Het was mistig in Fryslân gisteren …

Zo’n dag waarop kleurenfoto’s zonder enige bewerking al bijna zwart-wit zijn …

En in die mist wordt zo’n vrijage nog mooier … 🙂

Het was mistig in Fryslân gisteren …

Zo’n dag waarop kleurenfoto’s zonder enige bewerking al bijna zwart-wit zijn …

En in die mist wordt zo’n vrijage nog mooier … 🙂

Ook met het grijze en naargeestige weer van de laatste dagen doe ik nog steeds mijn best om dagelijks even ergens een kuiertje te maken. Een mens moet tenslotte toch wat doen om op zijn minst een klein beetje fit te blijven. En om zo af en toe wat aardige foto’s te kunnen scoren natuurlijk. Vooral dat laatste valt vaak niet mee met de veelal egale grijsheid van de lucht …

Donderdagmiddag had ik tijdens een kuiertje aan de uiterste zuidkant van het Weinterper Skar geluk. Even brak de lucht in het zuidwesten een klein beetje open en verscheen er wat kleur boven de einder …

Hoewel de temperatuur al ruim 48 uur boven het vriespunt lag, danste er nog een heel fragiel vliesje ijs op het zuidelijke ven op en neer met een mooie gespiegeld schimmenspel als resultaat …

Aan het begin van de week was het prachtig winterweer in Fryslân …
At the beginning of the week it was beautiful winter weather in Friesland …

Winter in Fryslân betekent al snel schaatsen op overstroomd land …
Winter in Friesland means quickly ice skating on flooded land …

Het ijs was weliswaar nog dun, maar het was hard, glanzend en glad …
Although the ice was still thin, it was hard, shiny and slippery …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Zoals wel vaker, was ik dinsdag ruim op tijd van huis gegaan voor mijn afspraak in het Weinterper Skar. Dat gaf me onderweg mooi de tijd om nog even te stoppen bij de brug in de N381 over het riviertje het Koningsdiep …

Bijna bewegingsloos meanderde het Koningsdiep traag door het berijpte winterlandschap …

Kijkend naar de ijsvorming, zat er zo weinig beweging in het water, dat Koning Winter in de bocht van de rivier na twee nachten met matige vorst al grip begon te krijgen op het Koningsdiep …

Na twee nachten met lichte tot matige vorst zou het best eens kunnen, dat de eerste schaatsers de smalle ijzers onder zouden binden om een eerste rondje te maken op het landijs bij de Hooidammen ten westen van Drachten, bedacht ik me gisteren na afloop van mijn afspraak in het Weinterper Skar. En dus ben ik daar vervolgens maar even naar toe gereden …

Ter plekke was meteen duidelijk, dat mijn ingeving de juiste was geweest, want er was inderdaad een handjevol mensen dat zich op het dunne ijs waagde …

De aanblik van de over het ijs zwierende schaatsers en het geluid van het zingende ijs deden mijn bloed nog wat sneller stromen, maar nu de dooi intussen weer is ingevallen, heb ik mijn schaatsen nog maar even in het vet laten zitten …

Vorige week werd ik via het bureau van Project N381 benaderd door Ingrid Spijkers van ‘Wij van PS‘. Zij is in opdracht van de provincie bezig met een boek over de vernieuwing van de N381 en alles wat daarmee annex is. In het kader daarvan wilde ze graag een gesprek met mij hebben, omdat mijn verhaal en foto’s m.b.t. de veranderingen in het Weinterper Skar wellicht bruikbaar zijn voor dit boek …

Een afspraak was snel gemaakt. Omdat Ingrid het gesprek graag op locatie wilde voeren, troffen we elkaar vanmorgen om elf uur in werkelijk prachtige winterse omstandigheden op de parkeerplaats aan de oostkant van het Weinterper Skar …

Meteen al genoeglijk pratend, wandelden we samen naar de nog licht berijpte heide. Onderweg hebben we natuurlijk even halt gehouden bij het nieuwe bankje aan het oostelijke pad, maar de rijp op de liggende delen nodigde helaas niet echt uit om er ook even te gaan zitten. Gelukkig heb ik dat met dit fantastische winterweer ook aanzienlijk minder snel nodig. In de huidige omstandigheden kan ik zeker twee, op goeie dagen misschien wel drie keer zo ver lopen als in de beklemmende septemberwarmte …

Nadat we later op de parkeerplaats afscheid hadden genomen, heb ik mijn viskrukje nog even uit de auto gehaald om nog even wat macro-opnamen te maken van de vele fonkelende ijskristallen op de berijpte bladeren …

Omdat het vandaag voorlopig weer de laatste winterdag is en het twee nachten achtereen lekker heeft gevroren, besloot ik vervolgens nog even naar de Hooidammen te rijden om te kijken of daar al geschaatst werd. En jawel, daar werden alweer heel wat eerste streken gezet door de liefhebbers van natuurijs. Foto’s daarvan zullen hier ongetwijfeld in de loop van de week verschijnen …

Toen ik gisteren aan het begin van de middag bij de Nije Heawei arriveerde, waren de bergen aarde en de diepe sporen al bijna volledig weggewerkt door een tweetal kranen …

Ik besloot voor het eerst sinds lange tijd weer eens een kuiertje te maken naar de dobbe aan de noordkant van het Weinterper Skar. Op het laatste stuk van het pad door het bos knisperden de bevroren bladeren gemoedelijk onder mijn voeten …

De dobbe lag er met een dun laagje ijs prachtig bij in een licht winters decor. De zon had met zijn warmende werk de rijp rondom al goeddeels doen verdwijnen …

Aan de zuidkant van de dobbe gluurde de zon net om het hoekje van de bosrand om ook daar aan zijn warmende en smeltende werk te beginnen …

Terwijl ik lekker op het bankje in de zon zat, maakte de rijp langzaam plaats voor kleine, in het zonlicht fonkelende druppeltjes. Een kleine winterse vliegenvanger richtte zich, steeds lichter wordend, langzaam verder op …
