Amper 24 uur nadat ik op het ijs van de Drachtstervaart had gestaan, kwam er in korte tijd een eind aan de ijspret. Oplopende temperaturen en het draaien van de wind maakten het ijs heel snel onbetrouwbaar …
Terwijl Aafje en ik tijdens een ritje door de provincie ’s middags op de koude, kale vlakte bij het Prinses Margrietkanaal een tussenstop maakten, lieten de Friese IJswegencentrales de eerste waarschuwingen voor gevaarlijk ijs uitgaan. Dat het ijs op het PM-kanaal niet betrouwbaar was, was met één oogopslag duidelijk …
De scheepvaart had echter wel te maken met een zware ijsgang op het kanaal. Toen ik de camera verder doordraaide naar de spoorbrug Grou zag ik dat we geluk hadden. Er naderde op dat moment toevallig een klein konvooi met een paar ijsbrekers …
Als eerste kwam de kleine, stoere ijsbreker ‘Ferry-Jo’ onder de brug door, al snel gevolgd door de ijsbreker ‘Waterlelie’. Daarna volgde het eerste vrachtschip in het konvooi, het containerschip ‘Dione’ …
Terwijl de ‘Dione’ passeerde heb ik even een paar videoshots gemaakt om een indruk te geven van de snelheid waarmee hij door water ploegde, en van de waterverplaatsing die daarmee gepaard gaat. Nog even afgezien van de temperatuur van het water op dat moment …, ik zou toch niet graag tegen die stroom in willen zwemmen …
Nadat de ‘Dione’ voorbij was, kwam de tanker ‘Heidi Reich’ onder de brug door …
Aafje had het allemaal niet afgewacht, terwijl ik het konvooi nog even nakeek, was zij alvast in de auto gaan zitten. De temperatuur liep dan wel op, de wind maakte het bepaald niet warmer …

Op YouTube vond ik nog een mooi dronefilmpje van dit konvooi op het Prinses Margrietkanaal:
De vorige keer dat we hier waren, hebben we het skûtsje vanaf de zuidkant van het Moleneind bekeken, nu benaderden we het vanaf de noordzijde …
Toen ik me nadien omdraaide om even een paar foto’s te maken van de brug en het carillon aan het eind van de vaart, zag ik net een schaatser onder de brug doorgaan. Of dat nou zo verstandig was … Maar hij haalde droog de overkant, dus het viel blijkbaar mee …





De ijsvlakte rond de grote vogelkijkhut lag er stil en verlaten bij. Normaal gesproken wordt hier door de IJsclub Lyts Begjin een baan uitgezet en worden er kluunbruggen gebouwd waar schaatsers de sloten en de weg tussen beide ijsvlakten veilig kunnen oversteken. De fundamenten van één van de kluunbruggen kun je op de meest rechtse foto hieronder zien …
Daar moest bij gebrek aan tapijt op de weg op alternatieve manier gekluund worden. Terwijl Jetske en ik het groepje van beide kanten in beeld namen, zakte een schone blondine die de beschermhoezen van haar schaatsen niet bij zich had, vlak voor me door de knieën.
Ze besloot eerst nog een stukje door de berm te lopen, daarna maakte ze de oversteek op een wel heel bijzondere manier. Alsof ze nooit anders had gedaan, kloste ze zo met het metaal van haar schaatsen over het ruwe asfalt.



Vanuit de richting van de Headamsbrug naderden af en toe groepjes schaatsers. Waar zij precies waren opgestapt werd me niet helemaal duidelijk. Wel moesten ze om verder te kunnen schaatsen richting Earnewâld een stuk klunen. Voor wie behoefte had aan een warme versnapering stond er een koek en zopie …
Zonder dat het over hem hadden gehad, hielden Jetske en ik hem enige tijd later allebei een tijdje in de zoeker, want was hij geconcentreerd bezig …
Oud en jong gaf acte de présence, de één met een muts, de ander heel verstandig met een helm. Junior had de slag al goed te pakken op zijn moderne houtjes. Die is een volgende keer aan zijn eerste noren toe …



