Skywatch Friday 445

In de Ecokathedraal (6)

Op dit moment zit ik midden in een serie blogs over mijn bezoek aan de Ecokathedraal bij Mildam (gem. Heerenveen). Deze zijn daar als ‘bijvangst’ gemaakt en als zodanig geschikt voor Skywatch Friday …

At the moment I am in the middle of a series of posts about a visit to the Eco Cathedral at Mildam (NL). These photos are made there as a bonus and as such suitable for Skywatch Friday …

De Ecokathedraal is een gebied waar mens, plant en dier op een gelijkwaardige manier eindeloos samenwerken, zonder plan vooraf en met vrije energie. Het is een plek waar natuur en cultuur samenkomen. Het is een plek waar overtollig straatmateriaal zoals stenen en betonranden een tweede leven krijgen. Ze worden er zorgvuldig opgestapeld tot metershoge bouwwerken …

The Eco Cathedral is an area where human, plant and animal work together in an equivalent way, without prior plan and free energy. It is a place where nature and culture come together. It is a place where surplus street material such as stones and concrete edges get a second life. They are carefully piled up to meter-high buildings …

Op de foto hierboven en de foto hieronder zie je een paar van die bouwwerken, die op sommige plaatsen doen denken aan overwoekerde Inca-tempels …

On the photo above and the photo below you can see a few of those structures, which in some places are reminiscent of overgrown Inca temples …

De lucht was zoals zo vaak dit jaar ook die dag weer kraakhelder. De eerste bomen hadden hun bladeren al verloren, de meeste kale takken reikten omhoog …

Like so often this year, the air was also crystal clear that day. The first trees had already lost their leaves, most bare branches reached up …

Op de laatste foto toont de kardinaalsmuts (Euonymus) zijn rode pracht. Hier pak ik morgen de rondleiding door de Ecokathedraal weer op …

On the last photo the Spindle (Euonymus) shows its red splendor. This is were I will pick up the tour in the Eco Cathedral tomorrow …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! – Enjoy your weekend!

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (5)

We laten het kleine spul even achter ons en we verlaten ‘het Hoofdpad’ van de Ecokathedraal om rechtsaf een trap op te gaan …

De top van het bouwwerk op de foto hieronder, dat op een kunstmatige heuvel is gebouwd, is mogelijk het hoogste punt van de Ecokathedraal. Maar het zal wel om die titel moeten wedijveren met de oudste bouwwerken helemaal achter in de Ecokathedraal …

Dit is momenteel niet het meest interessante deel van de Ecokathedraal, daarom dalen we meteen weer af naar ‘straatniveau’. Via een overwoekerde ‘Inca-tempel’ en een bemoste muur gaan we op zoek naar zonniger en kleurrijker plekjes. Morgen richten we de blik hier in het kader van Skywatch Friday even wat meer omhoog …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (4)

Sjoerd schreef gisteren in een reactie dat hij eigenlijk nog ergens een huisje met dak verwacht.
Nou Sjoerd, wie weet … de dakpannen liggen in elk geval alvast klaar …

We vervolgen onze weg verder de Ecokathedraal in. Daarbij komen we o.a. langs een verbouwde rioleringsbuis die een andere functie heeft gekregen …

Voordat we weer bij een groter bouwwerk komen, passeren we wat ‘klein grut’. De grotere bouwwerken worden met zorg opgestapeld door de vaste bouwgroep van de Ecokathedraal. Tussen de grotere bouwwerken is her en der ruimte voor een kleine ‘vrijplaats’ waar bouwers en bezoekers hun fantasie de vrije loop kunnen laten met de materie. Op een paar van de foto’s is mooi te zien welke planten op diverse plaatsen als eerste op of tussen het gesteente verschijnen: mossen en robertskruid …

– wordt vervolgd –

P.S. Een gezellig Sinterklaasfeest voor allen die het feest vandaag vieren!

In de Ecokathedraal (3)

Zodra we door de Porta Celi zijn, gaan we naar links. Daar wordt al ’n paar jaar gewerkt aan een rond bouwwerk …

Het is intussen wel zo ver klaar dat we even binnen kunnen kijken …

De buitenkant ziet er vrij eenvormig uit, maar binnen is enige variatie aangebracht …

Aan de vele spinnenwebben is duidelijk te zien dat insecten en vooral spinnen zich er wel thuis voelen …

Een blik door het open dak geeft zicht op de geelbruine herfsttinten van 2018 …

Door de deuropening gaan we weer naar buiten in de richting van de Porta Celi …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (2)

Het hek met de niet te missen waarschuwing “BETREDEN OP EIGEN RISICO” aan het begin van de Ecokathedraal zoals dat in het logje van gisteren nog te zien was, is verdwenen. Vanaf de weg betreden we nu meteen het voorportaal van de Ecokathedraal. Hier is de laatste tijd hard gewerkt …

En dan worden we middels een nieuw bord – helaas met een vervelend spelfoutje – toch nog gewaarschuwd voor mogelijke gevaren die op de loer liggen …

Langs een nog niet zo lang geleden gestapelde muur gaan we in de richting van een imposante poort met een driehoekige doorgang …

De Porta Celi – de Hemelpoort – is na vele uren noeste arbeid en volhardend stapelen in 2014 gereed gekomen …

We passeren de Porta Celi en stappen dan eigenlijk pas echt de Ecokathedraal binnen …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (1)

De eerste echte Ecokathedraal ligt in een klein bosperceel even ten noorden van Mildam (gemeente Heerenveen). De Ecokathedraal is bedoeld als een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kunnen flora en fauna er hun natuurlijke gang gaan. Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/landschapsarchitect Louis Le Roy (1924-2012) …

De bedoeling is dat het project tot het jaar 3000 blijft duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan. Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare processen te starten in binnen- en buitenland. In 2008 is voor het terrein waarop de eerste Ecokathedraal gebouwd wordt een officieel bestemmingsplan “Ecokathedraal proces” goedgekeurd door Provinciale Staten van Fryslân, wat de weg vrij maakt voor vergelijkbare projecten elders in Nederland. De familie Le Roy heeft de Ecokathedraal onlangs formeel overgedragen aan de Stichting Tijd …

Hoewel ik er al vaak wat over had gelezen, heb ik de Ecokathedraal pas voor het eerst bezocht in november 2002. De gestapelde stenen bouwwerken – variërend van kleine pas gevormde bouwwerkjes tot enorme gestapelde steenformaties die deden denken aan overwoekerde Inca-tempels – maakten meteen een onvergetelijke indruk op me …

Als ik november 2002 en nu naast elkaar zet, dan zijn zowel de hoofdstructuren als sommige details van toen nog steeds duidelijk herkenbaar. Maar er zijn her en der in de Ecokathedraal ook plekken waar de natuur de bouwwerken intussen goeddeels heeft ingekapseld. Waar Louis Le Roy in de eerste jaren iedere steen zelf door zijn handen liet gaan, werkt tegenwoordig een groep vrijwilligers wekelijks aan de verdere uitbreiding en invulling van de Ecokathedraal …

Wat mijn eerste bezoek in 2002 extra bijzonder maakte, was dat ik halverwege mijn tocht door de kathedraal gezelschap kreeg van een prachtig muisgrijze poes. Het dier liep gezellig met me mee en kwam na afloop van de wandeling gezellig bij me op schoot zitten. Sindsdien probeer ik ieder geval één keer per jaar naar de Ecokathedraal te gaan …

De komende tijd publiceer ik hier dagelijks een paar foto’s van mijn laatste zwerftocht langs de gestapelde bouwwerken. Zonder verder veel commentaar, want veel valt er niet te zeggen over al dat stapelwerk. Wil je daaraan voorafgaand meer weten over de filosofie van Louis Le Roy en over de manier waarop hij is begonnen met de bouw van de Ecokatheraal, dan kan ik je de documentaire “Geef Le Roy de tijd”  van Omrop Fryslân aanbevelen. Laat je daarbij niet afschrikken door de Friese commentaarstem, Le Roy doet vooral zelf in onvervalst Hollands het woord.

Klik op de titel om naar de video te gaan:

Geef Le Roy de tijd

– wordt vervolgd –

De Ecokathedraal in herfsttooi

Voordat we de herfsttooi van de Ecokathedraal bekijken, wil ik jullie aan de hand twee foto’s even laten zien hoe de natuur de bouwwerken gestaag verovert. Het begint met hier en daar een plantje, dat zich tussen de stenen of tegels vestigt …





Na verloop van tijd worden de bouwwerken vrijwel helemaal overwoekerd door een keur aan planten, die wortel schieten op en tussen de bouwmaterialen …





De herfstkleuren vallen dit jaar wat tegen in Fryslân, maar in de Ecokathedraal konden we er ondanks het grijze weer nog wat van meepakken …





Natuurlijk moest er even met dat kleurenpalet gespeeld worden …





Dit vind ik nog steeds een van de mooiste plekje in de Ecokathedraal, hier kun je je bijna tussen de Inca bouwwerken wanen …





Ook ditmaal las ik weer even een korte rustpauze in bij de aloude rustplaats. Het viel nog eens mee om hem te vinden, want hij ging schuil onder een bladerdek …





We vervolgen onze weg langs een in verschillende niveaus opgetrokken bouwwerk …





Ook dit jaar lukt het me weer om traditiegetrouw een van de mooiste herfstbladeren te vinden en te kieken …





Als we bijna weer terug zijn bij de Porta Celi, pakken we nog even een laatste ronde mee …