Categorie archief: Vlinders

Vlinders in de Ecokathedraal

Geplaatst op door

Ik had geen beter plekje kunnen treffen om mijn onderdanen even weer wat rust te gunnen. Scheef achter me stond op een paar meter afstand een plant te bloeien waar het een komen en gaan was van vlinders. Ik hoefde alleen maar naar de hoek van het muurtje te schuiven en me een kwartslag te draaien om lekker in de zon zittend een heerlijke serie vlinderfoto’s te kunnen maken. Mijn tot nu toe zeer matige vlinderjaar werd hier in één keer goedgemaakt …

Om te beginnen een vlinder die ik in de tuin ook nog wel eens voorbij zie komen, het geaderd witje. Maar ook een dagpauwoog wilde zijn kleurenpracht wel even showen …

Dan een paar foto’s van de vlinder die op de laatste foto van gisteren zo sierlijk achter een bloem zat. Het landkaartje is een vlinder die ik maar weinig zie, maar morgen komt hij hier nogmaals voorbij …

De citroenvlinder is in het recente verleden vaak jaarlijks de eerste vlinder geweest die ik op de foto kon zetten. Dit jaar pakte dat wat anders uit, maar ik heb hem in elk geval weer in beeld kunnen vangen …

  • wordt vervolgd

Hoogteverschil in de Ecokathedraal

Geplaatst op door

Na een korte pauze vervolgde ik mijn fotokuier door de Ecokathedraal vanaf de plaats waar ik gisteren was gebleven. Bij laatste foto van gisteren stond ik bovenaan de trap. De onderstaande foto heb ik gemaakt, nadat ik die trap was afgedaald naar de duisternis. Dat werpt dan toch weer een heel ander licht op het geheel …

De trap komt aan de onderkant uit op een tussenliggend niveau. Daarna hoefde ik voorlopig alleen maar af te dalen naar het normale niveau, en dat kwam me eerlijk gezegd wel goed uit …

Aangekomen bij de lange, nog altijd mooi strak gestapelde muur op de onderstaande is er een eind aan de afdaling. De muur laat het hoogteverschil mooi zien …

Op een kleine open vlakte aan de voet van de muur lijkt een oude beschaving ten onder te zijn gegaan aan een aardbeving. Terwijl ik daar wat rond scharrelde om nog wat foto’s te maken, begonnen mijn onderdanen het stilaan welletjes te vinden …

Al snel had ik weer een muurtje gevonden dat even als rustpunt kon dienen. Daarmee zijn we uitgekomen bij de vraag waarom ik de Ecokathedraal één van mijn ‘last resorts‘ noem. Het is goed en snel bereikbaar met de auto, het is er vrijwel nooit druk, er valt altijd wel wat te zien en te fotograferen en bovenal: er zijn een heleboel zit- en rustplekjes …

Terwijl ik daar zo wat zat te mijmeren, zag ik niet ver bij me vandaan plotseling het onderstaande tafereeltje. En er fladderde daar meer moois rond. Spoiler: de grote vuurvlinder en de koninginnepage zaten er niet bij …

  • wordt vervolgd

Gevangen en gevlogen

Geplaatst op door

Precies op het moment waarop ik zondagmiddag een spinnetje in de tuin wilde fotograferen, kwam het web waarop hij zat heftig in beweging …

Aan de andere kant bleek een nachtvlindertje in het web te zijn gevlogen …

Ik kon nog net twee foto’s van het beestje maken, voordat hij zich losrukte en uit beeld verdween …

De spin bleef beteuterd achter.

Tuinvaria – fauna

Geplaatst op door

Na de bloemen van gisteren zijn vandaag de insecten aan de beurt, die ik de laatste dagen in de tuin heb aangetroffen. Om te beginnen een lieveheersbeestje dat een gerieflijk slaapplekje had gevonden …

Deze groene schildwants maakte maandagmiddag een ommetje over het glaswerk van de schuifpui. Wat een geluk dat de glazenwasser net was geweest …

Gistermiddag zag ik ineens een struiksprinkhaan in de hoek op het kozijn van de schuifpui zitten …

Rond half september zat de onderstaande vlinder op de hordeur van diezelfde schuifpui. ik denk dat het een buxusmot is.  Blijkbaar heeft die schuifpui toch iets aantrekkelijks voor insecten …

Een koolwitje op de verbena

Geplaatst op door

Donderdagochtend kwamen de foto’s me zo gezegd lekker aanwaaien op het terras …

Vlak voor twaalven ging er op amper 3 meter bij me vandaan een koolwitje op de verbena op het terras zitten …

Nadat ik ’n paar zijaanzichten had kunnen maken, liet hij als een volleerd voor- en achterkant nog even mooi zien …

Heideblauwtjes aan de waterkant

Geplaatst op door

Vorige week woensdag hebben Jetske en ik onze laatste gezamenlijke fotokuier voorafgaand aan het zomerreces gemaakt. Omdat het warm weer was, hadden we een plekje aan de waterkant opgezocht waar we hopelijk wat waterjuffers zouden kunnen fotograferen …

Met die juffers viel het nogal tegen. Ze waren mij veelal net te snel af of ze zaten op ongelukkige plekjes in het helmgras of de biezen. Dat werd echter royaal gecompenseerd door de aanwezigheid van veel heideblauwtjes die zich vooral graag even lieten kieken op polletjes dopheide …

Eén keer lukte het me toch om een waterjuffer te strikken. Ik geneigd om te zeggen dat het een azuurwaterjuffer is, maar als ik één ding lastig blijf vinden, dan is het wel ’t determineren van juffers …

Her en der stonden ook mooie polletjes zonnedauw. Dat kostte niet alleen veel vliegen het leven, maar ook een heideblauwtje was ten prooi gevallen aan de verleidelijk glinsterende, maar o zo kleverige tentakels van deze kleine vleesetende plant …

 

Mijn week van de grutto (1)

Geplaatst op door

Eind mei ben ik nog eens naar de Strobosser Mieden onder de rook van Gerkesklooster-Stroobos gereden. Hier ligt nog een stuk oud weidegebied dat tegenwoordig eigendom is van Staatsbosbeheer. Vanaf een klein platform heb je een mooi uitzicht over het gebied …

Nadat ik daar in april samen met mijn fotomaatje een mooie fotoserie had gemaakt van o.a. grutto’s en kemphanen, had ik mezelf nog twee opdrachten gesteld:
1. een wakende grutto op een paal fotograferen
2. weer eens wat gruttokuikens in beeld vangen …

De beste kans van slagen om mijn opdrachten af te kunnen vinken ligt denkelijk in dit gebied. Ook eind mei waren de weilanden er nog mooi nat, zodat vogels er gemakkelijk wormen uit de grond kunnen halen. Hier en daar liep wat vee om voor de nodige natuurlijk bemesting te zorgen en dat is dan weer goed voor de bloemen die smakelijke insecten aantrekken voor de vogels …

Palen en grutto’s waren er ook in overvloed. Het lukte me dan ook al snel om een grutto op een paal te kunnen kieken. Daarmee kon ik de eerste opdracht in feite al afvinken. Maar het bleef niet bij die ene grutto op zijn paal. In de loop van de week zullen er hier nog diverse exemplaren voorbij komen …

En dan die andere opdracht, jonge grutto’s in beeld vangen … Laat ik het er eerst maar bij houden, dat ik eerder een grutto met een oranje zandoogje had gefotografeerd dan een grutto met jongen …

– wordt vervolgd –