Bij ’t eind van de Hoofdweg

Na ons bezoek aan ‘de Tigerstelling’ zijn we tot voorbij Oosterend gereden. Daar staat aan het eind van de Hoofdweg een gedenksteen ter herinnering aan de aanleg van deze 14,5 km lange weg in 1910 …

170603-1501x

Over de dijk in de richting van het Wad lopend, kwamen we langs een paar vrolijk ‘bloeiende bulten’ en een weiland waar wat schapen liepen te grazen, terwijl anderen wat lagen te chillen in de schaduw van een boerenwagen …

170603-1504x

Nog een klein stukje lopen langs de groepsaccommodatie ‘de Wierschuur’ …

170603-1505x

Even doorzetten nog, en dan strekt het Wad zich voor onze voeten uit …

170603-1507x

– wordt vervolgd –

Rustdag aan ’t Wad

Op dag 3 liet mijn lichaam ’s ochtends bij de koffie al weten dat het misschien beter was om het vandaag eens even rustig aan te doen. Mijn buik hield zich tot dat moment gelukkig wonderlijk rustig, maar de strandwandelingen van de voorgaande dagen hadden hun sporen wel in mijn bovenbenen achtergelaten …

170603-1604x

Zoals de meteorologen ons hadden beloofd, hadden de grijze wolken intussen plaats gemaakt voor een lekker zonnig weertype met alleen boven het vasteland nog wat wolken. Dat maakte goede raad in dit geval niet zo duur. Ik stelde voor om het overdag inderdaad maar rustig aan te doen, zodat we ’s avonds hopelijk met z’n drieën naar het strand zouden kunnen om te genieten van de zonsondergang …

170603-1603x

Dat leek Aafje en Jetske een prima plan. Omdat zij van mening waren dat ze nog wel wat beweging konden gebruiken, stelden ze voor om samen een wandeling te maken. En zo geschiedde het, dat ik me rond het middaguur lekker op het terras nestelde om in alle rust te genieten van het mooie weer en het uitzicht op het Wad in de verte, terwijl de beide vrouwen genoeglijk keuvelend op pad gingen …

170604-1956x

Tegen half tien vertrokken we ’s avonds naar het strand om weer eens een zonsondergang aan zee mee te maken. Bij aankomst leek het bijna te helder te zijn voor een mooie kleurrijke zonsondergang, maar dat bleek een half uurtje later gelukkig mee te vallen …

170531-2130x

Jetske nam meteen positie in bij een vreemd en roestig, maar vanuit fotografisch oogpunt alleszins interessant object …

170531-2142x

Zelfs Aafje begon te fotograferen, dat maak ik niet zo vaak mee …  😉

170531-2138x

Nadat ik mijn eerste plaatjes had geschoten, ging ik er eens goed voor zitten op mijn strategisch opgestelde zetel …

170531-2133b1-jetskex

Op weg naar Terschelling

Na afloop van een warm en zonnig weekend, waarin in ons tuintje voor het eerst dit jaar de tropische 30 graden werd bereikt, was het grijs en kil toen wij maandagochtend 29 mei rond 9:20 uur in haven van Harlingen aan boord rolden van de MS Friesland. Jawel, voor het eerst rolden we eens aan boord van een veerboot naar één van de Waddeneilanden …

170605-1427x

Toen Aafje vorig jaar oktober voorstelde om in juni een week naar Terschelling te gaan, heb ik daar meteen mee ingestemd, maar wel onder de voorwaarde dat we de auto mee zouden nemen. Tot nu toe waren we altijd gewend om fietsen te huren op de Waddeneilanden, maar dat was me de vorige keer op Terschelling slecht bevallen …

170529-0948x

Na twee ritjes op een e-bike die nauwelijks enige ondersteuning bood, hebben we indertijd op de laatste dag van ons verblijf alsnog een auto moeten huren om het strand te kunnen bereiken en nog wat van het eiland te kunnen zien. Dat zou me niet nog eens overkomen …

170529-0951x

Met mijn in oktober nog niet te voorziene buikklachten en de daarmee gepaard gaande achteruitgang van mijn conditie kwam de auto op het eiland nu helemaal goed van pas. En pas als je zelf met de auto inscheept, zie hoeveel auto’s er elke keer op zo’n veerboot mee gaan …

170529-0952x

Het vertrek was weliswaar grijs en kil, maar eenmaal op open zee begon het wolkendek te breken en maakte de grijze grauwsluier plaats voor een veel vriendelijker licht …

170529-1104x

Tegen het middaguur bereikten we Terschelling en kon de vakantie echt beginnen …

170605-1155x

Een vergeefse poollichtjacht

Het werd nog best gezellig nadat ik gisteravond tijdens mijn poollichtjacht tegen 23:00 was neergestreken op één van de bankjes op de zeedijk bij Paesens Moddergat. Bij het monument stond een groepje poollichtjagers en ook aan de voet van de zeedijk stonden een paar fotografen bij de oude palenrij, verder werd de dijk regelmatig beklommen door passanten die ook even een kijkje kwamen nemen en wel even een praatje wilden maken.

Poollicht kregen we er echter niet te zien. De nog bijna volle maan stortte een zee van licht uit over het Wad, maar wat belangrijker was: het magnetisch veld bleef noordelijk gericht, waardoor het poollicht te zwak bleef om tot onze contreien door te dringen. En dat terwijl het magnetisch veld donderdag wel keurig zuidelijk was bij de veel zwakkere impact van de M-flare. En zo blijft het elke keer weer tot het laatste moment afwachten of een kans op poollicht in onze regionen ook echt tot poollicht zal leiden …

140912-2312x

Op een paar plaatsen aan de Friese Waddenkust en op Terschelling werd wel fotografisch poollicht vastgelegd, enkele foto’s daarvan zijn te zien op de site van Omrop Fryslân. Waar ik al bang voor was, werd afgelopen nacht bevestigd: mijn huidige camera is voor dit werk absoluut niet geschikt, want op mijn foto’s zijn slechts de lichtjes van de Waddeneilanden en Lauwersoog te zien. Fotografisch poollicht is in feite hetzelfde als visueel poollicht, het enige verschil is dat een camera een lange sluitertijd aan kan dan je ogen, en dus die kan meer licht opvangen en daarom toch poollicht weergeven. Maar ja, mijn camera heeft helaas een maximale sluitertijd van 15 seconden en sterke beperkingen m.b.t. de ISO-waarden.

Enfin, het was in elk geval weer een spannende poollichtjacht. En als mijn lijf en leden het toelaten, ga ik bij een volgende kans zeker weer op pad, want ooit zullen we toch ook hier weer een visueel spektakel zoals in oktober 2003 te zien krijgen. En misschien moet ik maar eens een crowdfundingactie starten t.b.v de aanschaf van een gedegen spiegelreflexcamera …  😉

’t Wad op zeeniveau

Nadat ik het Wad bij Zwarte Haan een tijdje had bekeken vanaf de dijk, ben ik nog even afgedaald naar zeeniveau …

140805-1351x

De slenk ziet er vanuit dit perspectief ineens heel anders uit …

140805-1348x

Aan de overkant van de slenk grazen een paar schapen en in de verte kunnen we nog net de koeien ontwaren …

140805-1349x

Er dobbert een meeuw op het wateroppervlak …

140805-1352x

Verder is het rustig hier op het Wad … heel rustig en leeg …

140805-1356x

Helemaal stil en verlaten was het echter niet, de zonnende dame en haar gezelschap vallen hier toch wel op, want zoveel badgasten komen hier normaal gesproken niet …

140805-1357x

En daar komt pa met de kinderen terug van hun Wadwandeling. Dit soort avonturen is echter niet helemaal zonder risico. De vorige keer dat ik hier bij Zwarte Haan was, hoorde ik op weg terug naar huis bij Omrop Fryslân dat de hulpdiensten waren uitgerukt voor een vrouw, die bij Zwarte Haan op eigen initiatief en gelegenheid het Wad was opgewandeld en daar werd overvallen door het opkomende water …

140805-1359x

En dan is het tijd om de blik weer op het vasteland te richten, waarboven intussen meer en meer wolken werden gevormd en samengepakt …

140805-1400x

Ik beklim de dijk weer om mijn rit langs het Wad nog een stukje te vervolgen …

140805-1401x

Morgen plaats ik in het kader van Skywatch Friday een paar actuelere foto’s, en dan zien we in het weekend wel verder …

Aan d’and’re kant ligt Ameland

Zo, de broodjes zijn op, de benen hebben hun rust gehad, tijd om weer even in beweging te komen …

140805-1333x

We nemen even een kijkje bij dat vreemde uitkijkpunt aan de buitenzijde van de dijk. Vermoedelijk heeft dit iets te maken met het H.G. Miedemagemaal dat hier aan de landzijde van de dijk staat, en dat zorgt voor de afwatering van het Bildt in de Waddenzee …

140805-1336x

Voor mij is het gewoon een prachtig uitzichtpunt, waar je je – bijna aan het eind van de wereld – even los voelt komen van de aarde …

140805-1338x

Maar het is nog niet niet helemaal het eind van de wereld … als je goed kijkt, dan zie je aan de overkant nog net heel vaag de rood-witte vuurtoren van Ameland staan …

140805-1345x

In de verte zweven zeilboten voorbij, dichterbij zien we het niet zo gek veel voorkomende fenomeen van de spelende mens op het Wad …

140805-1406x

Draaien we de blik wat naar rechts, dan zien we opnieuw het buitendijks grazende vee, maar het ging me hier om het patroon van de paaltjes in het land …

140805-1341x

Morgen dalen we nog wat verder af, en zetten we hier even voet op het Wad …

De warmte voorbij

“Als ik jullie een advies mag geven, en dat mag ik als behandelend arts op zijn tijd best eens doen, dan raad ik je aan om maar niet meer op vakantie naar Zuid-Frankrijk te gaan,” luidde één van de adviezen van mijn neuroloog, nadat hij in oktober 2004 de diagnose MS bij me had gesteld. “Als je met MS de warmte gaat opzoeken, dan is dat in zekere zin vragen om problemen,” voegde hij er aan toe …

140728-1213x

Dat advies hebben we meteen ter harte genomen. We hebben nog eenmaal een heerlijk weekje aan de Franse noordwest kust doorgebracht, en verder zijn we steeds in eigen land gebleven. Sindsdien heb ik vrijwel ieder jaar wel eens last gehad van de warmte, maar tot dit jaar bleef dat eigenlijk steeds beperkt tot één of twee dagen achtereen. In deze warme zomer van 2014 heb ik nu al ruim drie weken aan één stuk last van de warmte. Als gezond mens kun je je niet voorstellen hoe warmte en vermoeidheid je geleidelijk weten te slopen door je ledematen te vullen met lood en je hoofd te voorzien van wollige mistflarden …

140728-1408x

Gelukkig zijn de scherpste kantjes er intussen wel vanaf, maar voordat de warmte mijn lijf echt heeft verlaten, zijn we nog een kleine week verder, vrees ik, want zodra ik gisteren een lange broek aan had, leken mijn bovenbenen weer in brand te staan. Toch wil ik nu maar proberen om de draad van het bloggen maar weer voorzichtig op te pakken, want als ik dat niet doe, dan bestaat de kans dat ik van vermoeidheid afglijd naar luiheid, en dat wil ik koste wat ’t kost zien te voorkomen …

140801-1436x

Van echte fotokuiers zal eerst nog wel niet veel terechtkomen, daarvoor ontbreekt me nog de kracht. Daarom zal ik hier eerst wat foto’s de revue laten passeren, die ik in de afgelopen weken heb gemaakt. Ik heb namelijk niet alleen maar in mijn hangmat en voor de buis gehangen. Op verschillende warme dagen ben ik in de auto gestapt om een ritje te maken en even ergens op een lommerrijk plekje aan de waterkant te zitten. Daarnaast heb ik een paar wat langere ritten gemaakt om te kijken naar de oogstwerkzaamheden op de Friese klei en even uit te waaien langs het Wad. En ik heb zelfs in de buurt van een bankje of een picknicktafel her en der wat macrofoto’s kunnen maken. Dat alles en meer hoop ik hier de komende tijd voor het voetlicht te brengen …

140805-1314x