Tagarchief: Ecokathedraal

Met Tijmen in de Ecokathedraal

Geplaatst op door

In het eerste weekend van mei hadden we beide kleinzoons een paar dagen over de vloer. Met het oog op de staat van mijn gezondheid kwam dat niet echt goed uit, maar daar hoefden de jongens niet de dupe van te worden …

150322-1527x

Pepijn vermaakte zich vanaf het eerste moment weer uitstekend met de garage en de autootjes, en daar kwam in de loop van het weekend nog een legertje ridders bij ook. Om nog even van het mooie weer te kunnen genieten, brachten Aafje en Pepijn de middag deels door in de kinderboerderij …

150322-1530x

Tijmen had zich erop verheugd om met mij op pad te gaan om ergens in de natuur wat te fotograferen, en dus legde ik hem zaterdagmiddag meteen de keuze voor waar hij naar toe wilde: bos, heide of water. Tot mijn grote vreugde koos Tijmen voor het bos. Dat betekende dat we mooi even een ritje naar de Ecokathedraal konden maken, een stukje bos met voldoende plekjes om her en der even te kunnen zitten …

150502-1409x

Zodra we ter plekke uitstapten zei Tijmen: “O, we moeten hier dus wel voorzichtig zijn …,” terwijl hij naar het bord ‘Betreden op eigen risico’ bij de ingang van het terrein wees …

150502-1410x

Tijmen keek zijn ogen uit bij al die wonderlijke bouwwerken, hij schakelde meteen over op de fotografiemodus …

150502-1422x

En voor wie nu denkt: “Ach, zo’n kind klikt natuurlijk zomaar wat met zijn camera …” Niets is minder waar! Terwijl ik regelmatig even ergens op een muurtje of een andere stapel stenen ging zitten, was goed te zien, dat Tijmen wel degelijk op zoek ging naar mooie standpunten en composities …

150502-1430x

Nadat we voor de tweede maal even ergens op een muurtje wat hadden zitten kletsen, eten en drinken, begon Tijmen al snel weer rond te struinen met zijn camera. Nu richtte hij zich vooral op de natuur …

“Ik heb een rood juffertje gefotografeerd, pake,” hoorde ik even later. Nadat ik me weer bij hem had gevoegd, wees Tijmen me het juffertje aan, zodat ik ook mijn eerste juffertje van het jaar kon fotograferen …

150502-1450x

Ook met het fotograferen van een bont zandoogje was Tijmen me even later te snel af. Zijn dag kon duidelijk niet meer stuk. En die van mij ook niet trouwens …

150502-1452x

Ruim een uur later stonden we samen weer bij de ‘Porta Celi’, daar heb ik nog even een plaatje van ons samen gemaakt …

150502-1454x

Op weg naar huis hebben we nog een tussenstop gemaakt bij Smalle Ee, waar we nog even genoeglijk samen bij een picknicktafel aan de waterkant hebben gezeten. Het was een vermoeiend dagje, maar het was weer alleszins de moeite waard!

Sneeuwrandjes in de Ecokathedraal (2)

Geplaatst op door

In reactie op deel 1 van de sneeuwrandjes in de Ecokathedraal liet Eveline zich gisteren ontvallen dat ze dit wel eens in zwart/wit zou willen zien. Nu is dit geen verzoekplaatjesblog, maar als ik iemand blij kan maken door eens aan een verzoekje te voldoen, dan heb ik daar geen probleem mee. Kortom: vandaag deel 2 van de sneeuwrandjes in zwart/wit …

150205-1445xx




150205-1447xx




150205-1450xx




150205-1457xx




150205-1448xx




150205-1506xx

 

150205-1509xx

Sneeuwrandjes in de Ecokathedraal (1)

Geplaatst op door

Nadat ik de tractor bij het pontje van It Eilân uit beeld had zien verdwijnen, besloot ik dat het misschien wel aardig zou zijn om even een kijkje in de Ecokathedraal bij Mildam te nemen. Er lag misschien net genoeg sneeuw om de gestapelde stenen bouwwerken te voorzien van sierlijke witte randjes. Hoe verder ik echter in zuidelijke richting reed, hoe minder sneeuw er lag. In de buurt van Tijnje was zelfs vrijwel geen sneeuw meer te zien, maar gelukkig begon de wereld in de buurt van Mildam weer wit te kleuren. Zo mooi als in december 2012 was het niet in de Ecokathedraal, maar het witte tapijt en de fijne sneeuwrandjes zorgden toch wel weer voor een bijzonder sfeertje. Enfin, kijk maar even mee …

150205-1438x




150205-1417x




150205-1419x




150205-1421x




150205-1428x




150205-1436x




150205-1441x

– wordt vervolgd –

De Ecokathedraal in herfsttooi

Geplaatst op door

Voordat we de herfsttooi van de Ecokathedraal bekijken, wil ik jullie aan de hand twee foto’s even laten zien hoe de natuur de bouwwerken gestaag verovert. Het begint met hier en daar een plantje, dat zich tussen de stenen of tegels vestigt …

141118-1238x

Na verloop van tijd worden de bouwwerken vrijwel helemaal overwoekerd door een keur aan planten, die wortel schieten op en tussen de bouwmaterialen …

141118-1254x

De herfstkleuren vallen dit jaar wat tegen in Fryslân, maar in de Ecokathedraal konden we er ondanks het grijze weer nog wat van meepakken …

141118-1316x

Natuurlijk moest er even met dat kleurenpalet gespeeld worden …

141118-1317x

Dit vind ik nog steeds een van de mooiste plekje in de Ecokathedraal, hier kun je je bijna tussen de Inca bouwwerken wanen …

141118-1321x

Ook ditmaal las ik weer even een korte rustpauze in bij de aloude rustplaats. Het viel nog eens mee om hem te vinden, want hij ging schuil onder een bladerdek …

141118-1310x

We vervolgen onze weg langs een in verschillende niveaus opgetrokken bouwwerk …

141118-1333x

Ook dit jaar lukt het me weer om traditiegetrouw een van de mooiste herfstbladeren te vinden en te kieken …

141118-1259x

Als we bijna weer terug zijn bij de Porta Celi, pakken we nog even een laatste ronde mee …

141118-1350x

De “Porta Celi” is klaar

Geplaatst op door

Gisteren stond er weer een fotokuier met Jetske op het programma. Terwijl ik rond tien uur door het grijze landschap naar Overijssel reed, bedacht ik me dat een fotokuier in de eeuwig ruisende rietvelden in de Kop van Overijssel me in de koude wind niet echt aantrekkelijk leek, daarom bedacht ik een alternatief. Toen we even later aan de koffie zaten, stelde ik voor om weer eens een kijkje in de Ecokathedraal bij Mildam te nemen, daar zouden we in elk geval geen last hebben van de wind. Omdat we daar samen nog maar één keer waren geweest, stemde Jetske meteen in met dat plan.

Zelf was ik voor het laatst op 31 maart in de Ecokathedraal geweest. Toen werd er nog hard gewerkt aan een nieuwe toegangspoort, die er toen zo bij stond …

140331-1351x

Zodra we gisteren aan het begin van de middag aan de Van Aylvalaan bij Mildam uit de auto stapten, zag ik dat de nieuwe poort intussen klaar is. Daarmee is de klus toch eerder afgerond dan de bouwers vooraf hadden gedacht. Toen in oktober 2013 met de bouw werd begonnen, spraken ze de verwachting uit dat ze er mogelijk twee jaar mee bezig zouden zijn …

141118-1225x

Elke dinsdagochtend komen zes mannen in de Ecokathedraal bijeen om samen verder te bouwen aan het project, dat in de jaren zeventig is gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012). Zonder plan of tekening en zonder te metselen worden stenen en tegels opgestapeld tot indrukwekkende bouwwerken. Zodra een bouwwerk is afgerond, mag de natuur zijn gang gaan om het bouwwerk weer min of meer op te eisen …

141118-1226x

In het programma “Hea” van Omrop Fryslân TV was onlangs een 4 minuten durend item te zien over de vrijwilligers die wekelijks in de Ecokathedraal aan het bouwen zijn. In deze opnamen is te zien hoe bijna de laatste hand wordt gelegd aan de poort, en tijdens een kleine rondgang door het complex wordt e.e.a. over de filosofie achter de Ecokathedraal verteld. Het item start op 4:00 in het filmpje over de Ecokathedraal en het is ook voor niet-Friestaligen goed te volgen …

141118-1228x

Goed, genoeg gepraat …, het wordt tijd om door de “Porta Celi” te lopen, een naam die door een van de vrijwilligers wordt vertaald als “Hemelpoort”, zodat we verderop in de Ecokathedraal kunnen bekijken hoe de natuur en de oudere bouwwerken zich tot elkaar verhouden …

141118-1230x

Voordat we het terrein verder verkennen, bestudeert Jetske de achterkant van de poort nog eens even goed …

141118-1231x

Een nieuwe poort

Geplaatst op door

Het is intussen alweer een paar weken geleden, dat ik voor het laatst een fotokuiertje heb gemaakt in de Ecokathedraal bij Mildam. De Ecokathedraal is bedoeld als een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stenen, stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kan de flora en fauna zijn natuurlijke gang gaan.

Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012). De bedoeling is dat het project tot het jaar 3000 blijft duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan. Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare processen te starten in binnen- en buitenland …

140331-1427xz

Bij het betreden van het terrein viel het me meteen op dat er sinds enige tijd een nieuwe toegangspoort staat. Aan weerszijden van het pad staan twee grote stapels tegels, die aan de bovenzijde taps naar elkaar toelopen …

140331-1353xz

Hoewel het er zoals bij de meeste grote bouwwerken in de Ecokathedraal tamelijk degelijk en betrouwbaar uitziet, kreeg ik toch even een wat beklemmend gevoel toen ik er doorheen liep …

140331-1357xz

En ja, eerlijk is eerlijk … het bordje is als gevolg van natuurlijke processen nauwelijks meer leesbaar, maar er wordt nog steeds gewaarschuwd …

140331-1349xz

Rust in de Ecokathedraal

Geplaatst op door

In de laatste week van oktober heb ik weer eens een fotokuiertje gemaakt in de Ecokathedraal bij Mildam (kaartje Google Maps) …

131030-1238x

Hoewel de hele Ecokathedraal rust ademt, ligt er bij de imposante torens op de bovenstaande foto een hoekje dat letterlijk en figuurlijk rust uitstraalt …

131030-1236xx

Nadat ik daar even met dat prachtige herfstblad had gespeeld, ben ik er maar even lekker rustig bij gaan zitten …

131030-1237xx