En dat geldt op een winderige dag als vandaag zeker voor één van de eerste herfstbladeren …
Categorie archief: Natuur
’t Is een zware strijd …
Ik heb nu ruim een week niet gerookt, maar ook vandaag kreeg ik halverwege de middag weer zoooo’n zin in een zwaar shagje …
Nog maar even door knokken, want om op dag 8 al te stoppen met stoppen, dat is toch eigenlijk ook bij de wilde spinnen af …
Spinnen in de tuin
Het blijft een kwestie van opletten waar je loopt tegenwoordig …
Traditiegetrouw hangen er ook dit najaar weer alom spinnenwebben in ons tuintje …
En daar huizen weer grote jongens in …
Zweefvliegen op de dotter
Op 31 augustus schreef ik hier dat de dotter in de vijver voor de tweede maal tot bloei was gekomen. Sindsdien heeft hij onafgebroken in bloei gestaan, en er blijven maar nieuwe knoppen verschijnen …
Nu ik vanwege een absoluut gebrek aan kracht in mijn benen nog niet aan fotokuiertjes toe kom, is het met dit heerlijke nazomerweer -het is hier nu ruim 22 graden- een genot om even bij de vijver te kunnen zitten …
Diverse zweefvliegen strijken beurtelings op de dotterbloemen neer om zich tegoed te doen aan het lekkers dat de bloemen te bieden hebben, mij bieden ze ongewild een aangename afleiding …
Zo komen we de herfst wel door. 🙂
Waggelend door het leven
Naarmate ik er langer mee door het leven ga, wordt steeds duidelijker dat MS zich echt niet laat verenigen met andere gezondheidskwaaltjes. Een fikse verkoudheid gepaard gaand met het gevoel van een kop vol watten is voor een verder gezond mens al niet fijn, maar bij mij komt het sinds vrijdag weer net even extra aan. Het zuigt vrijwel alle kracht weer uit mijn lijf, zodat ik me sinds zaterdag met enige moeite slechts met knikkende knieën waggelend door het leven kan bewegen …
Een fotokuiertje zit er ook vandaag en morgen zeker nog niet in, maar dat heeft dan weer het voordeel, dat ik wat foto’s kwijt kan, die ik vorige week heb gemaakt in De Deelen …
Op een graslandje tussen de Hooivaartsweg en een paar petgaten liep een groepje ganzen waggelend te grazen. Eerst heb ik ze vanuit de auto een tijdje bekeken …
Nadat ik de auto had verlaten, bleven ze rustig doorgaan met hun meest gangbare dagelijkse bezigheid: grazen, grazen en nog eens grazen …
Toen ik ze na verloop van tijd stapje voor stapje heel voorzichtig wat al te dicht was genaderd, waggelde de hele groep naar de waterkant …
Terwijl ze koers zetten naar het petgat aan de rechtkant, heb ik ze nog een tijdje nagekeken …
Dat zul je nou altijd zien …(2)
Breekt er na bijna een half jaar eindelijk een week met mooi en stabiel weer aan …
Word ik snipverkouden … mijn neus loopt al een paar dagen een stuk sneller dan mijn benen …
De Diakonievene 2
Geert noemde het gisteren al in zijn reactie en het is ook te zien op het informatiebord bij de ingang van het terrein: er loopt een pad rondom de pingo-ruïne …
Dat pad was me maandagmiddag wat te lang, maar ik heb me aan de noordkant van de plas prima vermaakt bij een woud van lisdoddes …
Tegen de tijd dat het blad van de bomen is, lijkt het me wel wat om op een goede dag die rondgang eens te maken …
Op weg terug naar de auto zag ik nog weer een mooi in het zonnetje staande grote parasolzwam. Een vlieg gaf hem nog even wat extra’s …
Even scherpstellen op de bloemen die voor de grote paddenstoel staan … Zie ik dat nu goed …? Het lijkt op het roemruchte Jacobskruiskruid
Volgens mij heb ik die niet eerder zo laat in het jaar aangetroffen, maar met een bloeitijd van juni tot oktober zal het hem wel zijn …
Terug bij de ingang van het terrein ben ik nog even lekker in het zonnetje gaan zitten aan de picknicktafel die daar staat …
Vrijwel meteen streek er een libel neer. Hij zat in eerste instantie wat ongelukkig op het licht, maar zo te zien aan zijn snor is het een steenrode heidelibel …
Tot slot nog even een laatste blik over het gebied, en dan terug naar huis, op naar de koffie …
Afanja's Weblog 