Terwijl ik tussen Earnewâld en Oudega reed, kreeg ik een kijker in de kijker …

Hij had een buizerd in de kijker. En ik ook, al zat hij eigenlijk wat te ver weg …

Terwijl ik tussen Earnewâld en Oudega reed, kreeg ik een kijker in de kijker …

Hij had een buizerd in de kijker. En ik ook, al zat hij eigenlijk wat te ver weg …

Woensdagmiddag was ik met mijn fotomaatje even op de oever van de Belterwiede in de Kop van Overijssel, lucht en water speelden een prachtig spel met elkaar …
Wednesday afternoon I was on the bank of the lake Belterwiede, sky and water were playing a wonderful game with together …



Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Dinsdag heb ik hier al getoond dat het aan de westkant van het Weinterper Skar lekker opschiet met de herinrichting van het gebied. Vandaag een 10-delige diashow van de werkzaamheden aan het nieuwe pad op de heide aan de oostkant. Met tractor en wagen wordt de ene karrevracht zand na de andere aangevoerd, waarna het zandbed met behulp van een rupskraan wordt geëgaliseerd. In ons tuintje zou zo’n vracht zand voor een onoverkomelijke ravage zorgen, hier lijkt het zand keer op keer in het niets te verdwijnen …
“Kom, laat ik eens kijken hoe ver ze zijn met het verwijderen van het wegdek van de Nije Heawei …,” dacht ik vanmorgen na de koffie. Een half uurtje later stond me een verrassing te wachten … het asfalt is gisteren in één keer volledig van oost naar west verwijderd. Nadat eerder al een deel van de oude Opperhaudmare uit het landschap is verwijderd, is ook het oostelijk deel van Nije Heawei nu dus voorgoed verleden tijd. En zo ziet het er nu aan de westkant uit …

Dit is dus de plek waar vandaag precies drie weken geleden een boomwal uit het landschap is gerukt. Ik veronderstelde toen al dat de heide aan de noordkant op deze manier veel mooier op het landschap aan de zuidkant zou aansluiten, zodra de weg en de bermen eenmaal weggehaald zijn. Die veronderstelling lijkt nu wel te kloppen …

Verderop wordt nog hard gewerkt. Daar ben ik vandaag niet aan toe gekomen, want met de zware fotosessie van gisteren nog in mijn benen, liep het vandaag over het nieuwe zandpad dubbel zo zwaar …

Het einde van de Nije Heawei als lokale weg is vandaag echt definitief aangebroken. Vanmorgen is met een asfaltfrees begonnen met het verwijderen van het wegdek. Het donkere weer werkte lekker mee aan dit toch wat trieste beeld …

Dampend, brullend en ratelend schraapte het indrukwekkende monster de toplaag van de weg om het asfalt in kleine brokjes via een lopende band in vrachtauto’s te storten, die het materiaal vervolgens afvoerden …
Na enige tijd leek er een kink in de kabel te komen. De machine werd tot stilstand gebracht, waarna de bestuurder en zijn collega de onderzijde aan een inspectie onderwierpen …

Samen kropen ze – gewapend met zwaar materiaal – onder het apparaat. Daar verrichtten ze enige tijd wat sleutelwerk, waarna de machine weer ‘onder stoom’ werd gebracht …

Zodra de machinerie weer in beweging was, ging het met gezwinde spoed in de richting van het oostelijke einde van de Nije Heawei. Toch wist de freesmachine de finishlijn niet in één keer op volle kracht te halen, want er moest eerst water worden bijgetankt …
Dat kwam mij wel goed uit, want het gaf me mooi de kans om in alle rust zowel letterlijk als figuurlijk nog even stil te staan bij het einde van de Nije Heawei …

Omdat er in het Weinterper Skar niets te beleven viel, heb ik gisterochtend weer eens een kuier gemaakt in een stukje bos waar ik al geruime tijd niet meer was geweest. Op zeker moment werd mijn aandacht getrokken door iets dat op een meter of drie naast het pad goeddeels schuil ging achter de varens. Voor het geval dat het in het navolgende (staats)geheimen betreft, laat ik een nadere plaatsbepaling zekerheidshalve maar achterwege …

Nieuwsgierig besloot ik eens te bekijken wat dat kon zijn. Dichterbij gekomen zag ik tot mijn verrassing iets dat de vorm van een huisje bleek te hebben …

Een paar stappen verder bleek het inderdaad te gaan om een soort huisje, getimmerd van berkenhout, dat keurig was voorzien van een deur en een raam …

Voorzichtig maakte ik een omtrekkende beweging om het kleine bouwwerk ook even vanaf de andere kant te kunnen bekijken … Er lag iets in, wat was dat …? Uiteindelijk waagde ik me vlak voor het huisje om eens te kijken of ik zo zou kunnen zien wat er in lag. Daar werd ik niet veel wijzer van, en het deurtje was afgesloten met een driecijferig codeslot …

Een driecijferig slot … dan zijn er in totaal 10x10x10 = 1000 combinaties mogelijk … Als ik heel snel zou werken, dan zou ik met 2 seconden per combinatie toch al snel 2000 seconden bezig zijn om alle combinaties te proberen. Poehee, daar zou ik dus toch al gauw 34 minuten werk mee hebben … Een snelle check van de buienradar leerde me dat ik dat er toch maar beter niet kon wagen …

Maar nu dwalen er dus wel continue een aantal vragen door mijn hoofd: “Wat is dit …? Waarom staat het daar …? Wie heeft er neer gezet …? En waarom …?”
Grrrr … daar gaat mijn nachtrust … 😉
Gisteren trokken er weer diverse buien over Fryslân, een kleine selectie …
Yesterday we’ve had several showers again, a small selection …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!