In de 17-delige serie “De lange witte winter” wordt m.b.v. foto- en videomateriaal een beeld geschetst van de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân. Ieder filmpje duurt ongeveer 10 minuten …
Deel 3 is getiteld “Een eerste pak sneeuw” en speelt zich af op 17 december 2009. Toen we ’s ochtends de gordijnen openden, lag er bijna 40 cm sneeuw, en daar zou het niet bij blijven, want het sneeuwde nog geruime tijd door. Na beelden van de tuin volgt een kleine rondgang door de Drachtster woonwijk De Drait, die o.a. langs het gelijknamige gemaal aan het riviertje de Drait voert …
“De lange witte winter” kan op volledig scherm in HD kwaliteit worden bekeken.
De winter heeft ons de rug toegekeerd, en dat is een slechte zaak in de aanloop naar de Kerst. Maar niet getreurd, ik doe mijn best om de winterstemming er in te houden. Vandaag deel 2 van de serie “De lange witte winter” over de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân …
Deel 2 is getiteld “De winter doet zijn intrede” en speelt zich af van 14 t/m 16 december 2009.
Na een rustige, overwegend bewolkte eerste helft van de maand, werd het vanaf half december echt winter. Op 14 december bleef het voor het eerst de hele dag vriezen, zodat ik een eerste ijsdag kon noteren. In de dagen daarna waren natuur en landschap getooid met een laagje rijp, dat vanwege mist en bewolking maar niet echt wilde sprankelen.
Op de avond van de 16e december begon het rond 21:00 uur te sneeuwen, en het bleef sneeuwen … uren achtereen …
“De lange witte winter” kan op volledig scherm in HD kwaliteit worden bekeken.
Volgende week zondag Woensdag aanstaande deel 3: “Een eerste pak sneeuw”.
Jongens, wat hebben we een prachtig begin van de winter meegemaakt de afgelopen dagen. Jammer dat het inmiddels weer voorbij is, maar de winter is nog lang, wie weet wat ons nog te wachten staat in de komende maanden …
Om toch nog wat in de winterstemming te blijven, begin ik vandaag met de serie “De lange witte winter”. In deze serie neem ik jullie m.b.v. foto- en videomateriaal mee terug naar de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân. Ieder filmpje duurt ongeveer 10 minuten…
Deel 1 is getiteld “Een groen en blauw begin” en speelt zich af op 1 december 2009, het begin van de meteorologische winter. De toeschouwer wordt op die stralende dag meegenomen langs fraai spiegelende sloten, een gigantisch glinsterend spinnenweb, dat door duizenden spinnetjes over een heel weiland is uitgespannen en een fenomenaal mooi blauw uur aan het Nannewiid. Deel 1 eindigt met dreigende wolken, die mooi worden weerspiegeld in een van de vennetjes in het Weinterper Skar. “De lange witte winter” kan op volledig scherm in HD kwaliteit worden bekeken …
Volgende week zondag deel 2: “De winter doet zijn intrede”.
Gisteravond waren we te gast op een 25-jarig huwelijksfeest. Daar had ik me de afgelopen dagen terdege op voorbereid door mijn benen tot rust te manen en even geen fotokuiertjes te maken. Als gevolg daarvan kon ik me aan het begin van de avond fris en fruitig in het feestgedruis storten. Ik voelde me zelfs zo fit, dat ik op enig moment spontaan besloot om ter herinnering aan het feest wat video-opnamen te maken voor de jubilarissen, de camera lag tenslotte toch in de auto …
Maar ja, als ik daar dan eenmaal mee begin, dan is het hek natuurlijk weer van de dam. Het gevolg daarvan is dan weer dat ik me van pakweg 21:30 uur tot middernacht regelmatig in allerlei bochten heb gewrongen om wat afwisselende videoshots te kunnen maken. Voeg daarbij dat er in een volle en luidruchtige feestzaal enorm veel prikkels binnenkomen die allemaal verwerkt moeten worden, dan zal duidelijk zijn dat ik mijn portie wel weer even heb gehad …
Vandaag en morgen even geen gefladder, fotokuiertjes zitten er even niet in en ook een volle blogronde laat ik even achterwege. Maar dat is het wel weer waard, want het was een enorm gezellige avond. En mijn activiteiten leveren voor het bruidspaar t.z.t. vast wel een half uurtje aan leuke herinneringen op.
Zo, en nu ga ik eens even lekker zitten wegdommelen bij een vast weer oersaaie tijdrit in de Tour de France. 🙂
Het was vanochtend zo waar droog hier, en dus heb ik weer eens een tijdje met de camera in de tuin rond gestruind. Het meeste interessante onderwerp dat ik op mijn pad aantrof, was de larve van een lieveheersbeestje …
Zowel de larve als het volwassen lieveheersbeestje eten heel veel bladluizen, het volwassen diertje eet wel 100 bladluizen per dag. Iedere bladluis die het lieveheersbeestje tegenkomt staat op het menu. Zo eten ze verschillende soorten en hebben ze een gevarieerd kostje …
Omdat deze kleine veelvraat geruime tijd op een geschikt plekje bleef rond scharrelen, heb ik ook nog maar even een ruim twee minuten durend filmpje van het beestje gemaakt. Zoals gebruikelijk is het weer een HD-filmpje, zodat het op volledig scherm bekeken kan worden …
Op weg terug naar huis heb ik maandagmiddag nog even een tussenstop gemaakt bij de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder.
De meeste vogels zaten een eind bij de vogelkijkhut vandaan, maar dichterbij scharrelde een foeragerende kievit rond. Die heb ik een tijdje gevolgd om wat video-opnamen te maken. Let vooral op het trillende pootje, waarmee hij zijn prooien (wormen, larven, insecten) in de modder in beweging brengt, waarna hij ze vliegensvlug naar binnen werkt …
De mensen die hier (vrijwel) dagelijks even om het hoekje kijken, zullen zich herinneren, dat ik half januari samen met mijn maat Johan onder andere een fotosessie heb gehad op de oever van het Tjeukemeer. De foto’s die dat heeft opgeleverd, zijn voor een deel hier en hier te zien. Tot zo ver niets aan de hand …
De rijen met paaltjes waren in combinatie met het zacht golvende water ook wel interessant voor wat video-opnamen, maar we hadden geen van beiden een statief meegenomen. Omdat ik wel mijn ca. 10 cm hoge flexibele driepootje bij had, plaatste ik dat met mijn camera erop op het talud. Een paar maal verplaatste ik het geheel wat en zoomde ik waar nodig wat in of uit. Ook dat verliep allemaal prima, totdat ik uiteindelijk behoedzaam neerknielde om camera en ministatief weer op te pakken …
Net toen ik mijn camera vastpakte, schoot mijn linkervoet onder me weg, omdat ik hem blijkbaar net op een ijzig stukje asfalt had neergezet. Ik viel op mijn gat en gleed angstwekkend dicht naar het water toe, gelukkig kon Johan me nog net letterlijk en figuurlijk in mijn kraag grijpen om erger te voorkomen. Op mijn beurt kon ik nog net op tijd mijn camera weer grijpen, voordat die te water zou raken. Afgezien van een paar vlekken in mijn broek en jas, en een geschaafde linkerhand leek de schade in eerste instantie alleszins mee te vallen. We konden er wel om lachen, want we zijn allebei wel wat gewend als het om soortgelijke ongelukjes gaat … 😉
Pas enige dagen later ontdekte ik tot mijn schrik, dat er op alle foto’s die ik sindsdien had gemaakt, en waarop een egaal vlak zoals b.v. een strakblauwe lucht te zien was, een vrij grote donkere vlek zat. In eerste instantie dacht ik dat er wellicht een vlek op de lens zat, maar omdat poetsen geen effect had, heb ik me maar tot een deskundige gewend. Die kwam tot de conclusie dat de sensor waarschijnlijk beschadigd was geraakt bij de val van de camera, en dat reparatie wel eens duurder zou kunnen zijn dan de aanschaf van een vervangende camera …
De vlek was op veel foto’s vrij makkelijk weg te poetsen, maar met video’s lukte dat helaas niet. Ondanks enkele minpuntjes zoals de toch wel grote ruisgevoeligheid, heb ik in de afgelopen 2,5 jaar toch veel plezier van de Canon Powershot SX1 IS beleefd. Vele honderden foto’s en tientallen filmpjes heb ik er mee kunnen maken. Nu ik er geen strakke video-opnamen meer mee kan maken, is het doek helaas gevallen voor deze trouwe metgezel. De video “Oan’e Tsjûkemar” (Aan het Tjeukemeer) is dan ook de laatste bezienswaardige video die ik met de Canon Powershot SX1 IS heb kunnen maken. Ik zou zo zeggen, ga er maar eens even lekker voor zitten (voor het beste resultaat wel even inschakelen op de hoogst mogelijke kwaliteit)…
Afanja's Weblog 