Bij Uitkijkpunt Ezumakeeg

Na afloop van onze kuier bij Dokkumer Nieuwe Zijlen besloten we nog even een stukje Nationaal Park Lauwersmeer in te rijden. Bij het afleveren van haar pakketje had Jetske namelijk op de valreep nog een tip gekregen over een uitkijkpunt niet veel verderop …

En dat bleek ook inderdaad te kloppen. Korte tijd later stonden we ca. 5 km noordelijker bij het Uitkijkpunt Ezumakeeg Noord (Google Maps). Bij Dokkumer Nieuwe Zijlen was de jas niet nodig geweest, maar vanwege de straffe noordelijke wind die er over de vlakte blies, kon hij hier wel aan …

Je kunt hier naar verluidt veel verschillende vogels zien, waaronder ook dwaalgasten, die hier komen om te foerageren of om te overnachten. Er zijn veel steltlopers en eenden zijn te vinden, maar ook een keur aan andere vogels. Met een beetje geluk maak je zelfs kans om er een zeearend te spotten …

Wij kregen er op dat moment vooral zwanen, ganzen en diverse eenden te zien. In de verte stonden wat kluten en grutto’s te foerageren. Het was vooral de wind die ons die dag parten speelde. Daar hadden wij niet alleen last van, maar ook voor de vogels was het niet prettig, vermoed ik …

Of het daarmee een mislukte missie was? Nee hoor, integendeel, want het weidse open landschap van het Lauwersmeergebied is ook zonder spectaculaire vogelfoto’s zeker de moeite waard. Morgen wat meer daarvan …

Vóór de regen

Voordat de regen vanmorgen de tuin opfriste, kon ik in de tuin nog net deze kleine rakker fotograferen. Hopelijk heeft hij tijdig een droog plekje gevonden, want sindsdien is er al bijna 12 mm regen gevallen …

Verkoeling bij de ijsvogels

Hoewel het hier vrijdagochtend nog lang bewolkt bleef, besloten Jetske en ik met het oog op de verwachte warmte om vrijdag nog maar eens samen een ritje naar de ijsvogels te maken. Het zien van water heeft tenslotte al vaak een soort van virtuele verkoelende werking …

Een groot deel van de dag zaten we lekker in de schaduw. Bovendien kregen we er regelmatig een fijn verkoelend briesje over ons heen van over het kanaal en het vlakke land rondom. Ook de takken in de buurt van het nest waar de ijsvogels regelmatig met of zonder visje even op neerstrijken, bevonden zich aan de andere kant van het water lekker in de schaduw …

Kortom, we hadden een prima plekje waar het goed toeven was. Ook de ijsvogels werkten met tussenpauzes aardig mee aan een genoeglijk dagje door zo af en toe even voor ons te poseren. Tegen de tijd dat we bijna zouden opbreken, namen pa en ma ijsvogel zelfs nog even samen plaats op een van de takken. Zij (links) was met een visje onderweg naar het nest, hij (rechts) kwam er net vandaan …

Een weekendje weg

Afgelopen vrijdag stapten Aafje en ik halverwege de middag in de auto voor een weekendje met kinderen en kleinkinderen in de Kop van Overijssel. Ter hoogte van Heerenveen begon het zachtjes te regen. Bij ons huisje aangekomen kwam de regen met bakken uit de lucht …

Na een gezellige avond wierp het harde bed me zaterdagochtend al vroeg af. Gelukkig zag het er buiten op dat moment alweer een stuk beter uit, zodat ons weekend geheel conform de weersverwachting niet helemaal in het water leek te vallen …

En zo zat ik, terwijl de rest van de familie het er nog even van nam, al rond half negen ’s ochtends aan de waterkant. Dat overkomt me thuis bij de vijver ook wel eens, maar met dobberende eenden aan je voeten in de Dwarssloot geeft dat toch weer een heel andere ervaring …

Beter weer

Nadat ik een bezoekje had gebracht aan de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder, zag ik ze al van ver aankomen, een drietal amazones en hun begeleider op zijn scootmobiel …

Ik zette de auto bij een dam in de berm. Nadat ik was uitgestapt, begon ik wat foto’s te maken van de omgeving en de gestaag naderende groep viervoeters en die ene vierwieler. Vriendelijk groetten we elkaar terwijl ze passeerden …

Ze hadden er beter weer bij dan de vorige keer dat ik ze hier trof. Dat was vorig jaar eind juli, midden in die maar aanhoudend natte zomer, die zomer voor echte bikkels …

Welkom thuis grutto

Op diverse plaatsen in het noorden wordt de grutto dit jaar een luid en duidelijk ‘Welkom thuis’ toegeroepen vanaf spandoeken in het boerenland. Het maakt onderdeel uit van het ‘Aanvalsplan grutto’ …

85% van alle grutto’s broedt in Nederland en meer dan 60% in het noorden. Zonder extra bescherming verdwijnt onze nationale vogel en blijft er van de bonte weide niks meer over. Het gaat bar slecht met de grutto. Sinds 1970 zijn we 75% van alle Nederlandse grutto’s kwijtgeraakt. De voortplanting is te laag en ze krijgen hun kuikens niet groot …

Door menselijk ingrijpen staat de biodiversiteit onder druk. Het ecosysteem van bodemleven, flora, insecten en vogels is uit balans geraakt. Dit droge voorjaar maakt het er voor de grutto ook al niet beter op. Probeer in die harde grond maar eens een lekker hapje te pakken te kringen. En dan kun je wel goede sier maken met ‘Welkom thuis grutto’, maar als je dan in april al met zware machines het land op gaat om te maaien of wat dan ook, dan is die leuze slechts schone schijn, volgens mij …

Bij het plasdras-land in de Surhuizumermieden heb ik twee weken geleden een paar foto’s van de grutto maken. Maar ook daar leek het aantal grutto’s niet zo gek groot. Als er niet snel heel veel meer boerenland geschikt gemaakt wordt voor de grutto, met meer plasdras, meer kruidenrijk gras en later maaien, dan vrees ik dat de grutto reddeloos verloren is …