Sinds enige tijd wordt er hard gewerkt aan de verdubbeling van de enkelbaans autoweg N381 van Drachten tot de Fries-Drentse grens. Parallel aan de werkzaamheden worden diverse upgradingsprojecten uitgevoerd in en rond verschillende dorpen langs de N381 en er vinden natuurcompensatieprojecten plaats. In het kader daarvan gaat op dit moment het Weinterper Skar (op de onderstaande kaart aangegeven door de groene stip) weer eens grondig op de schop, en daar ben ik niet in alle opzichten even blij mee …

Wie hier al wat langer meeleest, zal weten dat ik gemiddeld minstens één of twee keer per week een fotokuiertje maak in het Weinterper Skar. Als het niet te nat is, zet ik de auto dan meestal in de berm langs de Nije Heawei (in rood aangegeven op het onderstaande kaartje) waar die één van de wandelpaden (in groen aangegeven) kruist. Bij mooi weer zet ik de auto ook wel eens ergens halverwege de Nije Heawei aan de kant om rustig te genieten van het uitzicht over één van de kruidenrijke velden of om daar wat foto’s te maken.
De belangrijkste verandering is dat de Nije Heawei wordt afgesloten voor alle verkeer, en dat ik gedwongen zal zijn om de auto op één van de twee parkeerplekjes te stallen om daarna te voet verder te gaan. Voor een gezond mens maakt die 150 m extra niet zoveel uit, maar voor mij zal het een hele toer worden om de dobbe (1), de vennetjes aan de zuidkant (2) of het bankje op de heide (3) nog te bereiken …

Nu het nog kan, heb ik zaterdagmiddag nog maar eens een kuiertje naar de dobbe (1) gemaakt. Omdat de bermen al goeddeels zijn kapotgereden door het zware materieel waarmee in het gebied wordt gewerkt, was ik nu al gedwongen om de auto achter te laten op P1 …

Het plekje waar ik anders mijn auto parkeerde, was veranderd in een grote modderpoel, en waar eens mooi  en insectenrijk struikgewas stond, lagen nu een paar stapels rijplaten en onderdelen van een graafmachine …

Langs het noordelijke pad – dat tijdelijk is voorzien van rijplaten – was meteen al te zien, dat er al heel wat bomen zijn geveld en het struikgewas langs de rechterkant van het pad waar ik de afgelopen jaren een keur aan insecten heb gefotografeerd, is compleet weggevaagd …

Behalve dat alle struiken zijn weggehaald, is de sloot die achter het struikgewas langs liep gedempt …

Waar het pad in de richting van de dobbe tot voor kort een bocht naar links maakte, is nu met grof geweld een nieuw pad door het bos gebaand. Daar hebben weer heel wat bomen voor moeten wijken …

– wordt vervolgd –