende zeepbel kan nu eenmaal niet dienen als kristallen bol …
Misschien gluur ik de komende tijd in een verloren moment nog wel eens ergens om het hoekje, maar veel meer dan een *like* zal ik dan niet achterlaten. Ik wens jullie een goeie tijd en tot later!
De sportzomer van 2016 kwam afgelopen weekend tot een voorlopig hoogtepunt met een prachtige medailleregen op het EK atletiek in Amsterdam, een geweldige tweede plaats van Max Verstappen in de Grand Prix van Groot-Brittannië en een fantastische zege van Tom Dumoulin in een loodzware bergetappe in de Tour de France. Hoog tijd om op deze eerste rustdag in de Tour de France even wat tot rust te komen …
En waar kunnen we dat nou beter doen dan in het prieeltje aan de Leijen bij Doktersheide …? Zacht golvende weerspiegelingen te midden van een kleine oceaan van stilte, die alleen af en toe wordt onderbroken door de roep van een vogel of de zachte plons van een visdiefje dat het wateroppervlak doorklieft. Als je hier een uurtje hebt gezeten, dan kun je de hele wereld weer aan en ben je zo maar weer klaar voor het vervolg van de sportzomer van 2016 …
Vandaag een paar foto’s die ik eerder deze week heb gemaakt tijdens een ritje en een korte fotokuier bij de Leijen …
Today some photos I made earlies this week during a ride and a short stroll near lake Leijen …
Vlak bij de Leijen een spel van zon en schaduw over een weiland met koeien …
Near lake Leijen a play of sun and shadow over a pasture with cows …
Bij de Jan Durkspolder had een koe een hek omver gegooid, ze stond gemoedelijk langs de weg te grazen, toen ik passeerde. Ze was nogal verontwaardigd toen ik haar van de weg terug het weiland in stuurde … 🙂
Near the Jan Durkspolder a cow had knocked over a fence, she was grazing leisurely along the way, when I passed. She was quite indignant when I sent her back into the meadow … 🙂
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Nadat ik me een tijdje naar volle tevredenheid had vermaakt met de rietzanger, vervolgde ik mijn weg richting auto. Onderweg wisten een azuurjuffer en een distelvlinder aan mijn camera te ontsnappen …
Met een roodoogjuffer had ik even later meer geluk. De eerste foto’s gingen de mist in, omdat het rietblad waar het beestje op zat nogal heen en weer werd gewiegd door de wind. Bij de bovenstaande foto begon het er op te lijken, maar pas met de foto hieronder was ik echt tevreden. Dat maakte me echter ook wat overmoedig, waardoor het juffertje er geschrokken vandoor ging …
Ik zag nog net dat ze op een pompeblêd in de vaart neerstreek, te ver buiten bereik om nog eens een macro-opname te kunnen maken, maar goed genoeg om met de zoomlens nog even een plaatje ten afscheid te kunnen maken …
Vrijdagmiddag heb ik weer eens een kijkje genomen bij het prieeltje op De Leijen bij Doktersheide (Google Maps). Ik was er snel uitgekeken, want behalve een ganzenfamilie in de verte was er helemaal niets te zien. Nadat ik er een kwartiertje had gezeten, ben ik langs de vaart teruggelopen richting auto …
Halverwege het pad hoorde ik aan de overkant van het water een vogel zingen. Na enig rondkijken kreeg ik hem bij het struikgewas aan de andere kant van het water in beeld, de rietzanger …
Het beestje bleef lustig riedelend af en aan vliegen tussen de struikjes en het rietkraagje iets verderop. Na een paar minuten kon ik hem bij de struiken nog eens fotograferen, ditmaal met een vlinder en een paar vette rupsen in de snavel …
Omdat de struikjes bepaald geen fijn ogend decor vormden, ben ik even later een stukje verderop gaan staan, daar heb ik de beide laatste foto’s van het actieve diertje kunnen maken …
Hiermee was het gebrek aan activiteit op het water rond het prieeltje wat mij betreft al ruimschoots goedgemaakt, maar bij het hek aan het eind van het pad zou me nog een prettige verrassing ten deel vallen …
Daarover morgen meer … 🙂
Dat komt ervan als het in deze tijd van het jaar geen winter is, dan zitten we veelal opgescheept met nat, grijs en winderig weer. Dat was ook het beeld toen ik vrijdag even een tussenstop maakte aan de oostkant van de Leijen. En het zal vandaag niet veel anders zijn …
Te midden van vele tinten grijs vormden zich witte schuimkopjes, die roekeloos over elkaar heen buitelden …
Aan lagerwal deden wind en water hun best om weer wat land weg te snoepen …
Afanja's Weblog 