En weer hadden we een prachtige herfstweek in Nederland …
And once again we had a wonderful autumn week in the Netherlands …
Maandag – Monday:
Dinsdag – Tuesday:
Donderdag – Thursday:
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Ook op grijze oktoberdagen als gisteren en vandaag is beweging en wat frisse lucht van belang, daarom ben ik even naar de Jan Durkspolder gereden, waar een flauw zonnetje af en toe net even door de bewolking wist te prikken …
Langs de picknicktafel en de bankjes ben ik over het door wilgen omzoomde pad naar de oude en grootste vogelkijkhut gelopen …
Aan het eind van het pad doemt ineens de ingang van de met riet bedekte vogelkijkhut op …
Binnen nestel ik me op één van de bankjes voor de openstaande luikjes. Met uitzondering van een enkele meerkoet valt er weinig leven op de plas te zien …
Als ik de blik naar het oosten richt, lijkt het even wat op te klaren, maar al snel is het blauw weer verdwenen in de grijze grauwheid …
Meer dan wat koeien bij de boerderij en een paar groepjes overvliegende ganzen in de verte krijg ik niet te zien …
Tijd om terug te gaan en uit te kijken naar zonniger momenten.
Nadat ik gisteren rond het middaguur een tamelijk vruchteloos en teleurstellend bezoekje had gebracht aan de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder, werd mijn dag op de terugweg in fotografisch opzicht gered door een tafereeltje in een weiland aan de Tsjollen tussen Oudega en Earnewâld …
In het weiland aan de linkerkant van de weg stond een ree te grazen. Terwijl ik daar een eerste foto van maakte, kwam er van rechts een tweede ree het weiland in lopen …
En nog weer een moment later kwam er een derde ree tevoorschijn. Een passerende fietsster fleurde het wat grauwe en niet echt fraaie beeld van de stallen en schuren op de achtergrond wat op met haar rode jas …
Attent als altijd kwamen de kopjes van de grazende reeën regelmatig even omhoog om de omgeving te scannen op tekenen van gevaar of ander onraad …
Nadat de reeën zich een minuut of zeven later hadden teruggetrokken, heb ik mijn ritje vervolgd …
In de Jan Durkspolder heb ik de laatste tijd weinig interessants voor de camera gehad, maar onlangs trof ik er een fraaie buizerd aan, die net lang genoeg wilde poseren om twee foto’s van hem te kunnen maken …
Ik zag hem op het hek zitten, toen ik aan het eind van het doodlopende weggetje bij de gaswinlocatie de auto wilde draaien. De buizerd trok zich van mijn aanwezigheid weinig aan, maar vlak nadat hij blijkbaar iets hoorde in de bosschage achter zich, vloog hij helaas weg …
Het is zomer in Fryslân, maar het is allerminst stabiel zomerweer …
It is summer in Fryslân, but it is far from stable summer weather …
Buien komen en gaan geregeld over het Friese land …
Showers come and go over the Frisian country regularly …
Voor de boeren is het een kwestie van goed plannen en hard werken om hooi of gras op tijd binnen te halen …
For farmers it’s a matter of good planning and hard work to get hay or grass from the land in time …
Deze boer had geluk, de bui passeerde rakelings en al gauw scheen de zon weer volop …
This farmer was lucky, the shower passed a little further and soon the sun was shining fully again …
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Jawel, we zijn van ons geloof gevallen … Na 25 jaar trouw te zijn geweest aan Toyota hebben we ons genoodzaakt gezien om voor een ander merk te kiezen. Twee weken geleden nog ontsnapte onze Corolla ternauwernood aan één van de vele terugroepacties die Toyota de laatste jaren kenmerkten.
Na een gesprek met onze garagehouder, die ons bij de aanschaf van een andere auto ditmaal helaas slechts van advies kon voorzien omdat hij zelf noodgedwongen stopt met zijn bedrijf, hebben we ons op een ander merk gericht …
Het was uiteindelijk Aafje die onze nieuwe aanwinst ontdekte. Een afspraak voor een proefrit was snel gemaakt, zodat we twee dagen later de beoogde aankoop eens goed konden bekijken en testen. Wij vonden deze VW Golf Trendline Plus uit 2006 met 80.000 km op de teller meteen een plaatje. Er zit (nog) geen krasje en hij ruikt van binnen nog zelfs bijna als nieuw. Deze auto is duidelijk met zorg behandeld door de vorige, tevens eerste eigenaar …
Nadat ik onze nieuwe aanwinst dinsdagmiddag in de stromende regen van Emmen naar huis had gereden, heb ik er gisteren in aanzienlijk betere weersomstandigheden een eerste uitgebreide rit mee gemaakt over de Friese dreven. Het was een prima rit om vertrouwd te raken met de Golf, want nadat ik 25 jaar in Toyota’s heb gereden, is het eerst wel even wennen aan de bediening van de nieuwe AFANJA-mobiel …
Maar gelukkig went het allemaal snel. Het grootste voordeel van de Golf ten opzichte van de Corolla is zonder meer de makkelijke en relatief hoge instap. Dat was ook een voorwaarde voor de aankoop van een andere auto, want bij de Toyota kreeg ik de laatste jaren steeds meer moeite met in- en uitstappen. Geen voorwaarde, maar wel een heel aardige bijkomstigheid is het feit dat de Golf beschikt over cruise control. En dat is vooral op 80 en 100 km wegen toch wel heel handig …
Waar we allebei nog het meest aan moeten wennen, is het feit dat de voorkant van de auto vanaf de bestuurdersplaats niet te zien is, omdat de Golf een veel korter neusje heeft, dat bovendien veel sneller naar beneden afloopt. Maar ook dat zal snel genoeg wennen. Het is intussen wel duidelijk dat de VW Golf Trendline Plus en ik snel goede vrienden zullen zijn. Als hij het net zo lang en probleemloos volhoudt als de ouwe trouwe Toyota, dan zit het de komende jaren wel goed om op mijn kuierplekjes te komen.
De eerste kievit die ik dit jaar heb kunnen kieken, had ik eigenlijk ook wel naar zwart-wit kunnen omzetten. Deze op het eerste oog simpelweg zwart-wit getekende weidevogel met zijn sierlijke kuif heeft in het juiste licht een prachtig verendek met een palet aan kleuren, die je vaak tegemoet stralen als de kievit in het zonlicht heen en weer trippelt …
Deze kievit wilde me al dat moois ditmaal helaas niet tonen. Op de een of andere manier lukte het hem wonderwel om zijn flanken vrijwel continu in de schaduw van zijn lichaam te houden, terwijl hij langs de waterkant heen en weer trippelde …
Met een aantal spreeuwen, die op dat moment aan de andere kant van de weg op de windmotor in de Jan Durkspolder zaten, had ik meer geluk. Fier pronkend lieten zij het glanzende groen in hun verendek wel zien. En zo eindigde het toch nog op kleurrijke wijze daar in de polder …
Afanja's Weblog 