Het is een wondere wereld. Toen ik vorige week zaterdagmiddag met Jetske op en rond het ijs stond te fotograferen kwam de maximumtemperatuur uit op -1,2 ºC. Vandaag wordt een maximumtemperatuur van ca. 15 ºC verwacht. Kortom: het lijkt wel voorjaar. Desondanks ga ik nog even door met de foto’s van die zonnige en gezellige ijsdag …
Tegen het middaguur kwamen we bij het ijs aan. En hier begint het allemaal mee als je als schaatsers eenmaal bij het ijs bent aangekomen: de schaatsen onderbinden …
Vanuit de richting van de Headamsbrug naderden af en toe groepjes schaatsers. Waar zij precies waren opgestapt werd me niet helemaal duidelijk. Wel moesten ze om verder te kunnen schaatsen richting Earnewâld een stuk klunen. Voor wie behoefte had aan een warme versnapering stond er een koek en zopie …
Terwijl we een stukje langs het ijs liepen, viel deze jongeman me op. Zo te zien had hij net nieuwe schaatsen en keek hij nog eens even of alles goed zat …
Zonder dat het over hem hadden gehad, hielden Jetske en ik hem enige tijd later allebei een tijdje in de zoeker, want was hij geconcentreerd bezig …
Maar niet iedereen was geconcentreerd en serieus bezig. Er werd niet alleen geschaatst, maar ook gezellig gewandeld op deze prachtige ijsdag …
Oud en jong gaf acte de présence, de één met een muts, de ander heel verstandig met een helm. Junior had de slag al goed te pakken op zijn moderne houtjes. Die is een volgende keer aan zijn eerste noren toe …
Zij leek in gedachten verzonken, maar ging met vaste tred voorwaarts …
Dat had hij misschien ook beter kunnen doen … Ik hield hem al een tijdje in de gaten, want ik zag al van verre aankomen wat er uiteindelijk zo ongeveer zou gebeuren …
Na enige tijd besloten we een stukje verderop te kijken, op naar de Jan Durkspolder en de Leijen. Maar dat kan nog een paar dagen duren. Morgen gaan we even spelen met licht en een ijzig handje in de tuin …
– wordt vervolgd –
Zoals de meeste volgers inmiddels weten, is de Ecokathedraal door het jaar heen altijd al één van mijn favoriete plekjes om foto’s te maken. Maar met wat sneeuw wordt het er nog veel mooier. Vaak geven sierlijke sneeuwrandjes de gestapelde bouwwerken extra cachet.Maar kom, we gaan op pad.
Van feeërieke sneeuwrandjes zoals ik ze hier in het verleden wel heb gezien, is na de sneeuwjacht wat minder sprake. De wind heeft meer dan anders bepaald waar sneeuw zich mocht ophopen en waar het voortdurend werd weggeblazen …
Even een kijkje van dichterbij, want de tussen de spleten geblazen sneeuw levert hier wel sierlijke dunne randjes op, zoals ik ze graag zie …
Korte tijd later leek de sneeuwjacht even pauze te houden. Dat was voor mij het moment om alvast even datgene te doen wat ik nooit oversla, wanneer er sneeuw ligt … Even lekker blootsvoets een kuiertje in de tuin maken. Dat heb ik eigenlijk altijd al een fijne activiteit gevonden. Maar sinds ik in 2004 de diagnose MS heb gekregen, vind ik vooral de warmte-tintelingen achteraf nog veel lekkerder …
Rond elf uur ’s avonds was dit het beeld van de situatie rond de vijver. Aan de vloeiende lijnen in de sneeuw is mooi te zien dat het oppervlak voortdurend glad gestreken werd door de harde wind. Ook de vijver is bedekt met een laagje sneeuw, dat daar meteen in een vieze drab verandert. Het luchtpompje houdt een mooi rond wak open …
Maandagochtend lag de tuin er zo bij. De sneeuw bood vanwege de harde wind en het kleine formaat van de vlokjes nog steeds nauwelijks enige tekening. De meeste sneeuw was tot duintjes bijeen gewaaid op het terras en in het achterste deel van het paadje. Het paadje dat langs de vijver naar achteren leidt, was mooi schoon gewaaid. Daar waren de voegen tussen de tegels mooi te zien …
Gistermiddag hebben Aafje en ik nog even een ritje door het sneeuwrijke lage midden van Fyslân gemaakt. Onderweg besloot ik o.a. even een tussenstop te maken bij de spoorbrug Grou over het Prinses Margrietkanaal. Na alle ijspret van gisteren deed het me pijn in ’t hart, maar we hadden geen beter moment kunnen treffen. Er naderde net een klein konvooi van twee ijsbrekers en twee vrachtschepen die zich door het ijs ploegden …
En vandaag kwam er met 
Op mijn weblog houdt de winter voorlopig nog wel even aan. Ik heb als kind van de winter weer een fantastische week gehad, waarin ik meer dan 1100 foto’s heb gemaakt. Al hetgeen hierboven kort is weergegeven, zal hier de komende tijd nog uitgebreid voorbij komen. De liefhebbers van voorjaar en zomer zullen het geduldig moeten uitzitten of voorlopig hun heil elders zoeken … 😉
Afanja's Weblog 