Tussen het helmgras

– Een virtuele vakantie 3 –

’t Werd gistermiddag ineens toch wel erg druk op het strand, daarom heb ik me vandaag lekker teruggetrokken tot tussen ’t helmgras. Zelfs roepen heeft geen zin, want ik heb de reactiemogelijkheid nog maar eens uitgevinkt … 😉

Fijne zondag allemaal!



Een virtuele vakantie

Het klinkt idioot, en dat is het in feite ook, maar ik kom maar niet over de vermoeidheid heen die me intussen al bijna een maand plaagt. Het lijk me het best om er eens een dag of wat op uit te gaan. Gewoon even in een andere omgeving zijn en wat zeelucht opsnuiven of zo …

Nou ja, op virtuele wijze dan natuurlijk, want echt op reis gaan is ook weer zo vermoeiend. Het goede nieuws is dat jullie er op veilige afstand van mee mogen genieten de komende tijd …

Die heerlijke zomeravonden

De verzengende hitte overdag was in augustus duidelijk niet aan mij besteed. Het enige wat ik tijdens zo’n hittegolf eigenlijk echt kan waarderen, zijn die heerlijke avonduren. Tot diep in de avond lekker bij de vijver zitten, daar kan ik echt van genieten. En dat heb ik dan ook volop gedaan tijdens de hittegolf …

Af en toe eens een blik over de schutting om te zien of er buitenaards nog wat te beleven valt, is met die hoge minimumtemperaturen ook een aangename bezigheid. Op de foto hier links onder zie je de reuzenplaneet Jupiter schitteren in een mooie samenstand met de bijna volle maan. Op de rechter foto zie je de heldere rode planeet Mars, die zich momenteel bij heldere hemel ook mooi laat zien …

Een maand voordat we gebukt gingen onder de hittegolf ben ik er nog tweemaal rond middernacht op uit getrokken om foto’s te maken van de komeet Neowise. Deze komeet was weliswaar lang zo mooi niet als komeet Hale Bopp in maart 1997, maar het was wel de helderste komeet sinds Hale Bopp. Vooral door de verrekijker vond ik het toch weer een bijzonder gezicht om zo’n brok steen en ijs door ons zonnestelsel te zien razen. Mijn Powershot leent zich helaas niet echt voor nachtfotografie, maar Neowise staat erop. En belangrijker nog, ik heb hem met eigen ogen gezien …

Zoals wel vaker, kwam er een eind aan de hitte met een aantal pittige regen- en onweersbuien. Hoewel de meeste buien ook deze zomer weer langs ons zijn getrokken, kon de riolering het hier op 20 augustus even niet aan. De onderstaande bliksem heb ik op 16 augustus in beeld kunnen vangen, toen er tegen middernacht gelijktijdig een onweerscomplex ten oosten en één ten westen van ons voorbij trok …

 

Na de horrorzomer van 2020

Dag vrienden en vriendinnen in weblogland,

Hopelijk zijn jullie de horrorzomer van 2020 beter doorgekomen dan ondergetekende …

Juli was nog goed te doen, maar vanaf het moment dat we in augustus in de greep kwamen van een langdurige hittegolf, heb ik af moeten haken. Ruim een week achtereen maximumtemperaturen boven de 30 °C en minima die niet of nauwelijks onder de 20 graden komen, dat is echt teveel voor een mens met MS …

Ik voelde de kracht gestaag uit mijn lichaam vloeien tijdens die hittegolf, en ik heb ‘m nog steeds niet teruggevonden. Nu de R weer in de maand zit, wordt het tijd om mezelf langzaam maar zeker weer in beweging te trekken. Aan fotokuiertjes ben ik voorlopig nog niet toe, daarvoor heb ik nog steeds te weinig kracht in mijn benen …

Mijn hometrainer zal de komende tijd uitkomst moeten brengen om weer wat kracht te verzamelen. En dat is ook helemaal niet zo’n gek idee natuurlijk. De R mag dan wel in de maand zitten, in Frankrijk wordt de Tour gereden alsof het gewoon een frisse julimaand is. En daar kan ik toch echt niet helemaal zonder. Dan maar met de hometrainer voor de tv, en af en toe een blogje tussendoor …

Klimaatvluchteling

Voordat warmte en droogte in de loop van de week echt toeslaan, ging deze slak vanmorgen op reis om tijdig een vochtig en donker plekje te vinden …