Ik had nog een paar foto’s liggen van één van de vele spinnen, die op 1 oktober her en der in ons tuintje hingen. Naam en type tot dusver onbekend, daarom noem ik het maar gewoon een tuinspin …
Ik ben meer tevreden over de spin dan over de achtergrond, maar ja, zoals the good old Stones nog steeds zingen: “You can’t always get what you want” … 🙂
Van voorgaande bezoeken aan ‘de Merelhof’ wisten we dat er regelmatig een koppel koeien graast op het weiland achter ‘de Schaapskooi’, die waren er ook dit jaar weer …
Vorig weekend liepen er in het weilandje aan de voorkant van het landgoed voor het eerst schapen …
Toen we na ons bezoekje aan de hunebedden rond vijf uur ’s middags terugkeerden op ‘de Merelhof’, lagen die schapen daar nog lekker in het laatste zonlicht …
Kleine vliegjes die boven de weide en de schapen rond dartelden, lichtten mooi op in het laatste zonlicht …
Het schaap met nr. 13 viel me vooral op door haar buitengewoon mooie wimpers …
Daar had ik dus even niet aan gedacht toen ik het idee opperde om naar de Vlinderparadijs Papiliorama bij Havelte te gaan … Zodra we de kas binnenstapten, sloeg de vochtige warmte op ons neer …
De eerste tien minuten kwam er van fotograferen maar weinig terecht. Pas toen de camera de omgevingstemperatuur had aangenomen, hoefde de lens niet meer voorafgaand aan elke foto te worden droog gepoetst …
Ik was niet de enige die last had van de warmte, Pepijn nestelde zich na enige tijd met rode konen naast beppe op een bankje. Maar ja, Pepijn had het dan ook wel erg druk gehad met het ontwijken van verschillende grote vlinders die af en toe vervaarlijk om ons heen fladderden, want die waren knap indrukwekkend …
Om de vochtige warmte nog even te kunnen blijven trotseren, ben ik zelf ook een paar keer even op een bankje gaan zitten. Zodra er een vlinder in de buurt kwam, werkte ik mezelf weer overeind om een foto te maken. En dat is uiteindelijk toch een aantal keren aardig gelukt …
Tijmen had helaas minder geluk met fotograferen, al snel kwam hij erachter dat de batterij van zijn camera leeg was. Hem restte weinig anders dan maar een tijdje samen met mama bij een verkoeling brengende luchtstroom te blijven staan …
Nadat ik de onderstaande schoonheid met zijn doorzichtige vleugels had geportretteerd, was het de hoogste tijd om naar het restaurant te gaan voor een verfrissende versnapering …
Elk jaar sta ik er weer van te kijken hoe sommige van die tere en zo kwetsbaar lijkende paddenstoelen zich aan de aarde ontworstelen …
Dit is weer een mooi voorbeeld van zo’n kleine krachtpatser …
Terwijl het omringende bos langzaam maar zeker meer herfsttinten vertoont, lichtte een streepje zonlicht het blad van een varen even betoverend mooi op …
Terwijl ik op één van de laatste mooie septemberdagen in de Jan Durkspolder even lekker aan de waterkant zat, streek er niet zo gek ver bij me vandaan een dagpauwoog in het gras neer …
Zoals gebruikelijk in dit soort situaties maakte ik eerst even een foto met behulp van de zoomfunctie van mijn camera. En dat was maar goed ook, want zodra ik opstond om hem van dichtbij nog wat beter in beeld te brengen m.b.v. de macrolens, fladderde hij weg …
Dag dagpauwoog …
Na alle fotokuiertjes van de laatste weken met vele kniebuigingen om paddenstoelen te fotograferen, heb ik het me gisteren maar eens wat makkelijker gemaakt …
Ik heb mijn uitje van gisteren beperkt tot het maken van een ritje door het weidegebied ten westen van Drachten. Een paar maal heb ik een tussenstop gemaakt om even de benen te strekken en wat uit te waaien …
Tussen Aldeboarn en De Deelen heb ik de eerste ganzen gefotografeerd, die hier de afgelopen dagen zijn neergestreken om de winter in de grazige Friese weilanden door te brengen …
Attent als ze altijd zijn, schuifelen de ganzen verder het weiland in zodra er een auto stopt op de weg naast het weiland. En dan hoeft er maar weinig te gebeuren of de hele meute gaat de lucht in …
Na een korte rondvlucht strijken de ganzen over het algemeen al snel weer in één van de omringende weilanden neer. Dit zal hier de komende maanden weer een vertrouwd beeld zijn …
Afanja's Weblog 