We vervolgen onze tocht van januari 2019 door de besneeuwde Ecokathedraal. We starten waar we vorige week geëindigd zijn, op het lange pad met de ‘Inca-tempels’ ergens halverwege de Ecokathedraal. Daar vandaan gaan we naar de ruïnes op het oudste en hoogste deel helemaal achter in het bos. Onderweg kruisen we verse sporen in de sneeuw en uiteindelijk vliegen we door ‘de iglo’ weer naar buiten …
Tagarchief: Friesland
Badderen onder toezicht
Vandaag begint de lente, maar dat is aan de temperaturen niet te merken, ze dalen zelfs weer de komende dagen. Mevrouw Merel zag de bui blijkbaar hangen, badderen met koud weer is niks. En dus nam ze eerder deze week nog eens een bad in de vijver …
Meneer Merel hield vanaf de schuttingdeur een oogje in het zeil. Het zijn niet de beste foto’s, want ik heb ze gemaakt vanuit de kamer, maar hier stuur ik jullie het weekend mee in …
De reeën zijn ’t haasje
Terwijl ik gefocust was op de twee reeën die samen een plekje tussen de maïsstoppels hadden gevonden, zag ik vanuit een ooghoek elders in het veld iets bewegen …
Toen ik mijn camera die kant op had gedraaid, zag ik dat er een paar hazen waren verschenen. De reeën waren zogezegd ‘het haasje’, ze moesten hun dis delen met de hazen. En daar hadden ze duidelijk geen enkel probleem mee …
Samen tussen de maïsstoppels
Goed, de democratie heeft gewonnen. Maar progressief Nederland en de sociaaldemocratie hebben – zoals ik hier gisteren al verwachtte – duidelijk verloren. Maar eerlijk is eerlijk, links had in de aanloop naar de verkiezingen ook geen goed verhaal. Rutte heeft dankzij zijn aanpak van Corona de verkiezingen gewonnen, denk ik. En hoe het nu verder moet …? Ik heb geen idee, want theoretisch kan het alle kanten. Ik wacht het af, en ga voorlopig maar weer over tot de orde van de dag. Terug naar de reeën!
Zoals ik gisteren al schreef, gingen twee van de zeven reeën na enige tijd hun eigen weg …
Een stukje verderop ging de reegeit tussen de maïskolven liggen. De bok bleef nog wat dralen en draaide even later wat om haar heen …
Na de vierde foto werd mijn aandacht even afgeleid door iets wat zich elders in het veld afspeelde. Daar kom ik morgen op terug. Toen ik terug draaide naar de beide reeën, lagen ze ontspannen maar attent naast elkaar tussen de maïsstoppels …
Ik sluit dit logje af met de foto waarvan vorige week in twijfel werd getrokken of hij de werkelijkheid liet zien of dat ik hem had gemanipuleerd in Photoshop. Heeft iemand nu nog enige twijfel …?
– wordt vervolgd –
Over een roedel reeën
Hoewel ik maandag al gebruik heb gemaakt van mijn democratisch recht om te stemmen, kan ik vandaag niet om de verkiezingen voor de Tweede Kamer heen. Ik vond het een rare campagne in deze verwarrende tijden. Rutte lijkt zijn rol als ‘vadertje des vaderlands’ in crisistijd goed te hebben gespeeld in de campagne. Je weet natuurlijk nooit hoe het uitpakt, de peilingen hebben er wel eens vaker naast gezeten, maar ik heb er geen goed gevoel over. Ik ben bang dat progressief Nederland nog verder weggedrukt zal worden de komende jaren …
Ja, het zijn vreemde en verwarrende tijden, ik heb zelfs een mooi rood kleurpotlood aan mijn stembusgang overgehouden. Maar gelukkig gaat de natuur gewoon zijn gang. Neem nu de roedel reeën die ik onlangs twee keer in hetzelfde stuk maïsland zag lopen. De eerste keer was op de laatste dag van de februariwinter. Ik was gestopt om wat foto’s te maken van de maïsstoppels in de sneeuw. Ik zou net op de reeën inzoomen, toen ze er spoorslags vandoor gingen …
Ruim een week geleden kwam ik opnieuw langs dezelfde akker. Omdat een roedel reeën vaak op dezelfde locatie komt foerageren, liet ik de auto voor de zekerheid rustig in de berm uitrollen. Tussen twee boompjes door had ik mooi zicht op het maïsland, zijraampje naar beneden en turen maar …
In eerste instantie zag ik niet meer dan wat kleine bruine stipjes in de verte. De zoomfunctie van mijn camera liet echter al snel zien dat er opnieuw zeven reeën in het maïsland liepen …
Na verloop van tijd viel mijn oog op twee reeën die zich wat van de rest van de roedel leken af te scheiden. Morgen meer foto’s van dit koppel …
– wordt vervolgd –
Camerabewaking bij de Linde
Nadat we op de eerste locatie geen ijsvogel hadden gezien, reden we naar het riviertje de Linde. Daar is een plekje waar Jetske vorig jaar meerdere keren een ijsvogel op de gevoelige plaat heeft vastgelegd …
We kwamen uit bij een bruggetje over een oude sluis in de Linde. Vanaf het bruggetje gezien staat er op de linkeroever een mooi bosschage. Op de rechteroever stond een bosje struikgewas dat onlangs om de een of andere reden is verwijderd …
Terwijl Jetske op de rechteroever neerknielde om wat foto’s te maken van de plek waar eerder die struiken stonden, vroeg ze zich af waarom er sinds kort camerabewaking is op die plek. Voor de ijsvogel zal het niet zijn …
Enkele honderden meters verderop is ineens een boorinstallatie verrezen. Sinds de gaswinning in Groningen wordt afgebouwd, wordt hier in Fryslân en de Kop van Overijssel het ene na het andere kleine gasveld (opnieuw) aangeboord om maar zoveel mogelijk gas uit de bodem te halen. En dan staat er dus ineens weer zo’n vervuilend en lawaai veroorzakend gevaarte midden in de natuur. Zo gaat dat bij ons in Fryslân en Overijssel tegenwoordig …
En de burger heeft er niks over te zeggen. Maar vandaag en morgen kunnen we ook deze gekkigheid proberen bij te sturen door een verstandige stem uit te brengen op een progressieve partij …
De ijsvogel liet zich ook hier die dag overigens niet meer zien. Of hij slachtoffer is geworden van de winter, van het verdwijnen van zijn bosje op de rechteroever of van die boorinstallatie, we zullen het nooit weten. Om de gedachten wat te verzetten, heb ik me ter plekke nog maar even uitgeleefd op het al behoorlijk afgeleefde remmingswerk bij de oude sluis …
Ik heb de hoop om toch nog eens een ijsvogel te fotograferen natuurlijk nog niet opgegeven. Eens komt de dag …
Ecokathedrale fotokuier 25-1
23 en 24 januari 2019 lag er een laagje sneeuw in Fryslân. Omdat de Ecokathedraal naar mijn idee misschien nog wel het mooist is wanneer er wat sneeuw ligt, heb ik er op de 24e weer een lange wandeling gemaakt.
Vandaag het eerste deel van deze kuier. Geniet mee van de mooie accenten die het laagje sneeuw op de randjes van de verschillende bouwwerken had gelegd. De koepel had met die mooie sneeuwrandjes rondom bijna het aanzien van een iglo gekregen …
Afanja's Weblog 