Vandaag heb ik voor het eerst sinds februari weer eens een ritje naar ’t Wad gemaakt. Blauw en wit waren de overheersende tinten, en er heerste in tegenstelling tot februari -toen het Wad was veranderd in een ijzingwekkende ijszee– een uiterst aangename temperatuur …
Zodra de temperatuur boven de 25 ºC komt, wordt het voor mij tijd om een koel plekje op te zoeken. Een ritje in de airco gekoelde auto biedt dan altijd uitkomst. Zo ook gistermiddag, toen het ineens enorm benauwd werd. Om alleen maar wat rond te rijden, dat gaat na verloop van tijd ook vervelen, daarom heb ik tegen drieën een tussenstop gemaakt bij de Leijen. Gewapend met mijn camera en een flesje water liep ik bij Doktersheide naar het prieeltje, dat met zijn voeten in het water staat …
Veel verkoeling was er bij het prieeltje niet te vinden, door het wegvallen van de wind lag het wateroppervlak er vrijwel roerloos bij. Er viel echter weer genoeg te zien ter afleiding. In de verte dobberde een visser op een bootje rond …
Een jong stel was gezellig wat aan het spelevaren …
Drie mensen in een bootje met de welluidende naam ‘BliidSkip’ voeren vlak voor het prieeltje langs. Normaal gesproken staat het Friese ‘bliidskip’ voor ‘blijdschap’, maar vrij vertaald is het in dit geval: BlijSchip … 😉
En het eilandje lag er stil en bijna rimpelloos gespiegeld bij …
Vlak voor het prieeltje zag het er allemaal een stuk minder idyllisch uit, er dreef een vieze groene laag algen tussen de bladeren van de waterlelies. Het leek wel snert … Ik had mijn scheikundedoos niet bij me, maar het zou best eens blauwalg kunnen zijn, want die werd een week geleden al aangetroffen in de Leijen bij Rottevalle. Ik heb een verfrissend potje pootje baden dus maar achterwege gelaten …
Zie je nou wel …? Dat komt ervan met die hoge temperaturen … het is snertweer … 😉
Gelukkig is de verkoeling intussen ingetreden, als het een beetje meezit zijn de Leijen en ik over een paar dagen weer helemaal de oude. 🙂
In de vroege uren van de dag was het met af en toe een verkoelend zuchtje wind goed toeven in de schaduw van de hazelaar. Sindsdien is de temperatuur opgelopen tot 28,3 ºC, en het verkoelende briesje heeft de gedaante van een warme föhn aangenomen. Tijd voor wat virtuele koelte …
Daartoe neem ik jullie even mee terug naar 16 februari van dit jaar. De doorzettende dooi en een westelijke wind stuwden het ijs langs de IJsselmeerkust van Fryslân en Flevoland op tot metershoge ijsbergen. Toen het zonnetje voorzichtig door het wolkendek prikte, sloegen de dampen van het ijs af. Als ik daar nu toch eens een uurtje naar terug kon gaan met mijn defecte inwendige thermostaat …
Als de verkoeling na een tijdje zijn werk heeft gedaan en de spieren in mijn lijf de neiging krijgen om weer te gaan samenkrampen … Dan is het tijd om weer op te warmen met een partijtje koeknuffelen met Caudumer Hinke 97, een vier jaar jonge koe van de maatschap Haytema-Haitsma uit Koudum, die op 16 februari in volle glorie stond te pronken tussen de ijsbergen …
Terug naar de realiteit … De eerstkomende uren blijf ik maar lekker in de nog relatief koele woonkamer. In de loop van de avond wordt het weer steeds aangenamer in de tuin, en daar geniet ik tegen die tijd dan weer volop van op ons terrasje bij de vijver. Tot die tijd droom ik lekker wat weg naar het bijzondere beeld van Caudumer Hinke 97 tussen de verkoelende ijsbergen…
En weer hadden we een week met veel buien …
And once again we had a week with a lot of showers …
Als er al even wat blauw aan de lucht te zien was, dan werd het veelal snel weer verdreven …
Sometimes we could see some blue sky, but it never lasted for a long time …
Steeds opnieuw pakten donkere wolken zich samen …
Over and over again dark clouds came closer…
En dan werd het weer donker boven de Friese weilanden …
And then it was dark over the Frisian meadows again …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...
Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!
Het was vanmiddag overwegend bewolkt, maar wel droog. Omdat we dat laatste de komende dagen maar weer moeten afwachten, heb ik ondanks mijn nog steeds vermoeide benen toch maar even een ommetje gemaakt. Voor het eerst sinds lange tijd heb ik weer eens een fotokuiertje gemaakt op de heide in de noordwesthoek van het Weinterper Skar …
Langs de zuidelijke rand van de heide ligt een kwetsbaar stukje blauwgrasland. Het kan niet missen: dit gebied mag net als het blauwgrasland elders in het Weinterper Skar niet worden betreden …
Met een vlagerige wind werden afwisselend grijze en wollige witte wolken voortgedreven, in de verte bouwde zich een mooie cumulustoren op. Kortom: het was genieten op de hei …
Daar waar het pad over een wat hogere rug in het landschap loopt, ligt het er mooi droog en zanderig bij. Verderop zou het zeker in deze natte zomer heel anders zijn, zo bleek al snel …
Midden op de hei lagen drie van de heideschapen die het gebied begrazen vlak naast het paadje rustig te herkauwen. Ze keurden me nauwelijks een blik waardig …
Om me ook in lang gras maar zo goed mogelijk te wapenen tegen teken, draag ik sinds kort laarzen tijdens dergelijke fotokuiertjes. Dat kwam vandaag ook om andere reden wel goed uit, want het pad was her en der knap nat …
Zo nu en dan brak het zonnetje even door. Dat was ook het geval toen ik bij het Pieter Postma bankje arriveerde, dat maakte mijn verblijf bij dit welverdiende rustpunt extra aangenaam …
Morgen wat heideblauwtjes die ik na de pauze voor de camera heb gehad.
Een gemiste kans, anders kan ik het niet noemen …
Het poollicht is afgelopen nacht helaas aan mijn neus voorbij gegaan. Terwijl de poollichtmeters en -grafieken gisteravond de hele avond onrustig bleven, voelde ik het al een beetje aankomen … Uitgerekend op het moment dat ik het absoluut niet kon gebruiken, viel die onnoemelijk zware deken van vermoeidheid gisteravond weer over me heen. Met pap in de benen ben ik rond middernacht nog even naar buiten gelopen. Het was kraakhelder … heel even heb ik nog overwogen om naar de duistere vlakte in de buurt van Smalle Ee te rijden, maar ik durfde het niet aan …
In de loop van de nacht en ochtend verschenen de eerste poollichtfoto’s van Friese bodem op Twitter en elders op internet. De eerste, tevens één van de mooiste, was afkomstig van tijdelijk oud-collega Peter Elzinga, die deze prachtige noorderlichtfoto heeft gemaakt bij Holwerd. Ook vanuit de Kop van Overijssel was het poollicht afgelopen nacht te zien, deze fraaie foto van het noorderlicht is bij de Belterwiede gemaakt door Eric van ’t Zand …
Voor mij zit er niets anders op dan uithuilen, uitrusten, en dan maar weer gewoon door te gaan … kloteziekte!
De fase van het uithuilen heb ik intussen al achter de rug. Uitgerust ben ik echter nog niet, integendeel, ik heb zojuist ruim 10 minuten staan filmen in de tuin. En ik verzeker je dat het vermoeiend is om een onderwerp scherp in beeld te houden met de macrolens. Op de groene afvalcontainer zat een lieveheersbeestje dat grote problemen had om zijn vleugels op te vouwen, het beestje bleef maar pompen vouwen. Het filmpje is voor later, voor nu laat ik het bij een foto …
Zo, en nu rusten!
We hebben een nogal koele en bewolkte zomer in Nederland tot nu toe …
We have a rather cool and cloudy summer in the Netherlands untill now …
Vorige week zaterdag hadden we eindelijk eens enige tijd een vriendelijke ‘open’ lucht …
For a change we had a friendly and ‘open’ sky last Saturday …
’s Middag heb ik deze fotoserie gemaakt bij een vennetje in het Weinterper Skar (kaartje Google Maps) …
That afternoon I made these shots near a small lake just south of the town where I live (map Google Maps) …
Een moment en een plaats om even lekker weg te dromen …
A moment and a place to dream away for a while…
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...
Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!
Afanja's Weblog 