Gisteren liet ik hier zien hoe het ijs er vanaf deze kant van de plas in tegenlicht uitzag, zwart en overdekt met strakke lijnen en patronen op het oppervlak …
Toen ik er even omheen liep, kwam het ijs op een deel van de plas ineens in een heel ander licht te staan …
Gelukkig heb ik eind oktober op een zonnige dag een korte boswandeling gemaakt bij Heidehuizen (Google Maps), want sindsdien hebben we de zon hier nauwelijks meer gezien …
Een paar beukenbladeren en wat dood hout werden mooi door de zon uitgelicht …
Op de gebruikelijke plek lag weer een grote plas water, die aan de randen verraderlijk was bedekt met bladeren. Het viel me overigens op dat het bladerdek hogerop nog goeddeels groen was. …
Er waren maar weinig paddenstoelen te zien, maar deze twee stonden zo mooi in de zon, dat ik ze niet kon missen …
Ik eindig vandaag met de laatste restanten van wat eens majestueuze boom was …
Omdat volgens planning omstreeks half december de slagbomen aan beide kanten van de Nije Heawei geplaatst worden, heb ik vrijdagochtend weer eens een kijkje genomen in het Weinterper Skar …
Van een slagboom viel nog geen spoor te bekennen, maar er viel me wel iets anders op. Hoewel we hier in december tot dusver slechts zo’n 21 mm neerslag hebben gehad (met als natste dag 11 december met amper 10 mm), staat er al veel water langs en deels op het zandpad dat aan de oostkant toegang tot het Weinterper Skar geeft. We kunnen hier momenteel zonder overdrijving spreken van plas-drasland …
Dat kan nog wat worden als we weer eens een ècht natte periode krijgen … Voor een dergelijke situatie mag ik wel ergens een kayak op de kop zien te tikken …
November is de boeken in gegaan als een natte maand, maar hier in en rond Drachten viel het allemaal nog wat mee. Er stonden weliswaar regelmatig grote plassen op het land, maar dat leverde hier en daar wel aardige weerspiegelingen op …
De Amerikaanse windmotor bij de Hooidammen en vele vergelijkbare exemplaren in de omgeving konden het allemaal prima aan om overtollig water weg te pompen, zodat het niet voor overlast zou kunnen zorgen …
Halverwege de maand heb ik de voormalige afvalstortplaats de Weperbult bij het Fochtelooërveen beklommen. Eenmaal op de top aangekomen, werkten zon, wind en wolken lekker mee aan een fraaie tegenlichtserie bij de sculptuur van Ids Willemsma …
En november was tot slot ook de maand, waarin ik in de buurt van Earnewâld tot tweemaal toe de kans kreeg om een zwarte ree, die daar al geruime tijd rondscharrelt, te fotograferen …
November was eigenlijk helemaal niet zo’n gekke maand …