Met Tijmen in de Ecokathedraal

In het eerste weekend van mei hadden we beide kleinzoons een paar dagen over de vloer. Met het oog op de staat van mijn gezondheid kwam dat niet echt goed uit, maar daar hoefden de jongens niet de dupe van te worden …

150322-1527x

Pepijn vermaakte zich vanaf het eerste moment weer uitstekend met de garage en de autootjes, en daar kwam in de loop van het weekend nog een legertje ridders bij ook. Om nog even van het mooie weer te kunnen genieten, brachten Aafje en Pepijn de middag deels door in de kinderboerderij …

150322-1530x

Tijmen had zich erop verheugd om met mij op pad te gaan om ergens in de natuur wat te fotograferen, en dus legde ik hem zaterdagmiddag meteen de keuze voor waar hij naar toe wilde: bos, heide of water. Tot mijn grote vreugde koos Tijmen voor het bos. Dat betekende dat we mooi even een ritje naar de Ecokathedraal konden maken, een stukje bos met voldoende plekjes om her en der even te kunnen zitten …

150502-1409x

Zodra we ter plekke uitstapten zei Tijmen: “O, we moeten hier dus wel voorzichtig zijn …,” terwijl hij naar het bord ‘Betreden op eigen risico’ bij de ingang van het terrein wees …

150502-1410x

Tijmen keek zijn ogen uit bij al die wonderlijke bouwwerken, hij schakelde meteen over op de fotografiemodus …

150502-1422x

En voor wie nu denkt: “Ach, zo’n kind klikt natuurlijk zomaar wat met zijn camera …” Niets is minder waar! Terwijl ik regelmatig even ergens op een muurtje of een andere stapel stenen ging zitten, was goed te zien, dat Tijmen wel degelijk op zoek ging naar mooie standpunten en composities …

150502-1430x

Nadat we voor de tweede maal even ergens op een muurtje wat hadden zitten kletsen, eten en drinken, begon Tijmen al snel weer rond te struinen met zijn camera. Nu richtte hij zich vooral op de natuur …

“Ik heb een rood juffertje gefotografeerd, pake,” hoorde ik even later. Nadat ik me weer bij hem had gevoegd, wees Tijmen me het juffertje aan, zodat ik ook mijn eerste juffertje van het jaar kon fotograferen …

150502-1450x

Ook met het fotograferen van een bont zandoogje was Tijmen me even later te snel af. Zijn dag kon duidelijk niet meer stuk. En die van mij ook niet trouwens …

150502-1452x

Ruim een uur later stonden we samen weer bij de ‘Porta Celi’, daar heb ik nog even een plaatje van ons samen gemaakt …

150502-1454x

Op weg naar huis hebben we nog een tussenstop gemaakt bij Smalle Ee, waar we nog even genoeglijk samen bij een picknicktafel aan de waterkant hebben gezeten. Het was een vermoeiend dagje, maar het was weer alleszins de moeite waard!

De eerste tuindag

Met net 18 graden op de thermometer was gisteren de eerste lekkere tuindag, en daar heb ik meteen goed van geprofiteerd door eerst het terras maar eens aan te vegen en vervolgens wat algen uit de vijver te vissen …

150410-1611x

Daarna heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een rondje door de tuin gemaakt met de camera. Eerst langs de tuintobbe, waarin weer van alles tot leven komt …

150410-1641x

Natuurlijk kon ik het niet laten om even door frisgroene bladeren van de iris naar ons zonnende vrouwtje aan de overkant van de vijver te gluren …

150410-1620x

In de hoek van vijver komt de dotter weer tot leven, er zitten redelijk wat knoppen in, die volgende week ongetwijfeld zullen openbarsten. Langs de bedding van het drooggevallen stroompje komt de muur weer tevoorschijn …

150410-1631x

Op ’n paar plekken langs de vijver heeft zich in de loop der jaren een fraai mostapijtje ontwikkeld, en daar nestelen zich intussen ook wat andere plantjes …

150410-1642x

Het skeletje van één van de laatste lampionnetjes houdt dapper stand aan de waterkant …

150410-1639x

Achter in de tuin is de kerria weer tot bloei gekomen met zijn prachtige felgele bloemen …

150410-1645x

Lager bij de grond achter doen ook de narcissen achter in de tuin hun best om het voorjaarsgevoel verder op te zwepen …

150410-1622x

50 jaar na dato

Omdat er in haar eigen omgeving met uitzondering van de ijsbaan nog niet geschaatst kan worden, wilde mijn fotomaatje gisteren graag schaatsers fotograferen op onze gezamenlijke fotodag in de Friese natuur …

130118-1220x

Zelf wilde ik op deze dag graag even stilstaan bij het 50-jarig jubileum van de meest barre Elfstedentocht aller tijden, de Twaalfde Elfstedentocht die op 18 januari 1963 werd verreden onder polaire omstandigheden …

130118-1225x

Na kort overleg besloten we eerst naar het Elfstedenmonument “It sil heve” te gaan, een tegeltjesbrug over het riviertje de Murk in de Canterlandseweg tussen Gytsjerk en Lekkum (kaartje Google Maps). Op de terugweg zouden we vast wel ergens schaatsers kunnen fotograferen …

130118-1145x

Het Elfstedenmonument is ontworpen en gerealiseerd door de beeldend kunstenaars Maree Blok en Bas Lugthart op de Canterlandse brug over de Murk, de laatste brug op de Elfstedenroute waar de schaatsers onderdoor rijden voor de laatste kilometers naar de finish op de Bonke bij Leeuwarden …

130118-1152x

De brug zal in zijn geheel bedekt worden met duizenden met de hand gemaakte tegeltjes, waarop in blauw glazuur de portretten zijn afgedrukt van schaatsers die ooit de Elfstedentocht hebben uitgereden. In de afgelopen eeuw zijn 15 tochten gereden, waarbij duizenden rijders de finish hebben gehaald. Zij kunnen zich met portret, naam en jaartal(len) van de tocht die zij hebben uitgereden, laten vereeuwigen op deze laatste brug voor de finish …

130118-1217x

De aangebrachte tegels worden d.m.v. de computer zo geselecteerd dat, als men op grotere afstand van de brug staat, de duizenden kleine portretten samenvloeien tot één grote voorstelling. Op de zijkant van de brug verschijnt vaag het beeld van een groep schaatsers die in een lange sliert achter elkaar rijden. Hoe verder men zich van de brug verwijdert, hoe duidelijker de schaatsers te zien zijn …

130118-1201x

Van dichtbij ziet men al die duizenden portretten van schaatsers, van bekenden en onbekenden, van jong en oud, van vroeger en nu. Naast de heroïsche namen uit het verleden staan de helden van nu …

130118-1211x

Deze afbeelding van een rij schaatsers die elkaar helpen en uit de wind houden, is een karakteristiek beeld van de Elfstedentocht. De laatste brug voor de finish wordt zo een ereboog voor al diegenen die de tocht ooit hebben uitgereden en vormt een treffend symbool van de overbrugging van de tocht langs de elf Friese steden …

130118-1212x

Tijdens onze rondgang langs de duizenden portretten troffen we hier en daar een bekend gezicht aan, zoals op de foto hieronder Klasina Seinstra, die als eerste vrouw over de streep kwam in de Elfstedentocht van 1997 …

130118-1232x

Duizenden foto’s van deelnemers aan de 15 Elfstedentochten die de afgelopen eeuw zijn georganiseerd, ieder met hun eigen verhaal over de ruim 200 km lange tocht door het winterse Fryslân …

130118-1234x

Aan de noordkant van de brug trof ik op de linkerzijde de foto aan van het Friese marathontalent Willem Poelstra,  die in 1999 kort na de finish van de eerste marathon van het seizoen op de Amsterdamse Jaap Eden-baan in elkaar zakte en twee uur later overleed aan de gevolgen van een hartstilstand …

130118-1228x

De zuidzijde van de brug is nu nog leeg, het monument zal verder gerealiseerd worden na de eerstvolgende Elfstedentocht. Dan kan iedere schaatser die de tocht (weer) heeft uitgereden zich weer aanmelden en zijn of haar schaatsfoto opsturen …

130118-1205x

Voorlopig zijn we aan die volgende tocht nog lang niet toe. Zittend op de steiger wilde Jetske wel even kijk hoe het er ter plaatste voor stond met het ijs … Nog voordat ze ook maar enige druk op het fragiele ijslaagje uitoefende, kwam er water op het ijs …

130118-1207x

Een meter of twintig ten noorden van de brug wordt het riviertje de Murk nog over de volle breedte open gehouden door een groep eenden. Nee, de volgende Elfstedentocht komt weliswaar elke dag weer wat dichterbij, maar voorlopig hoeven we er nog niet over te denken …

130118-1151x

Nog een laatste blik op de ereboog der schaatshelden, en daarna was het tijd om wat op te warmen in de auto, het was weliswaar lang zo koud niet als 50 jaar geleden, maar de koude oostenwind maakte het allerminst aangenaam. Op naar de echte schaatsers die Jetske zo graag wilde fotograferen …

130118-1147x

Maar eerst gaan we hier morgen weer even terug naar de lange witte winter van 2009-2010.

Witte randjes in de Ecokathedraal

Op het gevaar af dat het sommige lezers de strot uitkomt, neem ik jullie vandaag toch nog even een keer mee voor een kuiertje door de Ecokathedraal. Daarbij zal ik voor de enkeling die zich afvraagt wat die Ecokathedraal nu eigenlijk is, trachten de foto’s te larderen met wat achtergrondinformatie …

121206-1500x

De Ecokathedraal is gelegen op een perceel grond te midden van de bossen van Mildam, gemeente Heerenveen (kaartje Google Maps). Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012) …

121206-1504x

De Ecokathedraal is een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Midden in het bos worden stenen, stoeptegels, trottoirbanden en overtollig bouwmateriaal opeengestapeld, waardoor bijzondere constructies ontstaan. Omdat alles los wordt gestapeld, zonder gebruik van beton of cement, is voorzichtigheid geboden …

121206-1523x

De Ecokathedraal is een ecologisch monument dat langzaam door de tijd heen verder vorm krijgt. Het is een plek waar een subtiele balans is ontstaan tussen orde en chaos, tussen natuur en menselijke aanwezigheid. De paden worden begaanbaar gehouden, maar verder kan de natuur er zijn gang gaan. Zo is de boom die in maart 2005 deels afknapte onder het gewicht van een halve meter sneeuw sindsdien onaangeroerd blijven staan …

121206-1530x

De bedoeling is dat het project tot het jaar 3000 blijft duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan. Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare ecokathedrale processen te starten in binnen- en buitenland …

121206-1532x

In 2008 is voor het terrein waarop de eerste Ecokathedraal gebouwd wordt een officieel bestemmingsplan “Ecokathedraal proces” goedgekeurd door Provinciale Staten, wat de weg vrij maakt voor vergelijkbare projecten in Nederland …

121206-1600x

Voor meer informatie kun je terecht op: Stichting Tijd, Beheerder Ecokathedraal Mildam van Louis G. Le Roy …

121206-1607x

De Schaduw is terug

Een van de plekjes waar ik elk jaar toch zeker drie of vier keer kom, is de Ecokathedraal bij Mildam (kaartje Google Maps). Een week of drie geleden kwam ik er min of meer toevallig weer langs.  Omdat het op dat moment mooi zonnig weer was, besloot ik er maar weer eens een fotokuiertje te maken …

121019-1453x

Het komt maar zelden voor dat je hier andere mensen treft. Die rust nodigt er altijd toe uit om gewoon lekker in je eentje wat rond te struinen en hier of daar op een stenen muurtje wat te mijmeren. Ditmaal trof ik voor het eerst sinds bijna 10 jaar ‘de Schaduw’ aan in de Ecokathedraal. Tot tweemaal toe liep ik hem tegen het lijf, en beide keren verdween hij geruisloos voordat ik hem kon benaderen …

121019-1415x

De eerste keer dat ik ‘de Schaduw’ in de Ecokathedraal aantrof, was in november 2002. Helemaal achter op het terrein stond hij die dag een paar meter bij me vandaan op een dikke boom. Ik stond bovenop een van de hoogste ‘tempels’ van het complex. Van contact kon op dat moment helemaal geen sprake zijn, want er gaapte een metersdiepe kloof tussen hem en mij …

021115-1502x

Betreden op eigen risico

Het was alweer geruime tijd geleden dat ik voor het laatst in de Ecokathedraal bij Mildam (kaartje) was geweest. Dat leek me dan ook een goed plekje om op deze mooie najaarsdag weer eens een fotokuiertje te maken. Het bordje bij de ingang van het complex herinnerde me eraan om zekerheidshalve toch nog maar even een keer te checken of ik mijn mobieltje bij me had, want het leek niet aanlokkelijk om ergens achter op het terrein te vallen en daar de nacht door te moeten brengen …

101115-1315x

De Ecokathedraal is een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kan de flora en fauna zijn natuurlijke gang gaan. De Ecokathedraal ligt op een perceel grond midden on de bossen bij Mildam, gemeente Heerenveen. Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/ecotect/landschapsarchitect Louis le Roy, en zal in ieder geval nog tot het jaar 3000 duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan …

101115-1316x

Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare ecokathedrale processen te starten in binnen- en buitenland. In 2008 is voor het terrein waarop de eerste Ecokathedraal gebouwd wordt een officieel bestemmingsplan “Ecokathedraal proces” goedgekeurd door Provinciale Staten, wat de weg vrij maakt voor vergelijkbare projecten in Nederland.

101115-1319x

Op het voorste deel is weer veel bijgebouwd sinds de laatste keer dat ik hier was. Een doorkijkje naar de ‘nieuwbouw’ op de heuvel iets verderop …

101115-1327x

Er zat niets anders op dan de heuvel maar te beklimmen …

101115-1321x

Eenmaal boven moest ik weer een stukje dalen …

101115-1323x

Tot slot moest ik nog eens via een trap omhoog …

101115-1325x

En daar lag dan het eerste doel van het tochtje …

101115-1331x

Morgen meer …

Behalve wanneer we vannacht worden verrast met een poollichtshowtje … Daar is namelijk wel een klein kansje op. Vorige week heeft zich een aantal uitbarstingen voorgedaan op de zon, waardoor er geladen zonnedeeltjes naar ons onderweg zijn. Erg sterk waren de uitbarstingen niet, maar als de laatste uitbarsting (de sterkste) de schokgolven van de voorgaande deeltjes weet in te halen, dan kan dat misschien net dat beetje extra geven dat we nodig hebben om verkleuring in de lucht te kunnen zien. Als alles meezit, kunnen we tijdens opklaringen misschien iets zien opgloeien boven de noordelijk horizon. Als je morgenochtend weer vroeg moet opstaan, zou ik er ditmaal maar niet voor opblijven, daarvoor lijkt de kans op succes me te klein. Maar je weet het maar nooit met poollicht …