World of pain

Geplaatst op 10 april 2019 - 12:30 door Jan K. alias Afanja

Ik reed nog maar nauwelijks enkele kilometers op de A7, toen de Acnes gisterochtend weer eens onverwacht en ongenadig hard toesloeg. Op zo’n moment probeer je er vervolgens maar het beste van te maken. Vaak gaat dat uiteindelijk ook heel aardig. Gisteren kreeg ik er echter geen greep op en lukte dat helaas niet.

Voeg daaraan toe dat er een koude noordoostenwind over het Overijsselse rietland waaide, met alle nadelige gevolgen van dien voor mijn door MS geplaagde onderstel, dan zal duidelijk zijn dat ’t niet mijn dag was gisteren. En daarmee ook die van mijn fotomaatje niet, en dat spijt me eigenlijk nog ’t meest.

Luisterend naar “World of pain” van Cream, maak ik er vandaag een bijtankdag van, zodat ik morgen de draad weer op kan pakken. Want ondanks de voornoemde ellende ben ik toch wel weer met het nodige foto- en filmmateriaal thuisgekomen …

Outside my window is a tree
Outside my window is a tree
There only for me …

Grutto’s bij Soarremoarre

Geplaatst op 8 april 2019 - 11:25 door Jan K. alias Afanja

Het zijn bepaald geen prijswinnende foto’s, maar ik ben al lang blij dat me vorige week is gelukt om in de buurt van Soarremoarre (uit te spreken als: Swarre-mwarre) een paar grutto’s te horen, te zien en te fotograferen …

Het lijken er helaas elk jaar minder te worden. Als deze tendens doorzet, en daar heeft het tot dusver alle schijn van, dan zal ik mijn jachtgebied volgend jaar toch moeten verleggen en uitbreiden, vrees ik …

Ik kreeg geen kans om er meteen een uitgebreide serie van te maken, nadat ik een paar foto’s had gemaakt, ging mijn model er vandoor …

Ecokathedrale fotokuier 9

Geplaatst op 7 april 2019 - 10:41 door Jan K. alias Afanja

Het was een zonnige herfstdag in november 2010. Het warme najaarslicht speelde door de goeddeels kale takken om bijzondere schaduwen over bouwwerken en boomstammen te leggen. De natuur zorgde op deze dag verder voor een paar fraaie verrassingen met een mooi roze bloemetje, een grote bonte specht en een boomklever.

De noeste werkers van de Ecokathedraal hadden een deel van het onlangs aangevoerde bouwmateriaal netjes gesorteerd. Alsof je door een bouwmarkt liep, zo netjes lagen de stenen en tegels soort bij soort opgestapeld langs het pad vooraan in de Ecokathedraal …

Volgende week zondag deel 10.

Skywatch Friday 458

Geplaatst op 22 maart 2019 - 00:02 door Jan K. alias Afanja

Zonnig voorjaarsweer wordt hier in Noord-Nederland bijna van dag tot dag uitgesteld. Bij wijze van uitzondering was maandag de eerste echt zonnige dag in maart …

Sunny spring weather is postponed almost day after day here in the northern part of the Netherlands. By way of exception, Monday was the first really sunny day in March …

windmotor – wynmotor – wind engine (1)

windmotor – wynmotor – wind engine (2)

En als de zon dan even schijnt, voel je ook meteen het voorjaar. De windmotor op de bovenstaande foto’s staat in de ruststand en de ooievaars zijn terug op hun vertrouwde nest. Ja, dan is het toch echt voorjaar …, maar ook vandaag is de dag weer grijs begonnen …

And when the sun shines, you immediately feel spring. The wind engine in the pictures above is in rest position and the storks are back in their familiar nest. Yes, then it’s really spring …, but today the day has started gray again …

ooievaars – earrebarren – storks (1)

ooievaars – earrebarren – storks (2)

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Maak er een mooi weekend van
Wishing you all a wonderful weekend

Een oogje in ’t zeil houden

Geplaatst op 16 maart 2019 - 11:07 door Jan K. alias Afanja

Even een dutje doen kan geen kwaad.
Wat zeg ik …? Vaak is ’t zelfs lekker ontspannend en inspirerend …

Maar als je – zoals de heer slobeend – samen met je geliefde lekker in de zon ligt te dobberen, dan is het zeker in ’t voorjaar wel verstandig om af en toe even een oogje in het zeil te houden …

slobeenden (1)

slobeenden (2)

slobeenden (3)

Duistere pas de deux

Geplaatst op 6 maart 2019 - 10:44 door Jan K. alias Afanja

Nog één keer liep de grote zilverreiger (Ardea alba) achter zijn blauwe neef (Ardea cinerea) aan …

Nadat hij hem had ingehaald, posteerde hij zich voor de blauwe reiger. Om indruk te maken op zijn opponent, strekte hij zich in zijn volle lengte uit …

Even stonden ze oog in oog, daarna bogen ze zich naar elkaar toe. De zilverreiger leek zijn verre familielid iets te vertellen, waarbij hij met kop en snavel een noordelijke richting aanduidde … vreemd …

Lang duurde het niet, daarna schreed de zilverreiger trots voort in de richting waar hij in eerste instantie vandaan was gekomen. Alsof er niets gebeurd was, hervatten de ganzen in de directe omgeving graaswerkzaamheden …

En de blauwe reiger …? Die sukkelde een eind in westelijke richting. Daar zag ik hem nog net een aanloopje nemen, waarna hij met een groep ganzen in noordelijke richting uit zicht verdween …

Toch wel enigszins verbijsterd bleef ik achter. Waar had ik nou de afgelopen 20 minuten naar zitten kijken …?

Hmmmm … misschien toch nog maar eens vanaf het begin terugkijken om het verhaaltje zelf in te vullen en de plaatjes verder in te kleuren … 😉

De strijd ontbrandt

Geplaatst op 5 maart 2019 - 09:57 door Jan K. alias Afanja

Zodra ze elkaar aan het eind van deel 1 van deze historie in het vizier kregen, stonden de beide reigers even roerloos tegenover elkaar. Dan nam de grote zilverreiger een besluit. Hij had honger en dus vervolgde hij zijn jachtpad op zoek naar een versnapering moedig in westelijke richting. Alsof hij hem niet zag staan, passeerde hij de blauwe reiger. Op de achtergrond keken twee kolganzen elkaar eens aan, hoe zou dit verder gaan …?

Soeverein stapte de grote zilverreiger verder in de al eerder gekozen richting …

Dat liet de blauwe reiger toch echt niet over zijn kant gaan. Hij voelde zich behoorlijk in zijn kuif gepikt door de verwaande witte kwast, die zijn jachtterrein wel even over dacht te kunnen nemen …

Fluks zette de blauwe reiger een sprintje in. Met grote stappen snelde hij de zilverreiger voorbij. Enige meters verderop minderde hij vaart, waarna hij alsof er niets was gebeurd rustig voortstappend weer scherp rondkijkend op zoek ging naar voedsel. Daar was het tenslotte allemaal om begonnen …