Een beetje boerensloot wordt momenteel gesierd met de vrolijk oplichtende zonnetjes van de dotterbloemen …
Ook in ons vijvertje doet de dotterbloem het weer goed, zodat het er ook daar weer kleurig en fleurig uitziet …
Tagarchief: waterkant
De lichtval doet ’t (of niet …)
De eerste kievit die ik dit jaar heb kunnen kieken, had ik eigenlijk ook wel naar zwart-wit kunnen omzetten. Deze op het eerste oog simpelweg zwart-wit getekende weidevogel met zijn sierlijke kuif heeft in het juiste licht een prachtig verendek met een palet aan kleuren, die je vaak tegemoet stralen als de kievit in het zonlicht heen en weer trippelt …
Deze kievit wilde me al dat moois ditmaal helaas niet tonen. Op de een of andere manier lukte het hem wonderwel om zijn flanken vrijwel continu in de schaduw van zijn lichaam te houden, terwijl hij langs de waterkant heen en weer trippelde …
Met een aantal spreeuwen, die op dat moment aan de andere kant van de weg op de windmotor in de Jan Durkspolder zaten, had ik meer geluk. Fier pronkend lieten zij het glanzende groen in hun verendek wel zien. En zo eindigde het toch nog op kleurrijke wijze daar in de polder …
Op, in en aan het water
Een woerd koesterde zich in het laatste fletse zonlicht, toen ik vanmiddag aan een fotokuiertje in De Deelen begon …
Bij het bruggetje over het eerste petgat prikte de zon nog een moment door de bewolking, waardoor de berken nog even fraai werden uitgelicht …
Een wortelstok van de gele plomp dobberde stilletjes in het water …
Terwijl ik even later op ‘de hoofdbrug’ stond, naderde er een bootje. Ik herkende Sovonmedewerker Romke Kleefstra, die al bellend vriendelijk groette …
Jammer, hij ging de verkeerde kant op, anders had ik wel een lift willen hebben over de petgaten in dit prachtige gebied …
Bij het zien van Romke Kleefstra moest ik even terugdenken aan de opnamen die ik in maart 2009 heb gemaakt van een multimediaoptreden in schouwburg de Lawei met beelden van Johan van Aken en muziek van o.a. Romke Kleefstra: “Silent Signs Live”.
Zilverreiger ten voeten uit
Maandagmiddag wilde een grote zilverreiger in de buurt van Earnewâld niet even poseren voor de foto. Een paar minuten lang liet hij me alleen zijn witte koppie zien, daarna vloog hij onherroepelijk weg op zijn witte wieken …
Toen ik woensdagmiddag nogmaals over dezelfde weg reed, trof ik slechts een klein stukje verderop opnieuw een grote zilverreiger aan, waarschijnlijk gaat het om hetzelfde exemplaar. Terwijl hij aan de rand van het rietland stond, kon ik een paar foto’s van hem maken, maar zodra hij mij in de gaten had, vloog hij weer op. Ditmaal streek hij een stukje verderop aan de waterkant neer. Daar kon ik hem ten voeten uit portretteren …
En weet je wie ik ietsje verderop ook weer zag …? Jawel, de zwarte ree, maar die bewaar ik nog even tot morgen … 🙂
Weerspiegelde grazers in de Jan Durkspolder
Een paar zonnige dagen maken nog geen zomer, zoveel is duidelijk …
Na een week met veel zon en aangename temperaturen zijn we weer terug bij waar we eind mei waren gebleven …
Het is op deze 9e juni opnieuw grijs en met 13 graden op de thermometer is het ook weer akelig kil voor de tijd van het jaar …
Deze fotoserie van een koppel pinken, die op 30 mei in de Jan Durkspolder aan de waterkant liepen te grazen, zou vandaag gemaakt kunnen zijn …
Het leverde mooie, bijna perfecte weerspiegelingen op. Alleen de over het sompige veenland lopende vee veroorzaakte wat kleine rimpelingen …
En ook hier hangt het lekkerste hapje zo te zien weer net buiten bereik …
Helemaal klaar!?
De gemeente Smallingerland is er helemaal klaar voor, bij de Hooidammen zijn de borden en hekken alvast geplaatst …
Nu alleen het ijs nog, want voorlopig leent het weer zich er meer voor om even aan de waterkant te zitten dan om te schaatsen …
Gewoon even gezellig aanschuiven bij meneer de uil, misschien wil hij nog wel een berichtje over (rol)schaatsen voorlezen uit zijn Fabeltjeskrant …
Rust aan de waterkant
Even pas op de plaats …
Afanja's Weblog 