Salamander TV – deel 1

Terwijl ik eind juni op een mooie zaterdagmiddag de bloemetjes van de krabbenscheer in de vijver stond te bekijken, zag ik plotseling onder water iets bewegen, en het was zeker geen vis. Na enige tijd werd me duidelijk dat er salamanders in onze vijver huisden. En niet 1 of 2, maar mogelijk een hele kolonie. Af en toe zag ik drie, een enkele maal zelfs vier salamanders tegelijk door het water zweven.

De eerste screenshots heb ik al op 5 juli laten zien. Aan de rest ben ik vanwege mijn pijncrisis vervolgens niet meer toegekomen. Vijf zonnige filmdagen in juni en juli, en vele uurtjes monteren in de afgelopen dagen hebben nu geresulteerd in 3 korte films van resp. 6, 7 en ruim 5 minuten. Voor wie na de kerstdagen wel wat slow tv kan gebruiken presenteer ik Salamander TV, vandaag deel 1:

– wordt vervolgd –

De heksenbol in ’t licht

Een van mijn verjaardagscadeaus dit jaar was een prachtige rode heksenbol, die ik van mijn fotomaatje heb gekregen. Die heksenbol is een glazen bol waarin rode en enkele gele vlekken zijn meegeblazen. Dat geeft overdag een mooi effect wanneer hij uit de schaduw van de hazelaar tevoorschijn komt. Hij staat met de daarvoor bedoelde opening naar beneden op een stok in de tuin. …

Omdat ik in die tijd vanwege gezondheidsperikelen maar heel weinig blogde, heb ik daar op mijn weblog eigenlijk nog helemaal geen aandacht geschonken. Dat gemis probeer ik nu goed te maken …

Nadat ik er onlangs wat led-lampjes in had gedaan, speelde de heksenbol gisteren de hoofdrol in de korte video ‘Wiete kryst – Wet christmas’. Vandaag laat ik hem nog even schitteren met wat speels fotowerk. De eerste vier foto’s heb ik gemaakt op een regenachtige avond …

De heksenbol heeft een prominent plekje bij de vijver gekregen. Dat biedt extra mogelijkheden om er in fotografisch opzicht wat mee te spelen. Gisteren was in de video al te zien dat de weerspiegeling mooie bewegingen kan opleveren. Daartoe heb ik buiten het zicht van de camera af en toe een paar druppels water in de vijver laten vallen. De laatste drie foto’s zijn op een windstille namiddag gemaakt …

Op de foto hierboven zou je kunnen denken dat je omhoog kijkt, maar het tegendeel is waar …Je kijkt naar de roerloze weerspiegeling in de vijver. De foto van die weerspiegeling heb ik vervolgens nog eens gespiegeld, zodat het lijkt alsof je omhoog kijkt. Een wide-shot vanaf dezelfde plek laat mooi de heksenbol èn zijn weerspiegeling zien. Samen met de verlichting van het voederhuisje hebben wij zo kerstsfeer genoeg in de tuin …

Nogmaals dank voor het mooi cadeau, Jetske, je ziet dat je heksenbol zomer en winter van pas komt. Want zeg nu zelf … is het zo niet net een echte kerstbal …!?

In de aanloop naar kerst

Versieringsgewijs maken we hier nooit veel drukte van de kerst. Tot nu toe bleef het altijd beperkt tot wat door één van ons beiden zelf gefröbelde kerststukjes en hier en daar een extra kaars of theelichtje …

Dit jaar heb ik voor de gelegenheid voor ’t eerst iets met verlichting in de tuin gedaan. Dat leverde in fotografisch opzicht dit beeld op in het weekend …

De laatste blaadjes

Het ziet er niet naar uit dat we de zon vandaag te zien krijgen. Daarom gooi ik er op deze zondag maar een paar zonnige plaatjes uit eigen tuin tegenaan …

De foto’s dateren van begin december. Sindsdien is de situatie ter plekke enigszins gewijzigd. De laatste blaadjes zijn verdwenen, er hangen nu alleen nog wat besjes …

Voor de mensen die meer van rechtlijnigheid houden, heb ik de volledige versie van “‘Deltawerk 1:1’ – De Deltagoot in het Waterloopbos” online gezet. Veel kijkplezier en een fijne zondag verder!

Deltawerk 1:1 – deel 4

Laatste deel van een 4-delige serie over het kunstwerk ‘Deltawerk 1:1’ in het Waterloopbos in de Noordoostpolder.

De ontwerpers van ‘Deltawerk 1:1’ hopen dat de (hellende) betonplaten na verloop van tijd onder invloed van weer en wind begroeid zullen raken door algen en mossen. De gestage verkleuring die daardoor ontstaat, moet ‘Deltawerk 1:1’ langzaam op laten gaan de omringende natuur. Zo wordt een relatie gelegd met de wat verderop in het Waterloopbos liggende schaalmodellen van het Waterloopkundig Laboratorium die ook langzaam worden opgenomen door de natuur …

Doorkijkjes naar de andere zijde als je langs het monument loopt, zullen dat effect alleen maar versterken.
“De ruimte verandert gedurende de dag, de seizoenen en over de jaren”, zeggen de ontwerpstudio’s. Hoe subtiel het spel van licht en schaduw af en toe is, kun je mooi op de bovenstaande foto zien. Daar zitten niet alleen fraaie weerspiegelingen in, maar er liggen ook een paar mooie banen zonlicht over de waterspiegel.

Afijn, geniet nog maar even van het laatste deel van deze 4-delige serie over het kunstwerk dat is ontstaan uit de oude Deltagoot in het Waterloopbos …

– Bij voldoende animo zet ik de volledige 16 minuten durende serie met muziek dit weekend ook nog online –