Tagarchief: merel

De merel lust wel ’n druifje

Geplaatst op door

We werden hier vanmorgen opnieuw wakker met een paar centimeter sneeuw. Meneer merel leek wat sneu te kijken, toen ik eerst de auto sneeuwvrij maakte om naar de fysiotherapie te gaan. Voor het strooien van voer voor hem en zijn vriendjes had ik eerst nog even geen tijd …

meneer merel staat op de rand van het besneeuwde vogelbad

Pas na de koffie had ik vandaag tijd voor onze zo vermakelijke tuingasten. Meneer merel was intussen niks tekort gekomen, Aafje had het laatste trosje waar nog enkele druiven aan zaten voor hem op het terrastafeltje gelegd. Daar wist hij wel raad mee, want meneer merel lustte nog best een druifje …

meneer merel lust nog wel een druifje (1)
meneer merel lust nog wel een druifje (2)
meneer merel lust nog wel een druifje (3)

Wij maken ons zo meteen eens op voor een ritje door besneeuwd. Hopelijk komen we Sinterklaas onderweg ergens tegen. In dat geval zou het wel eens laat kunnen worden. Daarom wens ik jullie nu alvast een gezellige avond, met of zonder sinterklaasfestiviteiten.

Rond het vogelbad

Geplaatst op door

Ik heb mezelf altijd een ‘kind van de winter’ genoemd. Het kon me niet koud genoeg worden, ik heb altijd van ijs en sneeuw gehouden. Vandaag de dag voel ik me nog steeds een ‘kind van de winter’, ik heb alleen wat meer tijd nodig om aan de kou te wennen. Als gevolg van de MS is mijn inwendige thermostaat helaas defect geraakt. Dat betekent dat ik ’s zomers meer tijd nodig heb om aan hitte te wennen en ’s winters heb ik meer tijd nodig om aan kou te wennen. De afgelopen dagen ben ik daarom nog niet verder gekomen dan de tuin …

Daar is het voor de vogels ook wennen aan de licht winterse omstandigheden. Voer is er genoeg voor ze hier, dat is het probleem niet. Ze moeten alleen hun bad missen, terwijl daar tot halverwege deze week dagelijks door diverse vogels gebruik van gemaakt werd. Om te voorkomen dat ze er bij lichte dooi toch een duik in nemen, heb ik er gisteren een steen in gelegd. De mussen en mevrouw merel keken er eerst wat vreemd tegenaan, maar ik geloof dat ze de boodschap wel hebben begrepen …

Vanmorgen lag er een heel dun laagje minuscule ijskorreltjes in de tuin. Intussen ligt de temperatuur rond het vriespunt. Straks maar eens een laagje lauw water rond de steen gieten, dan kunnen de vogels hun snaveltjes er weer in dippen als ze daar behoefte aan hebben …

Een kleine zielepoot

Geplaatst op door

De laatste tijd zagen we weer regelmatig een merel met een snavel vol voedsel in de tuin. Soms werd er hier in de border wat gevonden, maar vaker zag ik een merel een tussenlanding maken op de deur van de schutting achter in de tuin. Waar ze vervolgens naar toe gingen, was lang onduidelijk, maar ik had er wel zo mijn gedachten over …

Afgelopen weekend werd ik bevestigd in het idee dat ze via een omweg ongezien naar de klimop naast de vijver vlogen. Van achter de pergola zochten ze zich daarna door de klimop lopend een weg naar het nestje. Zondagavond zag ik dat er achter de vijver een jonge merel werd bijgevoerd door een van de ouders. Maandagochtend ontdekte ik een tweede jonge merel, die zat weggedoken tussen een emmer en een grote bloempot achter de fietsberging …

Ik vond dat hij er niet lekker bij zat, maar ik besloot hem een tijdje te observeren en af en toe een foto te maken. Op een bepaald moment zag ik hem moeizaam naar een ander plekje gaan. Lopen was het niet te noemen, want hij kukelde bij vrijwel elk stapje om. Hij leek een gebroken of ontstoken pootje te hebben. Omdat ik al die tijd geen van de ouders had gezien, besloot ik de Fûgelhelling (de Wildopvang voor Noord-Nederland) te bellen. Na mijn omschrijving van de situatie mochten we het diertje wel bij hen brengen. Zo gezegd, zo gedaan. Hopelijk kunnen ze het beestje helpen toch nog een mooie grote merel te worden …

Meneer Merel breekt ’t ijs

Geplaatst op door

Op 9 februari lag er ’s ochtends tegen twaalven nog een laagje ijs in de vijver. Dat was voor meneer Merel, die even in bad wilde, een lelijke tegenvaller. Twee jaar geleden was ik er getuige van, dat er eind februari een konvooi met twee ijsbrekers nodig was om de scheepvaart op het Prinses Margrietkanaal gaande te houden. Deze kleine merel stond er alleen voor om het ijs te breken …


Al die tijd stond ik met de camera op het statief op nauwelijks 3 meter afstand van de merel aan de andere kant van de vijver. Hij ging rustig zijn gang en liet daarbij mij mijn eigen ding doen …

Met merels die zoveel vertrouwen in me hebben, ga ik ervan uit dat we ook dit voorjaar weer jonge merels in de tuin mogen begroeten.

Geritsel in ’t gebladerte

Geplaatst op door

Terwijl ik vorige week donderdag rond het middaguur nog wat foto’s van het smeltende ijs in de vijver stond te maken, hoorde ik plotseling geritsel in het bladerdek in de tuin …


Toen ik opkeek in de richting van het geluid, zag ik dat een merel een meter of drie verderop naarstig op zoek was naar wormen of insecten onder de bladeren …


Een tijdlang scharrelde de vogel daar wat rond, daarna liep hij om een grote pol siergras heen in de richting van de vijver. Even leek hij te twijfelen, wat is er met dat water …? leek hij te denken …

Een moment later liep hij toch nog een stukje verder en ging op de kei in het water staan. Gelukkig stond al die tijd mijn camera al op het statief …

– wordt vervolgd

Terugblik mei 2022

Geplaatst op door

‘In mei leggen alle vogels een ei,’ zo luidt het gezegde. Wel, dat deden ze bij ons in de tuin ook. Een koolmezenpaartje was in het nestkastje getrokken om daar een nestje jongen groot te brengen. En ook de merels hadden het er nog steeds druk mee, ze waren al snel aan de tweede leg begonnen …


Mei begon met vrij koel, maar rustig weer. Mooi weer om weer eens een kijkje in de Ecokathedraal te nemen. Daar sloeg de vermoeidheid ondanks het koele weer al snel weer toe, daarom heb ik me in de periode daarna vooral beperkt tot het fotograferen in de tuin en bij de ijsvogels. Daar vermaakte ik me elke keer prima. Nadat meneer IJsvogel voor de zoveelste keer een lekker visje aan zijn vrouwtje had overgedragen, mocht ik half mei zelfs getuige zijn van een paringssessie …

Zoals al eerder gezegd, kende mei een tamelijk koele start. De temperaturen gingen de eerste helft van de maand wat op en neer. De maximumtemperatuur lag meestal tussen de 15 en 20°C, daarna volgde een warme week. Nadat de maximumtemperatuur er twee dagen heel dicht tegenaan hadden gezeten, kon ik op 18 mei met precies 25°C de eerste zomerdag noteren. In de laatste decade zakten de maxima terug tot rond de 15°C, maar dat kon niet voorkomen dat mei een warme maand was. Met 51 mm viel er een normale hoeveelheid neerslag in ons tuintje …

Terugblik januari 2022

Geplaatst op door

Met voorlopig alleen groezelig grijs weer in het vooruitzicht zie ik van fotokuiers voorlopig weinig komen. Mijn beweging pak ik wel in de tuin en op de hometrainer. Na een software-update kan ik daarmee m.b.v. de iPad over de hele wereld diverse fietstochten simuleren. Dat visuele aspect maakt de hometrainer ineens weer een stuk aantrekkelijker.

Het weblog zal voorlopig in het teken staan van een terugblik op 2022, te beginnen met de maand januari. Die maand begon verrassend goed en mooi. Tijdens mijn eerste ritje in het nieuwe jaar kwam ik meteen langs een sprong foeragerende reeën …


Verder was het niet echt een spannende maand. Van winterweer was met slechts 3 keer lichte nachtvorst geen sprake. Het enige ijs was in het vogelbadje in de tuin te zien. Daar en in de vijver ontplooiden de merels al verrassend veel activiteit. Mem (moeder voor niet-Friestaligen) ontplooide veel minder activiteit. Na een val in huis kwam ze in oktober 2021 in het ziekenhuis terecht. Terug naar huis bleek al snel geen optie te zijn, maar met het nodige geluk kwam er begin 2022 een plekje vrij in een verzorgingstehuis in Drachten. Daar heeft ze intussen helemaal haar draai gevonden. In fotografisch opzicht werd de maand afgesloten met een aantal nonnetjes en een prachtige bijzon …

mist in de Jan Durkspolder
ijs was alleen in het vogelbad te zien
mevrouw merel neemt een bad
mem heeft een fijn nieuw plekje
nonnetjes in de Jan Durkspolder
een mooie langdurende bijzon

Met uitzondering van 33 mm regen op 2 januari kende de maand in weerkundig opzicht geen uitschieters. In totaal viel er in januari 2022 87 mm regen in onze tuin. Dat is ca. 30 mm meer dan het langjarig gemiddelde, dat verschil zat dus in die ene dag. Met maar 3 echt zonnige dagen was het een saaie en grijze maand. De gemiddelde temperatuur kwam uiteindelijk uit op 5,1°C, ruim 3 graden warmer dan het lokale langjarig gemiddelde in januari over de periode 1971-2000 …