Meer pootjebaders bij Earnewâld

Een half uurtje nadat ik de foto’s van de pootjebadende zilverreiger had gemaakt, zag ik enkele kilometers verderop bij Earnewâld nog een paar pootjebaders in een petgat staan …

Even leek hij haar het hof te willen maken, maar van harte ging het allemaal niet …
“Kijk eens wie daar aan komen …,” gakte zij in zijn oor …

Even wierp hij een snelle en verholen blik zijwaarts, dan liet hij zijn kop deemoedig zakken  …
Bij de nadering van het onverwachte bezoek zag hij een romantisch voorjaarsuurtje vervliegen …

Pootjebader in de polder

Zo half februari zie ik het liefst schaatsers hun krassende slagen maken op het ijs in de Jan Durkspolder. Dat zit er dit jaar duidelijk niet in …

In plaats daarvan heb ik er vorige week vanuit de grote vogelkijkhut een half uur lang een pootjebadende grote zilverreiger kunnen observeren …

Een visje heeft hij al die tijd niet kunnen verschalken. Ik had met de mooie foto’s die ik eraan heb overgehouden een stuk meer geluk dan hij …

Ecokathedrale kuier 2

Nadat ik half november 2002 voor het eerst in de Ecokathedraal bij Mildam was geweest, wist ik meteen dat een tweede bezoek niet lang uit zou blijven. Maar dat ik er twee dagen later alweer zou zijn, had ik toch niet ingeschat. Aafje was na mijn enthousiaste verhaal over de bijzondere sfeer die er in de Ecokathedraal hing èn over de prachtige grijze kat die ik er had getroffen, zo nieuwsgierig geworden dat ze het ook allemaal wel eens wilde bekijken …

En zo zwierven we twee dagen later samen tussen de gestapelde bouwwerken rond. Hoewel we de grijze kat niet meer hebben getroffen, was ook Aafje onder de indruk van het werk dat hier werd verzet. Een verslag van deze tweede “Ecokathedrale fotokuier” waarin bloeiende distels en kardinaalsmutsen voor een kleurig slot zorgden, is hieronder te zien …

Volgende week zondag deel 3, waarin ik de Ecokathedraal voor het eerst onder een dun laagje sneeuw zag –

Muizen, schapen en zilverreigers

Sinds de sneeuw weer is verdwenen, vallen de grote zilverreigers weer lekker op in de weilanden, zelfs als het wat grijs en mistig is …

En er zijn weer veel zilverreigers momenteel. Vooral in It Lege Midden – het laaggelegen centrale deel van Fryslân, een veengebied dat zich uitstrekt van de zandgronden in het oosten tot aan de kleigrond in het westen – kun je soms tientallen grote zilverreigers bij elkaar aantreffen. En ze hebben het er goed, want er schijnen net als in de winter van 2014-2015 weer erg veel veldmuizen in de weilanden te zitten. Tot die conclusie komt Sovon Vogelonderzoek op basis van vogeltellingen, aldus Omrop Fryslân …

Er worden dit jaar veel muizenetende vogels gezien, waaronder een record aantal zilverreigers. De grote zilverreigers en de schapen op deze foto’s bevolkten een paar weilanden in de buurt van Goëngahuizen  …

Reeën in wit en groen land

In mijn weeroverzicht van januari liet ik twee foto’s zien van de snelle conversie van de sneeuw- en ijsvlakte bij de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder naar een grote watervlakte. In de omringende weilanden was het al niet anders. Zo was het er even wit, enkele dagen later was ’t alweer groen …

Hoe dan ook, ik prijs me rijk om in een gebied te wonen waar reeën zich ongeacht de weersomstandigheden bijna met de regelmaat van de klok laten zien. Omdat ik weet dat er verschillende volgers zijn die zelden of nooit een ree te zien krijgen, meteen maar even een mooie serie …

Want hoe vaak je ze ook ziet, ’t is altijd weer een bijzonder en feeëriek schouwspel om die ranke dieren te zien …

Zon over de polder

’t Is om te janken … Kijkend naar de pluim lijkt zelfs lichte vorst er deze winter nauwelijks meer in te zetten, om over echt winterweer maar te zwijgen. En dat in de week waarin we hier in het noorden terugdenken aan de zware sneeuwstorm van 14 februari 1979. Het openbare leven in de provincies Fryslân, Groningen en Drenthe werd dagenlang ontregeld en het leger moest eraan te pas komen om wegen en spoorwegen vrij te maken …

Hoe anders is de situatie nu. In de tuin schieten sneeuwklokjes en krokussen de grond uit. Als het volgens de pluim dan toch geen winter meer wordt, laat dan het voorjaar ook maar komen …

De Jan Durkspolder biedt met wat zon een heel andere aanblik dan laatst met sneeuw en ijs. Het met pas geknotte wilgen omgeven betonnen pad naar de grote vogelkijkhut ligt er glinsterend bij …

Badend in het zonlicht ligt de plas er rustig bij. In de directe omgeving van de vogelkijkhut is geen vogel te zien …

En toch is er altijd leven op het water. Gebruik makend van de mogelijkheden van mijn camera is mooi te zien dat er aan de zuidkant o.a. aalscholvers, ganzen en grote aantallen smienten op het water dobberen …

Skywatch Friday 453

Vorige week liet ik hier een aantal Friese paarden zien met op de achtergrond land en lucht, die als gevolg van de sneeuw bijna naadloos in elkaar over gingen. Vandaag ’n vergelijkbaar beeld, maar dan met ezels op de voorgrond …

Last week I showed a number of Frisian horses with in the background land and sky, which as a result of the snow almost merged into each other. Today a similar picture, but with donkeys in the foreground …

Dit groepje ezels zag ik een paar uur later op dezelfde dag in een besneeuwd weiland staan …

I saw this group of donkeys a few hours later on the same day in a snowy pasture …

Vooral de meest linkse ezel stond zo mooi voor te poseren, die moest even wat extra aandacht hebben …

Especially the left-most donkey was posing so beautiful, it had to have some extra attention …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday